ΤΑΞΗ



       
  

                                           ΤΑΞΗ


Η φυσική τάξη δημιουργεί μία ηθική δηλαδή έναν κώδικα συμπεριφοράς.
Αυτή η ηθική είναι σε απόλυτη συμβατότητα με τον άνθρωπο.
Είναι ιδιαίτερα σημαντική για την κοινωνική γαλήνη και ισορροπία.
Ο άνθρωπος σε ατομικό επίπεδο προκειμένου να αποφύγει
εσωτερικές συγκρούσεις προκύπτουσες από αυτήν και την δράση του,
προσπαθεί να την διαμορφώσει κατάλληλα ανάλογα με τις χρονοχωρικές
συντεταγμένες στις οποίες διαβιεί, (γονότυπος-φαινότυπος, απόλυτα
- εξαρτημένα αντανακλαστικά). Εάν αγνοήσεις αυτόν τον κώδικα ίσως
οδηγηθείς σε εσωτερικές συγκρούσεις οι οποίες πιθανότατα θα
διαταράξουν βιολογικές ισορροπίες, όχι βέβαια "θεοκρατικά" αλλά
δομικά μέσα από την δομή της ύπαρξής σου, αν λάβω υπόψιν τον Ηamer*
αλλά και Laing * Cooper* και Reich* τότε θα συνιστούσα να μην
αγνοήσεις την ηθική-κώδικα που προκύπτει από την φυσική τάξη,
αντίθετα να την βάλεις στην ζωή σου διαμορφωμένη κατάλληλα
όπως απαιτείται στον καιρό που ζούμε.
O άνθρωπος είναι χτιστό oν, για να μπορούμε να συνεννοηθούμε αυτό
σημαίνει ότι δεν αποδίδεται στον ίδιο το αίτιο της ύπαρξής του.
Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η φυσική τάξη είναι αναλογικό δομικό
στοιχείο της ύπαρξής του. Ο γάμος αποτέλεσε και αποτελεί θεμελιώδη
θεσμό συνύπαρξης ατόμων και είναι κάτι που κάνει τον άνθρωπο
να διαφοροποιείται από το ζωικό βασίλειο και τον ώθησε έτσι που
κάθε δημιουργία του να έχει μοχλό την οικογένεια.
Αυτό εξυπηρέτησε τον άνθρωπο σε επίπεδο πολιτικής οικονομίας
αλλά και οντολογικά! Αρκετές δεκαετίες τα υποκείμενα τον
αντιλαμβάνονται ως μιά προσωπική διεύρυνση και όχι πρωτίστως
ως κοινωνική επιταγή, ενώ ταυτόχρονα συνειδητά ή ασυνείδητα
αποτελεί το όπλο τους ενάντια στην οντολογική ανασφάλεια!
Φυσικά δεν αποτελεί δικαίωμα ό,τι συντελεί στην διατάραξη
και την διάλυση της κοινωνικής ισορροπίας, τα πάντα εξελίσσονται
με το πέρασμα του χρόνου, όμως αυτή η εξέλιξη οφείλει να είναι
συμβατή ψυχοσωματικά με τον άνθρωπο.
Η ύπαρξη αυτής της συμβατότητας απαιτεί χρόνο, συνήθως ιδιαίτερα
μεγάλο, ή έκπτωση του χρόνου αυτού στο τώρα γεννά βία,
