Πρέπει να πληρώσουν για τα έργα τους για τις "αμαρτίες" τους.
Είναι αυτός που έρχεται πάντα, ο εισπράκτορας, είναι
αυτός που γύρισε από το λυκόφως για να βοηθήσει.
Τον έφερε πίσω η σιωπή που έπεσε και ένωσε τις κραυγές
την ώρα που βυθίστηκε στο σκοτάδι. Τώρα πια έρχεται πάντα
την ίδια ώρα, λίγο πριν το σούρουπο, μέχρι τα μεσάνυχτα.
Τα μεσάνυχτα πρέπει να έχουν τελειώσει όλα, πρέπει να κλείσει
"ταμείο". Θα έχουν τελειώσει όλα, θα έχεις πληρώσει σε αυτόν
που ήρθε να εισπράξει. Εισπράττει από τους μοιχούς*
τους προδότες, όσους τόλμησαν να πάρουν την δικαιοσύνη στα
χέρια τους -η δικαιοσύνη ανήκει στον θεό-, τους υποκριτές,
τους διαστρεβλωτές, τους μοχθηρούς. Μα δεν μπορεί να εισπράξει,
αν δεν υπάρχει τουλάχιστον ένας που μέσα στα μάτια του
θα είναι η φλόγα που καίει. Για όσους προλάβουν** και ξοφλήσουν
το χρέος, δεν υπάρχει ανακύκλωση (δεν καίγονται στη "φωτιά").
Δεν αρχίζουν από την αρχή.
Ελευθερώνονται να προχωρήσουν, στο επόμενο στάδιο
της εξέλιξής τους. Δουλειά του είναι να βοηθήσει στην κάθαρσή σου
να ελευθερωθείς από βάρη για να μπορέσεις
να προχωρήσεις στην εξελικτική σου διαδικασία.
Ο άνθρωπος (3ης διαστατής) είναι ένα στάδιο της διαδικασίας αυτής,
μέσα σε αυτό το στάδιο έχει συναισθήματα και αισθήματα.
Τα συναισθήματα είναι επιγενόμενα της βιολογικής του υπόστασης
και τα αισθήματα είναι από τη φύση του.
Κατά την πορεία τους τα όντα ζούνε μέσα σε δύο καταστάσεις,
σε κατάσταση αγάπης (υπέροχη αίσθηση του είναι) ή κατάσταση πόνου.
Τα αισθήματα και τα συναισθήματα που βιώνουμε αφορούν κάποια
κατώτερα και μεσαία στάδια ύπαρξης.
Το σύμπαν δεν κυβερνιέται με συναισθήματα.
Κυβερνιέται με νόμους -ορισμένους από τον δημιουργό του-***.
Είναι αυτοί που σε οδηγούν στην ολοκλήρωση, αυτοί
σε κάνουν ν' ανεβαίνεις τα στάδια, όσο ανεβαίνεις-εξελίσσεσαι
η κατάσταση του πόνου μειώνεται και ενισχύεται η κατάσταση
της αγάπης, όσο μεγαλώνει η ανάγκη για σταθερότητα,
δεσπόζουν οι νόμοι. Έτσι φτάνουμε στην μετατροπή
της κατάστασης αγάπης, από κατάσταση σε καθεστώς αγάπης,
σε αυτό το καθεστώς ο πόνος είναι μηδενικός.
Είναι το όριο της εξελικτικής διαδικασίας, λίγο πριν
την ενσωμάτωση. Εδώ αρχίζει η ενσωμάτωση στο ανώτερο,
στον συμπαντικό νου.
Είναι αυτός που έρχεται πάντα, ο εισπράκτορας, είναι
αυτός που γύρισε από το λυκόφως για να βοηθήσει.
Τον έφερε πίσω η σιωπή που έπεσε και ένωσε τις κραυγές
την ώρα που βυθίστηκε στο σκοτάδι. Τώρα πια έρχεται πάντα
την ίδια ώρα, λίγο πριν το σούρουπο, μέχρι τα μεσάνυχτα.
