Η ΣΙΩΠΗ

           

     

              

                                             

                                          Η ΣΙΩΠΗ

Ότι πιο "φλύαρο" υπάρχει στον κόσμο συχνά είναι η κατάσταση

της σιωπής, μα όμως είναι και η πιο αληθινή, δεν λέει ποτέ ψέματα!
Αρκεί να μπορείς να την ακούσεις, να ξέρεις να την ακούσεις
και να την αποκωδικοποιήσεις. Μιλώ για τη σιωπή την ώρα
που βρίσκεσαι στη μεγάλη βιβλιοθήκη και παίρνεις αυτά που ψάχνεις
μέσα από τα αρχεία, βυθισμένος στη δίνη των μορφογενετικών πεδίων.
Είναι κάτι σαν την μνήμη, αν είναι καλή η μνήμη σου
και την διαχειριστείς σωστά θα σε βοηθήσει να οδηγηθείς με ασφάλεια
σ' ένα φωτεινό μέλλον, αν διαγράψεις ή δεν λάβεις υπόψιν τις μνήμες σου
διαγράφεις την "εγγύηση" που μπορεί να σου δώσει αυτή για το μέλλον,
τηρουμένων των αναλογιών, γιατί όποιος τα βλέπει όλα ίδια
δεν βλέπει σωστά και όποιος τα νοεί όλα ίδια δεν νοεί σωστά.
Ο εγκλεισμός σου στην βιβλιοθήκη, ο στροβιλισμός σου στα ακασικά

αρχεία, η σύνθεση σου και το τελευταίο συμφωνητικό-συμβόλαιό σου,
μοιάζει να σε έφεραν εκεί που επεδίωκες  ίσως χιλιάδες χρόνια. μέσ' απο

αλλεπάλληλες "επανεκκινήσεις" έμαθες τα απαραίτητα για να

φθάσεις εδώ. να μπορέσεις να κάνεις την μετατροπή

των φωτεινών κομματιών σε συνεχόμενη ροή φωτός, σε καθεστώς!

Φυσικά μιλώ για την αγάπη! Όταν η αγάπη γίνει καθεστώς το κακό

πλέον δεν μπορεί να νοηθεί είναι ασύμβατο με σένα.

Οι αρμονίες που υπάρχουν πλέον δεν είναι δυνάμει συστήματος δικαίου
μέσα από τα συστήματα που πέρασες στο διάβα του χρόνου.
Είναι εκ πίστεως στην σύνθεση που σε έφερε εδώ, στο

τελευταίο πιο σημαντικό κομμάτι της πορείας σου  προς 

το ανώτερο, σε  αυτό  θα  αποκτήσεις  την  ιδιοσυχνότητα

ενσωμάτωσης που  θα  σε  συντονίσει με το όλο, προκειμένου

η μέγιστη "ταλάντωση" να σου δώσει την ώθηση-δύναμη

να εκτιναχτείς και να ενσωματωθείς στο όλο αναπόσπαστο

κομμάτι  του  συμπαντικού νου!

Πορεία  εντελέχεια, τα  "συναισθηματικά"  στάδια και  "σταθμοί",

συνείδηση, γνώση, επίγνωση, συνειδητότητα, πληρότητα,  ευδαιμονία.

ΤΟ ΔΟΓΜΑ

              

                                      ΤΟ ΔΟΓΜΑ

Καμία ευημερία και ευτυχία δεν μπορεί να θεμελιωθεί πάνω στον πόνο,
την δυστυχία του άλλου, γκρεμίζεται και ειδικά όταν μιλάμε για λαούς!
Θυμίζει εκείνους που η αξία τους τελειώνει μαζί με τη νιότη τους,
αφού θυσίασαν σπατάλησαν τα πάντα στο βωμό κάποιου ευτελούς
σκοπού, μα ο καιρός του "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" έχει παρέλθει
ανεπιστρεπτί-οριστικά.
Το ηλιακό μας σύστημα έχει μετακινηθεί στον κοσμικό χώρο,
έχουμε μπει ήδη στον υδροχόο αυτό σημαίνει νέες
κοσμικές ισορροπίες και πλανητικές αλλαγές μέσα σε αυτές,
η αύξηση στην συχνότητα Schumann, η μη ανθρωπογενής μεταβολή
στο κλίμα, σημαντική η αναμενόμενη προκύπτουσα διαταραχή
στην τροφική αλυσίδα συνεπεία της εγκληματικής στρατηγικής μιάς