πολλές φορές σημαντικά ανεξέλεγκτη!
Σε μια συνύπαρξη των υποκειμένων σε τέτοιο πλαίσιο δεν θα
τίθεται θέμα δικαιωμάτων αυτά είναι μέσα στην ίδια την δομή του.
Στην αρχαία Αθήνα δεν υπήρχε ανάγκη θέσπισης δικαιωμάτων γιατί αυτά
ήταν σύμφυτα με την πολιτεία και την εκκλησία του δήμου, για παράδειγμα
δεν υπήρχαν βασανιστήρια στην Αθήνα, γιατί η πολιτεία είχε τον χαρακτήρα
του ενδέχεται άλλως έχειν και τις βούλεται αγορεύειν!
Όμως τα δεδομένα διαφοροποιήθηκαν, οι πολιτείες δεν είχαν την ικανότητα
να δώσουν στον πολίτη την ποιότητα και την ποσότητα σε ότι ήταν δίκαιο
και αναγκαίο και η δομή τους ολοκληρωτικά ανίκανη να εγγυηθεί
κάτι τέτοιο. Μετά το διαφωτισμό λοιπόν μπήκε το ζήτημα των δικαιωμάτων.
Τα δικαιώματα δεν αποτελούν δομικό στοιχείο, κατά συνέπεια
ανά πάσα στιγμή μπορούν να ανασταλούν, ανάλογα με την
βούληση της εκάστοτε εξουσίας (το καταμαρτυρά η ζώσα ιστορία)!
Θα πρέπει να δημιουργήσουμε κοινωνίες που ο άνθρωπος θα παίρνει σε
ποσότητα και ποιότητα εκείνα που του πρέπει σαν προϊόν δομικό του
συστήματος μέσα στο οποίο διαβιώνει και όχι ως δικαίωμα.
Τα δικαιώματα δεν μπορούν να συμβάλλουν στην δημιουργία κοινωνικών
συμμετριών οι οποίες γεννούν ισορροπημένες και σταθερές κοινωνίες.
Ίσως μπορούν να χρησιμοποιούνται, πρόσκαιρα και συμπληρωματικά σε
περίπτωση εμφάνισης προβλημάτων στην κοινωνική ισορροπία και
αυτό βέβαια μέχρι την αποκατάσταση του προβλήματος.
Αυτό δεν θα αποτελέσει επιστροφή στο παρελθόν αφού θα δημιουργήσει
νέες κοινωνικές συμμετρίες σε ανώτερα επίπεδα, οι καταστάσεις, οι σκέψεις
και οι επιδιώξεις θα πρέπει να μετατραπούν σε δομές
οι οποίες εξ ορισμού παράγουν έργο και το έργο που παράγεται να
είναι η απόδοση στον πολίτη όσων απαιτούνται έτσι που να φθάσει
αυτός σε αρτιότητα, καθολικότητα, πληρότητα, στο βαθμό που
οι δυνατότητές του μπορούν να τον οδηγήσουν.
Άνθρωπος χωρίς γλώσσα είναι άνθρωπος χωρίς σκέψη. Στο βαθμό
που έχεις άρτια γλώσσα έχεις την δυνατότητα να δομήσεις άρτια σκέψη.
Ήδη η ελληνική γλώσσα έχει υποστεί σημαντική υποβάθμιση και χάνει
την δυνατότητα παραγωγής έργου, αν υποβαθμιστεί έτι περαιτέρω,
οι αλλαγές θα καταστούν ανέφικτες.



