ΑΟΡΑΤΟΣ
Η ματιά του ήταν ασθενική, τα μάτια του είχαν χάσει την λάμψη τους
ήταν άδεια από ελπίδα. Ζούσε σε μιά κοινωνία που τον έκανε
να νιώθει αόρατος. Κάθε μέρα το βίωνε αυτό.
Την δύναμή του ένιωθε πως δεν την έχει χάσει ακόμα.
Το γεγονός ότι επιβίωνε μέσα σε αυτόν τον κόσμο ήταν
η πιστοποίηση ότι διατηρούσε την δύναμή του.
Δεν έψαχνε να βρει να κάνει κάτι περισσότερο για επιβεβαίωση.
Ήθελε μόνο να διοχετεύσει την δύναμή του κάπου ώστε να μπορούν
να προσεγγίσουν όσοι ενδιαφέρονται για μιά διαφορετική
αισθητική των πραγμάτων και ζητούν να μπορούν να ζουν πραγματικά
αληθινή ζωή και να επιβιώνουν με σχέσεις διαμορφωμένες εν αληθεία.
Ήταν τελείως μόνος, μα δεν τον ενοχλούσε αυτό, για να μπορεί
να υπάρχει στον κόσμο που ζούσε, είχε αυτοεκπαιδευτεί επαρκώς,
έτσι ώστε να λειτουργεί και να παράγει έργο και μόνος του.
Αυτό δεν ήταν το επιθυμητό μα όμως ήταν ικανό!
Είχε πάρα πολλά χρόνια να νιώσει φόβο, από τότε που ήταν
μικρό παιδί. Είχε απωλέσει το συναίσθημα του φόβου.
Δεν σκεφτόταν τι θα κάνει, έκανε απλώς. Δεν σκεφτόταν αν
αυτό που κάνει είναι καλό ή κακό απλά το έκανε.
Ένας ελεύθερος κόσμος άρχισε να γεννιέται χωρίς προϋποθέσεις.
Ένας ένας κάποιοι άνθρωποι άρχισαν να στήνονται γύρω του.
Ο χρόνος κυλούσε, μιά μικρή κοινότητα ήταν πλέον πραγματικότητα.
Όλοι για τον κάθε έναν και ο κάθε ένας για όλους, καθώς και
ο ένας για τον άλλον. Χωρίς συγκρούσεις και συμφέροντα.
(Δεν θυμάμαι να υπάρχει κάποιο αυθεντικό ιστορικό παράλληλο).
Μιά κοινότητα που μπορούσε να ξερνά οτιδήποτε ασύμβατο
την προσέγγιζε και το έκανε να αποχωρήσει μόνο του.
Κοινότητα σε ανώτερο επίπεδο συναισθηματικών συχνοτήτων .
Αποκωδικοποιώντας το κάθε τι στην κοινότητα κατάλαβε,
η ομοιογένεια ήταν η βάση που επέτρεπε να συμβαίνει αυτό!
Επιπλέον, ή ομοιογένεια δεν απαιτούσε νόμο.
Ο νόμος είναι εκείνος που φέρνει την αντίδραση, τον διχασμό, την βία.
(Τουλάχιστον όπως τον ζούμε αυτούς τους καιρούς).
Νόμος, ένας προαιώνιος μηχανισμός θεμελίωσης της κυριαρχίας κάποιου.
Ανταγωνισμός, ένας δημιουργός ανεπαρκούς αποτελέσματος και συχνά
εκφυλιστικού, προερχόμενος από διδαχή που δεν γίνεται με το
παράδειγμα… Κοίταξε απέναντι είναι μιά άλλη κοινότητα την βλέπεις;
Έχει το όνομα δεκαπεντάλεπτη πολιτεία.