Τα μεσάνυχτα πρέπει να έχουν τελειώσει όλα, πρέπει να κλείσει
"ταμείο". Θα έχουν τελειώσει όλα, θα έχεις πληρώσει σε αυτόν
που ήρθε να εισπράξει. Εισπράττει από τους μοιχούς*
τους προδότες, όσους τόλμησαν να πάρουν την δικαιοσύνη στα
χέρια τους -η δικαιοσύνη ανήκει στον θεό-, τους υποκριτές,
τους διαστρεβλωτές, τους μοχθηρούς. Μα δεν μπορεί να εισπράξει,
αν δεν υπάρχει τουλάχιστον ένας που μέσα στα μάτια του
θα είναι η φλόγα που καίει. Για όσους προλάβουν** και ξοφλήσουν
το χρέος, δεν υπάρχει ανακύκλωση (δεν καίγονται στη "φωτιά").
Δεν αρχίζουν από την αρχή.
Ελευθερώνονται να προχωρήσουν, στο επόμενο στάδιο
της εξέλιξής τους. Δουλειά του είναι να βοηθήσει στην κάθαρσή σου
να ελευθερωθείς από βάρη για να μπορέσεις
να προχωρήσεις στην εξελικτική σου διαδικασία.
Ο άνθρωπος (3ης διαστατής) είναι ένα στάδιο της διαδικασίας αυτής,
μέσα σε αυτό το στάδιο έχει συναισθήματα και αισθήματα.
Τα συναισθήματα είναι επιγενόμενα της βιολογικής του υπόστασης
και τα αισθήματα είναι από τη φύση του.
Κατά την πορεία τους τα όντα ζούνε μέσα σε δύο καταστάσεις,
σε κατάσταση αγάπης (υπέροχη αίσθηση του είναι) ή κατάσταση πόνου.
Τα αισθήματα και τα συναισθήματα που βιώνουμε αφορούν κάποια
κατώτερα και μεσαία στάδια ύπαρξης.
Το σύμπαν δεν κυβερνιέται με συναισθήματα.
Κυβερνιέται με νόμους -ορισμένους από τον δημιουργό του-***.
Είναι αυτοί που σε οδηγούν στην ολοκλήρωση, αυτοί
σε κάνουν ν' ανεβαίνεις τα στάδια, όσο ανεβαίνεις-εξελίσσεσαι
η κατάσταση του πόνου μειώνεται και ενισχύεται η κατάσταση
της αγάπης, όσο μεγαλώνει η ανάγκη για σταθερότητα,
δεσπόζουν οι νόμοι. Έτσι φτάνουμε στην μετατροπή
της κατάστασης αγάπης, από κατάσταση σε καθεστώς αγάπης,
σε αυτό το καθεστώς ο πόνος είναι μηδενικός.
Είναι το όριο της εξελικτικής διαδικασίας, λίγο πριν
την ενσωμάτωση. Εδώ αρχίζει η ενσωμάτωση στο ανώτερο,
στον συμπαντικό νου.
* Έχε την έννοια στο μυαλό σου και απελευθερώσου απο
την λέξη που η ιστορική της χρήση σε θυμώνει ή σε παραπλανά.
** Το σύμπαν προχωρά χωρίς να αφήνει εκκρεμότητες.
***Το μόνο που μπορεί να σε απασχολήσει εδώ δεν είναι
το όνομά του αλλά το αν υπάρχει δημιουργός ή
το σύμπαν είναι αυτοδημιούργητο.
την λέξη που η ιστορική της χρήση σε θυμώνει ή σε παραπλανά.
** Το σύμπαν προχωρά χωρίς να αφήνει εκκρεμότητες.
***Το μόνο που μπορεί να σε απασχολήσει εδώ δεν είναι
το όνομά του αλλά το αν υπάρχει δημιουργός ή
το σύμπαν είναι αυτοδημιούργητο.