ΣΧΕΤΙΚΑ
Dr Ryke Geerd Hamer: Ασθένεια, η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος στο πρόβλημα των «εσωτερικών συγκρούσεων».
https://serapeion.gr/dr-ryke-hamer/
LAING D. RONALD Ο ΔΙΧΑΣΜΕΝΟΣ ΕΑΥΤΟΣ
LAING D. RONALD, COOPER G. DAVID ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΒΙΑ
COOPER DAVID
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

Wilhelm Reich
https://www.psychology.gr/diasimoi-psychologoi/1454-wilhelm-reich.html



ΓΥΝΑΙΚΑ

       
       
     
   

                              ΓΥΝΑΙΚΑ



Πέρασε τα καλύτερά της χρόνια σε ένα σύστημα-κοινωνία με μιά
διαρκή αίσθηση εμπορευματοποιημένης υπόστασης μέσα σε ένα
αδυσώπητο εμπορικό αξιακό σύστημα. (Τα πάντα πωλούνται
και αγοράζονται στην τιμή που το αφεντικό καθορίζει...)
μεγαλωμένη σε κοινωνίες που η γυναικεία συστολή
είναι “νόμος”, συχνότατα είναι αναγκασμένη να έχει ως
ύψιστο όπλο της για την επιβίωσή της την παραβίαση ορίων,
κάτι που την ακρωτηριάζει ψυχοσωματικά και την ισοπεδώνει.
Με μιά εκτεταμένη νοητική απάτη την μετέτρεψαν σε γυναίκα
ελευθέρας βοσκής που την έμαθε να αποτιμά τα πάντα
σε οργασμούς. Μα ο χρόνος είναι ανίκητος, σιωπηλά σε
αγκαλιάζει, σε παίρνει μαζί του σου δείχνει τα πάντα και σε
αναγκάζει να τα συνειδητοποιήσεις. Τίποτα και κανείς δεν μπόρεσε
να την κάνει να διατηρήσει την αίσθηση της ασφάλειας . Είναι η ώρα
που ο χρόνος τιμωρεί, δεν τον σεβάστηκες-αξιοποίησες και
ο πόνος αρχίζει, η ανάμνηση ξυπνά και γίνεται καταφύγιο ζητώντας
έστω και έτσι να ξανά νιώσει την ασφάλεια της μητρικής αγκαλιάς
και της ατέρμονης αγάπης που έχασε όταν η τύχη αποφάσισε
να την αφήσει αίολη, αποτέλεσμα των συστημικών δομών.
Τώρα το μόνο που μπορούσε να νιώθει ήταν διαρκής υπαρξιακή αγωνία
και η αξιοπρεπής εξαθλίωσή της... Ίσως ήταν αναγκαίο να συμβούν αυτά
και γνώριζε πολύ καλά ότι καμιά δημιουργία δεν μπορεί να σταθεί,
να ευδοκιμήσει αν βάση της δεν είναι η ασφάλεια, η αγάπη, ο σκοπός,
αυτό την κατέτρεχε από τότε που τα έχασε και έμεινε αίολη σε μία
ανδροκρατούμενη και υποκριτικά θεσμοθετημένη κοινωνία,
με πλούσια μεροληψία στο εμπορικό αξιακό της σύστημα.
Τουλάχιστον τώρα γνώριζε και ένιωθε να έχει προσανατολισμό.
Καμιά αποδοχή, καμιά ανοχή στον πολιτισμό υποκρισίας και πόνου.
Αποκαμωμένη τώρα από τις αλλεπάλληλες προσπάθειες να ανακτήσει
την πίστη των εφηβικών της χρόνων να βρει τη δύναμη να σταθεί
στα πόδια της. Ναι με αυτή τη βάση, από αυτήν την αφετηρία,
μπορούσε πλέον να ακολουθήσει τον δρόμο που της δείχνει
ο προσανατολισμός της, να έχει πάλι την αίσθηση της ασφάλειας
που θα της επιτρέψει να διασχίσει ολόκληρη την διαδρομή που
θα την κάνει ικανή να μπορεί να διακρίνει, να ζει την αγάπη που
θα την οδηγήσει στην αρτιότητα την καθολικότητα και την πληρότητα.
Το είχε μάθει πολύ καλά η καταπίεση και η κεντρική διαχείριση
των ενστίκτων δεν οδηγούν σε πολιτισμό, οδηγούν σε απώλεια του
εαυτού και τερατογέννεση, (χωρίς ταυτότητα και σκοπό μετατρέπεσαι
σε οντότητα μιας χρήσης και υπαρξιακό μηδενικό). Το είχε βιώσει
πολύ καλά αυτό, είχε βγάλει τα συμπεράσματά της! Είχε αρχίσει να
βλέπει το φως που έρχεται πολύ πιο ψηλά και  από τον ήλιο.
Τώρα γνώριζε, πολιτισμός είναι να μπορείς να απελευθερώσεις
το ένστικτο στο δρόμο της ελεύθερης φωτεινής δημιουργίας.
Έχει πλήρη συνείδηση πόσο δύσκολη υπόθεση είναι αυτή..
Γνωρίζει πολύ καλά ότι είναι η ώρα της.


ΣΧΕΤΙΚΑ
Δημήτρης Λιαντίνης: Έρωτας και Θάνατος
             https://www.youtube.com/watch?v=H03XnylhTt4

        
 Marcuse herbert     Έρως Και Πολιτισμός                                                                                                                       chrome-extension://efaidnbmnnnibpcajpcglclefindmkaj/https://monoskop.org/images/2/2f/Marcuse_Herbert_%CE%88%CF%81%CF%89%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82.pdf
                       Η ανιληψη του Sigmund Feud γιατην σχεση του ατομου με τον πολιτισμό
https://kaneis.wordpress.com/2016/06/01/%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CE%BB%CE%B7%CF%88%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-sigmund-freud-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%87%CE%AD%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%84%CF%8C%CE%BC/

 

Α===>Ω




   