Να! εκεί απέναντι βλέπεις; Εκεί που ο ουρανός είναι γεμάτος
"κεραίες" στο βάθος που ακούγονται σειρήνες…
Αυτά τα λίγα! τα λιγοστά που έγραψα τα έγραψα απλά για να
βοηθήσουν ίσως, κάποιους που επιζητούν να επιλέξουν κατεύθυνση…
αυτούς τους πρωτόγνωρους καιρούς, κατεύθυνση επιλέγουμε
όχι με κριτήρια και τρόπους που επιλέγαμε σε παλιότερες εποχές.Πρέπει να θυμάσαι ότι δεν είσαι ποτέ μεγάλος ή γέρος ( όπως
υποτιμητικά λένε για τους επιβιώσαντες της ιστορίας) για να νιώσεις
και να σπείρεις αγάπη, χαρά, ευτυχία και επιπλέον γνώση και ελπίδα)
όταν έχεις το θάρρος να το κάνεις.
Από δω και μετά πάμε σε βαριά θέματα δεν κουβεντιάζονται εδώ,
( ελάχιστοι είναι αυτοί που διαβάζουν αρκετές γραμμές).
Θέματα που αρχίζουν από τον υπαρξισμό και φτάνουν στον μηδενισμό.
Θέματα που ξεκινούν από την έννοια του όντος και φτάνουν
στην έννοια του μη όντος.
Θέματα που ξεκινούν από το φυσικό δίκαιο και φτάνουν στο
εν ισχύ δίκαιο που θεσμοποιεί την απάτη, την εκμετάλλευση
το ναυτικό δίκαιο κλπ.
Πλήθος θεμάτων βεβαίως υπάρχουν ακόμα.
Να έχεις πάντα κατά νου ότι συχνά ακούς, τελειώσαμε, χανόμαστε
(από αυτούς που θέλουν να σε αφανίσουν) προσπαθούν να σε
κάνουν να πιστέψεις ότι όλα έχουν τελειώσει, μα όταν το θέλεις
και πολύ περισσότερο όταν είναι αποτυπωμένη η συμπαντική
ιστορία στο dna σου, η ζωή συνεχίζεται ακόμα πιο δυνατά αρκεί
να αφήσεις την φύση σου να λειτουργήσει όπως μόνο αυτή ξέρει!
Σημείωση:
Ναι πράγματι στις σημερινές κοινωνίες ο νόμος είναι επιβεβλημένος,
χωρίς αυτόν οι κοινωνίες όπως είναι δομημένες δεν μπορούν να υπάρχουν.
Γεννιέται νέο ερώτημα: μπορούν οι κοινωνίες να κατορθώσουν
να εξομαλύνουν τους νόμους για μια καλύτερη ζωή;
Η δική μου άποψη είναι ότι δεν μπορεί να συμβεί αυτό γιατί
η κοινωνική βάση είναι υπερβολικά ετερόκλητη, οι νόμοι της μακράν του
δικαίου και η εφαρμογή τους καταχρηστική, επιπλέον εκείνοι που διαθέτουν
τα εργαλεία για να κατευθύνουν τα πράγματα είναι οι ολιγαρχικές ομάδες
που χρησιμοποιούν τον νόμο για να προασπίζουν τα δικά τους συμφέροντα.
Όλα παραπέμπουν σε πρόβλημα πολιτειακό όχι απλά δομικό.
ΣΧΕΤΙΚΑ
https://www.pemptousia.gr/2017/03/o-parmenidis-to-on-to-mi-on/
https://www.pemptousia.gr/2023/11/i-kini-logiki-se-pagkosmia-aneparkia-2/
Το φυσικό και το θετικό δίκαιο ως αλληλοσυμπληρούμενα είδη δικαίουΚωνσταντίνος Τσαφαράς υπάρχει σε pdf εδώ: https://pasithee.library.upatras.gr/ephe/article/view/318
Ο παραλογισμός και η σχέση του με τον υπαρξισμό και τον μηδενισμό:https://anthologion.gr/2023/05/
Παράξενα πράγματα που βιώνουν μόνο άτομα με υψηλές δονήσεις:https://www.youtube.com/watch?v=Fe3Y7hw_f7g
https://equilibrium6.webnode.gr/
Τα συναισθήματα και οι μετρημένες δονήσεις τουςhttps://anewlife.gr/ta-synaisthimata-kai-oi-metrimenes-doniseis-toys/