διαστροφικής κοσμοθεώρισης που ακούει στο όνομα νέα τάξη πραγμάτων

που προκειμένου να καθυποτάξει, να μειώσει, με φόβο αρρώστιες και
θάνατο τους λαούς ώστε να τους ελέγχει χρησιμοποίησε το δόγμα:

"ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" για αιώνες εξυπηρετούσε τους σκοπούς τους.
Έντονα διαφοροποιημένη η συμπεριφορά του ήλιου μας,
σε μιά ιδιαίτερα διαταραγμένη σχέση του ανθρώπου με τη μητέρα γη,
συνέβαλε να πραγματοποιούνται οι απαιτούμενες νέες προσαρμογές μας
αφύπνιση -αντίσταση- κρίσιμη μάζα έτσι που να ναυαγούν τα άρρωστα
εγκληματικά καταστροφικά σχέδια ...
Μία νέα εποχή λοιπόν! μία διαφορετκή τάξη πραγμάτων, (όχι αυτή που
προσπαθούσαν να στήσουν), μιά νέα δυναμική σε υψηλότερες
συχνότητες μιά νέα γη !
Αυτό είναι επιβεβλημένο κοσμικό αποτέλεσμα μακράς δικής μας
θέλησης και αγώνα και όσο και αν σου ακούγεται τρελό ακόμα και σε
γαλαξιακό επίπεδο. Μιά νέα γη με αρχές και δομές συμβατές με τον
πεμτοδιαστατικό άνθρωπο.
Όλα αλλάζουν, αλλάζει ακόμα και η εξουσία.
Η εξουσία και η διακυβέρνηση που
καταδυναστεύει και κακοποιεί ολόκληρο τον πλανήτη εγκαταλείπεται.
Λίγα για την ιστορία που είναι φανερό ότι μένει πίσω αλλά και
εν όψει όσων έρχονται (ας μην ξεχνάμε) :
Με την κακοποίηση της καθημερινότητας και μιάς ατέλειωτης
λεκτικής, συναισθηματικής κακοποίησης, που κάνει τον άνθρωπο
ψυχοσωματικό ράκος (εν προκειμένω ας ορίσουμε την κακοποίηση αυτή
από την εξουσία σαν την συνεχή, σκόπιμη κακομεταχείριση ατόμου ή
πλήθους ατόμων μέσω ψυχολογικής, λεκτικής επιθετικότητας,
εκφοβισμού, εξαναγκασμού και συναισθηματικού ελέγχου), με σκοπό
την χειραγώγησή τους.
Άθλιες τακτικές σχεδιασμένες από πολιτικά θρησκευτικά ιερατεία
στο όνομα κάποιου σκοπού πέραν του προκύπτοντος (ipso facto),
σκοτεινής προέλευσης που ακούει στο όνομα νέα τάξη πραγμάτων.
Για εκατονταετίες χρησιμοποιήθηκε το "δόγμα" ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Θυμήσου: συνταγματικά ανεκτό, θυμήσου: χάριν της Δημόσιας Υγείας,
θυμήσου…θυμήσου…θυμήσου…
έτσι κάλυψε και καλύπτει την βαρβαρότητα και όλες τις ανομίες του
το σύστημα. Επιβαλλόμενες και επιτηρούμενες (οι άθλιες τακτικές)
από τις κατά τόπους πεφωτισμένες δεσποτείες (άριστοι, ειδικοί κλπ.).
Ο σκοπός "λέει" αγιάζει τα μέσα! Δεν είναι έτσι όμως!
Κανένας σκοπός που επιβλήθηκε με αυτές τις τακτικές και αντίστοιχες
στρατηγικές δεν αγκαλιάστηκε έτσι που να ευδοκιμήσει.
Αντιθέτως πολεμήθηκε γιατί τα μέσα είναι εκείνα που κάνουν τους πολίτες
να σέβονται ή να νιώθουν αποστροφή για τον σκοπό,
τα μέσα είναι εκείνα που διαμορφώνουν τη δομή του σκοπού έτσι που
να υπηρετεί το φως ή το σκοτάδι.
Τα μέσα κάνουν το σκοπό να υιοθετήσει και να αναπτυχθεί πάνω σε δομές
που οδηγούν-επιτρέπουν τον εκφυλισμό και την διαφθορά ή όχι.
Όσοι έχουν αντιληφθεί ή υποστεί όλα αυτά οφείλουν να είναι εξ ορισμού
ενάντια σε κάθε μορφή διεφθαρμένης πολιτικής, θρησκευτικής εξουσίας
και κατά πάσης μορφής θρησκευτικής και πολιτικής τρομοκρατίας
και φυσικά ενάντια σε κάθε πεφωτισμένη δεσποτεία!
Μέσα σε αυτήν την χαοτική κατάσταση που ζούμε πόλεμοι,
οικονομική κρίση, υγειονομική κρίση, ενέργεια και πολλά ακόμα...
Δράσε σωφρόνως, δικαίως ,ευσεβώς έτσι που να προκύψει ειρήνη.