                                     Α===>Ω

Στο ασυνείδητο βρίσκεται αποτυπωμένη ουσία της προσωπικής σου
υπόθεσης που χάνεται στα βάθη του χρόνου στο συνολικό πλήθος
ενσαρκώσεων ανά τους αιώνες από την αρχή της ύπαρξής σου.
Όλες οι πράξεις που διαμόρφωσαν - σφράγισαν την
κάθε στιγμή της ύπαρξης σου.
Για το περιεχόμενο αυτού του τμήματος του ψυχισμού δεν έχεις
καμιά συνειδητή γνώση, λειτουργεί και κατευθύνει τη ζωή σου
στο μεγαλύτερο βαθμό από όλους τους παράγοντες.
Τα παρακάτω σε συνδυασμό με κάποια
"πράγματα" (από άλλους χώρους) με οδηγούν να πιστεύω
όσα έγραψα αρχικά. Ο όρος είναι απόλυτα συνδεδεμένος με
τον Freud που θεωρούσε ότι το ασυνείδητο είναι πηγή πολλών
πράξεων. Λίγα πράγματα εξέρχονται από αυτό, ως τάσεις ,
υπό μορφή ονείρων, ενώ εγκλωβισμένες επιθυμίες και
αισθήματα τα οποία επεξεργάζεται εν αγνοία σου και
συμβάλει στη δημιουργία των συμπεριφορών σου, πολλές
φορές δημιουργώντας μία ισχυρή διαίσθηση για τα πράγματα,
(που δεν μπορείς να δικαιολογήσεις λογικά και συνειδητά)
με αποτέλεσμα να παίρνεις και αποφάσεις πέραν της συνειδητής
αντίληψης. Στο ασυνείδητο δεν μπορεί να διεισδύσει κανείς,
ελευθερώνεται μόνο με τον θάνατο και το παίρνει μαζί της
η ψυχή για να το εξελίξει περαιτέρω ενσωματώνοντας σε αυτήν
την ουσία της επεξεργασμένης εμπειρίας της τελευταίας
ενσάρκωσης. Σε μια διαρκή επαναλαμβανόμενη διαδικασία
έως η ψυχή να οδηγηθεί στο "Ω " (ολοκλήρωση).
Οι διδαχές μας και οι συνήθειές μας συνθέτουν τον χαρακτήρα
μας που φτιάχνει η όχι την ζωή μας. Οι καταβολές της ψυχής
κρύβονται στο ασυνείδητο (προς χάριν αμεροληψίας υπάρχει λήθη)
και κατευθύνει σημαντικά εν αγνοία μας την ζωή μας έτσι που
να την οδηγεί σε ανώτερο επίπεδο, να την φέρει πιο κοντά στην
ολοκλήρωσή της. Ανεξάρτητα από το κόστος που έχει στην ζωή μας.
Το τόξο χωρίς το βέλος είναι μία κούφια υπόσχεση, που δεν οδηγεί
εκεί που το σχέδιο ορίζει, για αυτό και η ζωή είναι πολύτιμη.
Κάποιοι λοιπόν καταλήγουν να αποδέχονται εκείνο που μπορούν
να ανεχθούν, αφήνοντας το ασυνείδητο να οδηγήσει σε εκείνο που
η ψυχή αξίζει και το σχέδιο ορίζει.
Προκειμένου να γίνει ένα ακόμα βήμα προς την ολοκλήρωση.
Ο έρωτας (όχι ο εκφυλισμένος) είναι η έλξη που ζητά να σε ρίξει
στην αγκαλιά της δύναμης της ενότητας, της συνοχής και της ταύτισης,
πού ακούει στο όνομα αγάπη. Αν δεν μπορείς να το πετύχεις γερνάς,
σημάδι ότι ξέρεις να χάνεις και δημιουργείς τα γηρατειά (το γήρας
είναι ένα κομμάτι του λογισμικού σου που εσύ το ενεργοποιείς και
το απενεργοποιείς συνειδητά ή ασυνείδητα ανάλογα με τον τρόπο
ζωής σου και το πνεύμα σου) για να έχεις το άλλοθί σου...Αναζητώντας
με την φυγή κάποιο νέο σχέδιο που θα σε οδηγήσει στο ..."Ω".
Α===>Ω εντελέχεια. Σε μια διαδικασία φράκταλ (fractal).



ΣΧΕΤΙΚΑ:
https://psi-gr.tripod.com/psychoanalysis_unconscious.html
Ο (Carl Jung) θεωρούσε το ασυνείδητο όχι ως εχθρό, αλλά ως πηγή σοφίας και οδηγό για
την ψυχή, που εκδηλώνεται μέσω ονείρων και συμβόλων, οδηγώντας στη διαδικασία
της εξατομίκευσης (αυτογνωσίας).
ΑΝΟΙΓΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ
( GERMAIN J.ST. MAUREEN
https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/250738_enteleheia-mia-lexi-poy-gennise-o-aristotelis
Η διαδικασία φράκταλ αναφέρεται στη δημιουργία ενός γεωμετρικού σχήματος που
παρουσιάζει αυτοομοιότητα δηλαδή επαναλαμβάνει το ίδιο μοτίβο σε άπειρους βαθμούς
μεγέθυνσης, κάτι που δημιουργεί απείρως πολύπλοκες δομές από απλές
επαναλαμβανόμενες μαθηματικές εντολές ή κανόνες.