Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ

 
       

  

                               Η  ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ

Ήταν από αυτούς που χτυπάνε πάντα από μπροστά, πρόσωπο με
πρόσωπο και σε κοιτάνε στα μάτια, γεννημένος από συναισθήματα
που σε απανθρακώνουν, αν τα αφήσει να περάσουν στα μάτια του
και τύχη να τον κοιτάξεις αισθάνεσαι ότι κόβουν σαν ξυράφι.
Σε κάνουν να νιώσεις ότι η ζωή χωρίς έρωτα, αγάπη και
δημιουργία είναι κόλαση.
Η αγνότητα είναι μιά ιδιότητα - κατάσταση της ψυχής
(κερδισμένη με μεγάλους,δύσκολους μακρόχρονους αγώνες ).
Κάποιοι (υπαρξιακά) "βλάσφημοι" την μεταφέρουν στην ύλη,
την μεταφέρουν στο κορμί, μετατρέπουν την αγνότητα σε
διαστροφή, όσοι υπακούουν σε αυτό το κέλευσμα δεν θα φτάσουν
ποτέ στην αγνότητα γιατί δεν θα μάθουν ποτέ να διαχειρίζονται
την ύλη και ότι απορρέει από την λειτουργία της και δεν θα την
βάλουν ποτέ εκεί που είναι η θέση της, θα την βιώνουν πάντα σαν
ερωτική διαστροφή όχι σαν απόλυτη αρμονία.
Ο χρόνος στην ζωή που ζούμε προχωράει ενώ το σύστημα εκπαίδευσε
το σώμα να αποστασιοποιείται την ψυχή. Αυτό κάνει το σώμα να
υπποδουλώνεται στην συστημική οργανωμένη σήψη του χρόνου μέσα
από τις βιωματικές συστημικές διεργασίες και ένας ένας όλοι χαμηλώνουν
το φως το αφήνουν σιγά-σιγά να σβήσει και πέφτει το βαθύ σκοτάδι.
Ο ένας γιατί ο έρωτας τον εγκατέλειψε μαζί με τις ορμόνες του, ο άλλος
γιατί πλανεμένα πίστεψε ότι ο έρωτας βιώνεται και εδρεύει στις νευρικές
απολήξεις, άλλος γιατί... και αν υπήρχε κάποιο κομμάτι αγάπης που δεν
ήταν επιγενόμενο των ορμονών είναι πλέον ακρωτηριασμένο και βουβό.
Αν τύχει και είσαι από τους λίγους που δεν μπήκαν στην διαδικασία αυτήν
συνειδητά, (βέβαια, γνώριζες το αποτέλεσμα και περιμένεις τις συνέπειες,
έχεις κάνει την επιλογή σου δεν άφησες την ψυχή σου να γυρίσει πίσω).
Και εσύ που έχεις μείνει έξω από όλα αυτά συνειδητά, αυτά τα περίμενες
και προχωράς μόνος, χωρίς καμιά απόκριση με χαμένες τις υλικές
αισθήσεις. Και φτάνεις να είσαι πλέον απελπιστικά αιθεροποιημένος μέσα
σε ένα παγερά αδιάφορο σύμπαν, που αρχίζει και σε φυλακίζει μέσα σε
μία αθανασία που χάνεται στα βάθη του ασυνείδητου που προσπαθεί
να σε κάνει να κρατάς ισχυρό τον "ομφάλιο λώρο" μαζί του,

για να είσαι στην εξουσία του για πάντα,
όσο η ψυχή δεν μπορεί να αυτονομηθεί.
Μα τώρα γνωρίζεις. Αυτός ο "ιστός" είναι πολύ αδύνατος για εσένα,

έχεις ξεφύγει από τον δημιουργό του κακόβουλου "λογισμικού" που

εδρεύει εκεί, έριξες άπλετο φως.

Τώρα αρκεί να βρεις εκείνον που η ματιά του κόβει σαν ξυράφι,
ένας ομφάλιος λώρος είναι θα κοπεί....