ΝΟΗΣΗ

                       

                                                        

                                         ΝΟΗΣΗ

     

Είναι υποχρέωσή μου να εξηγήσω γιατί στα κείμενά μου είμαι τόσο
“αυστηρός" (... μετά από ερώτημα φίλων).
Και αυτό για να γίνει κατανοητό θα το κάνω με τρόπο απλό αλλά άνευ
βλάβης της γενικότητος και της ουσίας των πραγμάτων.
Απλά κάποιες φορές πρέπει να βλέπεις τα πράγματα αυτά κάθ’ αυτά,
Κάποιες άλλες πρέπει να  τα βλέπεις σε σχέση με κάτι.
Και τις οντότητες να τις βλέπεις-αναλύεις κάποιες φορές θέση,
κάποιες φορές να τις βλέπεις- αναλύεις φύση,
και συχνά να τις βλέπεις- αναλύεις θέση-φύση.
Χωρίς να ξεχνάς ποτέ ότι όλοι έχουν σκοπούς (είτε τους εμφανίζουν

είτε όχι), προκειμένου να τους πετύχουν χρησιμοποιούν την ισχύ τους.
Αυτή έχει δύο σκέλη, την νοητική ισχύ το ένα και την οικονομική ισχύ

το άλλο και τα δυο σημαντικά μα το καθένα μόνο του ανεπαρκές.

Αναλογικά το ίδιο πράγμα συμβαίνει με την συμπεριφορά του καθενός,

δηλαδή τα λεγόμενά του και αυτά που πράττει. Φυσικά μην φύγει

ποτέ από το μυαλό σου ότι αυτά, τα εξαγγελλόμενα και δρώμενα

είτε είναι καλά είτε είναι άσχημα, δεν είναι προϊόν αγιοσύνης ή κακίας

ούτε προϊόν κάποιας αλήθειας. Στην συντριπτική τους πλειοψηφία

είναι επιλογές που επιβάλλονται από τον συσχετισμό δυνάμεων και
το κριτήριό τους είναι τέτοιο που να οδηγεί στο να αποσπάσουν
την συναίνεση-ευμένειά σου (έτσι που να υπερνικήσουν ό,τι
τους είναι εμπόδιο) προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους…
Δεν μπορούμε λοιπόν να παίζουμε χαλαρά με όλα αυτά, τα κριτήρια
πρέπει να είναι αυστηρά και οι συλλογισμοί αυστηρά θεμελιωμένοι.
Ας ορίσουμε κάποια βασικά ώστε να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε και
υπό ποίαν έννοιαν. Η πραγματικότητα αποτυπώνεται, αναλύεται με λέξεις,
(ακόμα και με εικόνες οι οποίες όταν απαιτηθεί μετασχηματίζονται
σε λέξεις), ακολούθως γίνεται νοητική επεξεργασία αυτών των

αποτυπώσεων και εξάγονται συμπεράσματα τα οποία λαμβάνουμε

υπόψιν μας κατά την λήψη αποφάσεων.

Είναι φανερό ότι σε όλη αυτή την διαδικασία τον πρωτεύοντα

ρόλο παίζει η νόηση. Θα μπορούσαμε να διαπιστώσουμε την ύπαρξη
τριών βασικών "επιπέδων" βαθμών νόησης και προκειμένου να
επικοινωνούμε άρτια τουλάχιστον κατά τη διάρκεια που διαβάζεις
αυτό το κείμενο. Ας τα ορίσουμε όπως παρακάτω:
Σαν πρώτο βαθμό νόησης θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε εκείνο το οποίο
μας δίνει την δυνατότητα να προσδιοριζόμαστε στον χρόνο χώρο και να
αντιλαμβανόμαστε το τι γίνεται γύρω μας.
Προσωπική εκτίμηση είναι ότι η κατηγορία αυτή είναι της τάξεως του 95%
του πληθυσμού. Σαν δεύτερο βαθμό νόησης θα μπορούσαμε να
θεωρήσουμε εκείνον τον οποίο μας δίνει την δυνατότητα να μπορούμε
να αντιληφθούμε τι συμβαίνει πίσω από την “βιτρίνα”.
Δηλαδή ποιές είναι οι πιθανές γενεσιουργές αιτίες των γεγονότων,
ποιές είναι οι πιθανές σκοπιμότητες αυτών, αλλά και των δράσεων
που αναπτύσσονται γύρω μας, ως επίσης να μπορούμε
να διακρίνουμε αν η λήψη των αποφάσεων προκειμένου
να συμβούν όλα αυτά έγινε με τρόπο διαβλητό ή αδιάβλητο,
πολλά ακόμα θα μπορούσε να πει κανείς.
Προσωπική εκτίμηση είναι ότι η κατηγορία αυτή είναι της τάξεως του 4,5%
του πληθυσμού. Σαν τρίτο βαθμό νόησης θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε
εκείνον που μας δίνει την δυνατότητα να αντιλαμβανόμαστε
πράγματα πέρα από το μάτι και τους πρωτογενείς συλλογισμούς που
απαιτούν κατεστημένη γνώση και αυτό δεν είναι μεταφυσικό είναι μία
πορεία ζωής που σε κάνει να έχεις αυτήν την δυνατότητα.
Προσωπική εκτίμηση είναι ότι η κατηγορία αυτή είναι της τάξεως του 0,5 %.
Θα γράψω λίγα απλώς για να βοηθήσω να σας ενεργοποιηθούν συνειρμοί
που μπορείτε να κάνετε για τις συνέπειες που έχουν αυτά που έγραψα.
Είναι απάτη τεραστίων διαστάσεων ένας άνθρωπος πού βρίσκεται στον
δεύτερο βαθμό νόησης να εκμεταλλεύεται και να κοροϊδεύει όσους
βρίσκονται στον πρώτο βαθμό. Πολύ περισσότερο βέβαια αν αυτός
βρίσκεται στον τρίτο βαθμό νόησης. Αυτό θα το συναντήσετε στο
κοινωνικό γίγνεσθαι είτε το δείτε στατικά είτε δυναμικά.
Δείτε τους πολιτικούς, δείτε την δράση τους
πως είναι διαμορφωμένη, δείτε την μορφή εξουσίας που ασκούν.
Εξουσία που μπορεί να ασκηθεί, μόνο σε ηλίθιους και βλάκες,
δείτε που έχουν καταντήσει τον ελληνικό λαό!
Διότι όπως προ είπα δεν είναι μεταφυσική είναι μία πορεία. Σε κρατούν
αγράμματο, αστοιχείωτο, απαίδευτο, δεν σε διδάσκουν τίποτα,
ει μη μόνον να υποτάσσεσαι στις απαγορεύσεις.
Αυτή είναι η παιδεία που δίνουν στα παιδιά μας και όχι μόνον.
Δείτε παρακαλώ τι συμβαίνει με τα πάσης φύσεως ιερατεία θρησκευτικά
πολιτικά… τοπικά και σε επίπεδο πλανήτη.
Πρόκειται για άτομα πού τους έδωσαν την κατάλληλη γνώση-εκπαίδευση
και πόρους προκειμένου να τους έχουν καταστήσει άτομα με τρίτο
βαθμό νόησης, διαμορφωμένους έτσι που να μπορούν να

χρησιμοποιηθούν για να επιβάλλουν και να υλοποιούν κάθε σχέδιο που

θα τους δοθεί. Δεν θα γράψω περισσότερα …
Από δω και μετά αν έχεις τουλάχιστον δεύτερο βαθμό νόησης μπορείς να
συνεχίσεις να σκέφτεσαι και να καταλάβεις τι σημαίνουν όλα αυτά που
έγραψα και από ποιό σημείο και μετά μετατρέπεται το θέμα σε πρόβλημα
μεταφυσικό ή Γαλαξιακό(το όχι μακρινό μέλλον θα δείξει την αλήθεια).

ΕΠΙΛΟΓΗ

        

                    

                         

                              ΕΠΙΛΟΓΗ

Αν στον κόσμο που ζω δεν είναι δυνατόν να υλοποιώ τα δικά μου
όνειρα τις δικές μου σκέψεις, τότε ζω για το όνειρο κάποιου άλλου.
Υλοποιώ τ' όνειρο κάποιου άλλου. Αν αντιληφθώ συνειδητοποιήσω,
αυτό που μου συμβαίνει και συνεχίσω να ζω χωρίς να δημιουργώ
τα δικά μου όνειρα και σκέψεις,(τα δικά μου όνειρα και σκέψεις

είναι εκείνα που επιλέγω να με οδηγήσουν στην ύψιστη συνειδητότητα),
τότε η συνειδητότητα καταγράφει τη στάση μου σαν συνειδητή υποταγή
στο όνειρο εκείνου, ενώ εμένα σαν συνειδητό υπηρέτη του.
Φυσικά η συνειδητότητα δεν εξετάζει αν αυτό που αντιλαμβάνεσαι

και σκέφτεσαι είναι καλό ή κακό, το αποτυπώνει και το υλοποιεί.
Αυτό είναι μία κβαντική λειτουργία.
Η αλλαγή κατάστασης συνειδητότητας για παράδειγμα από την ύπνωση

στην εγρήγορση αποτελεί αλλαγή συνειδητότητας και μπορεί να 

χαρακτηρισθεί, σαν κατάσταση αφύπνισης υπό την έννοια 

ότι ξύπνησα ( μεταφορικά) ενώ κοιμόμουν(μεταφορικά),
αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με την αλλαγή συνειδητότητας
όπως νοείται στο "κίνημα" που αποκαλούμε αφύπνιση.
Ύψιστη συνειδητότητα είναι η κατάσταση αγάπης. όταν εισέλθεις σε αυτή
τότε και μόνο τότε μπορείς να λέγεσαι πραγματικά αφυπνισμένος.
Αυτός είναι ο προσανατολισμός, ο κεντρικός άξονας των ανθρώπων

που κινούνται στους κόλπους του "κινήματος" αφύπνιση,
Η μετάβαση από τον ύπνο στον υποψιασμό και κάποιο στοιχειώδες

επίπεδο εγρήγορσης  δεν σε καθιστά αφυπνισμένο αλλά ίσως

υποψιασμένο θα μπορούσε να πει κανείς! Πολλοί θεωρούν ότι αφύπνιση
είναι μια κατάσταση στην οποία όταν εισέλθεις γίνεσαι "αυτόματα''
διαφορετικός άνθρωπος. Θεωρούν δηλαδή ότι ''αφυπνισμένοι" είναι

άνθρωποι, οι οποίοι αλλάζουν άμεσα και γίνονται κάτι άλλο, καινούργιο,

διαφορετικό από εκείνο που ήταν μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Λυπάμαι που θα σου το χαλάσω μα πρέπει να το κάνω!

Δεν είναι έτσι! Είναι μακρύς και δύσκολος ο δρόμος για να φθάσεις εκεί.
Συνέχισε όμως αυτόν τον υποψιασμό μέσα στον οποίον έχεις μπει
και επέκτεινέ τον μαζί με τη δράση σου.
Νομίζω είναι προς την σωστή κατεύθυνση, στο ξέφωτο εκεί θα διαλέξεις.
Όταν νιώσεις ότι ο ίδιος και οι συνάνθρωποι σου είστε παγιδευμένοι

απο το σύστημα με υπαιτιότητα επίκτητη νοητική ανεπάρκεια,

αυτή είναι η είσοδος σου στην αφύπνιση.