Ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ

     

    

Ο ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ


Συνέπεια!
Κάτι δεν πάει καλά εδώ !
Κάποιος έχει θέσει σε εξάρτηση κάποιον,
κάποιος εξουσιάζει κάποιον,
κάποιος φτιάχνει το ευαγγέλιο,
κάποιοι το προσκυνούν.
Απέκτησε την γνώση.

Την πέρασε στη ζωή  του

πήρε την εμπειρία

της ενσωματωμένης γνώσης στη ζωή,

απέκτησε συνειδητότητα.

Φάνταζε ως τέρας,
μέσα στην μετριότητα και στους υποτακτικούς.
Αιρετικός στο ευαγγέλιο της συνέπειας,
στο ισχυρότερο μέσο καταστολής,
και στην κοινωνική παραφροσύνη!
Συμπαγής στην δομική συμπαντική αταξία,
οι προσκυνητές και αλαζόνες της εξουσίας αντάμα.
Το σεξ δεν έχει κατεύθυνση.
Δεν είναι μονοσήμαντα ορισμένο.
Κοινωνικό υπόστρωμα αρνητικής εντροπίας.
Νέα θεμελίωση κοινωνικής αναγέννησης.
Η "προφητεία" αληθινή!
Η κοινωνική υπόθεση θεμελιώνεται στο τίποτα!
Καθήκον; οπ! κάτι θέλει να πει αυτό!
Καντιανή θεώρηση; προτεσταντική βάση;
ενοχική σχέση; σχέση ντροπής;
στο όνομα τού..; αυτεξούσιο;

...πάω για τσιγάρα...
(μου πήρε λίγό παραπάνω τρία χρόνια αλλά επέστρεψα)

Η εμπειρία της αγάπης υπό όρους

αναγκάζει το όνειρο να βρίσκεται

σε αναπηρικό καροτσάκι.

Το ξημέρωμα προσπαθεί να το στήσει πάλι ,

αναζητά όλη μέρα την κοινωνία άνευ όρων!

Δεν μπορούσε να καταλάβει

αν χωράει αν έχει θέση αυτή (αγάπη),

στο κβαντικό σύμπαν .

Μοιάζει να είναι δύο ξένα σύνολα.

Η αγάπη είναι κατάσταση.

Το κβαντικό σύμπαν

στην πυκνότητα της τρίτης διάστασης

παρουσιάζει αιτιοκρατία.

Σίγουρα το σφάλμα βρίσκεται στην λογική,

στο λογικό σύστημα.

Αγάπη κατάσταση - τρόπος

να αντιμετωπίζεις τα πράγματα ,

καμία αιτιοκρατία.

Συναίσθημα αγάπης,

καθαρά αποτέλεσμα  αιτιοκρατίας.

Αγάπη σαν κατάσταση

δεν έχει καμία  σχέση με την αιτιοκρατία!

Είναι δομημένη από

ελεύθερη βούληση και αυτεξούσιο!

Οταν η διάκριση αυτή γίνει συνείδηση

αυτόματα αντιλαμβάνεσαι ότι μόνο η αγάπη

έχει θέση στο κβαντικό σύμπαν

Όταν ενταχθείς σε αυτή

είναι κάτι πιότερο από μία ανάγκη

είναι εθισμός!

Δεν μπορείς πλέον να πεθάνεις!

Είσαι έξω από την αιτιοκρατία,

έχεις βγει από την πυκνότητα της τρίτης διάστασης

βγαίνεις από το υλικό σύμπαν!

Καροτσάκι τέλος!

Είσαι ελεύθερος!

Εν αρχή ην ο λόγος,

και ο λόγος ην παρά  τώ θεώ 

και Θεός ην ο λόγος.

πάλι τέλειωσαν τα τσιγάρα…παω…

...Καθόλου κίνηση....

"Μπουσουλώντας" βγήκε στους δρόμους της πόλης,

τα ονόματα στους οδοδείκτες του τραβούσαν την προσοχή.
Ακατάσχετη επιθυμία να μάθει τι έχει να πει - τι κρύβει το
κάθε όνομα πίσω του, ξεκίνησε, ρωτούσε, διάβαζε, μάθαινε,
(οδός): Αισώπου, Ολύμπου, Θησέως, Ομήρου.
Πολύτιμος ο δάσκαλος στο σχολείο του μα δεν του έφτανε,
είχε γεμίσει ερωτήματα και επιθυμία να τα απαντήσει.
Μία μαύρη οπή πού τον τραβούσε σαν μαγνήτης κάπου που δεν
ήξερε. Μα ήθελε να το φωτίσει να το δει και να το νιώσει,
προχωρούσε: Σόλωνος, Σωκράτους, Πλάτωνος, Αριστοτέλους,
Πυθαγόρα, Ηρακλείτου, Δημοκρίτου, Αρχιμήδους.
Είχε αρχίσει και έβλεπε και καταλάβαινε
μα τα ερωτήματα πλήθηναν και βάθυναν.
Έφηβος και δεν έχει φτάσει πουθενά,
προχωρούσε: ιδρύματα, βιβλιοθήκες, βραδιές, ατέλειωτοι δρόμοι
ατέλειωτοι ατραποί, Kant, Hegel, Nietzsche, Marx, Stirner,
Marcuse, Freud, Young, Sartre,Cooper, Laing,Reich, Heisenberg,
άντρας και χαρτογραφεί ακόμα δρόμους και μονοπάτια.
60 και βάλε και ακόμα περιπλανιέται, άπειροι ατραποί!
Buddha, Οsho... Kάπου εκεί στο τέλος κατάλαβε,
όλα αυτά για να ενισχύει όπου δει το δικό του λόγο.
Να προσδιορίσει την θέση του στο χωρoχρoνικό συνεχές!

(Σε ένα κόσμο που η απόλυτη σταθερά είναι η διαρκείς μεταβολή).
Μια απροσδιόριστη θέση που δεν θα την προσδιορίσεις ποτέ
αν δεν μπορέσεις να δεις να περιγράψει να θεμελιώσεις τον χρόνο
σαν ανεξάρτητη μεταβλητή και ταυτόχρονα βασική διάσταση, πράγμα
που θα κάνει να καταρρεύσουν όλα όσα έμαθες μέχρι σήμερα.

Τώρα μπορούσε να διαγράψει αυτή τη γνώση, δεν την είχε ανάγκη
δεν τον ενδιέφεραν πλέον αυτές οι "συντεταγμένες".
Άμα τη ολοκληρώσει της τελευταίας διαδρομής στους δρόμους της πόλης,
όλα έρχονταν στο μυαλό του, έβγαινε έξω από τις θεωρίες
και παρατηρούσε, ήταν σαν να έβλεπε μία υπέροχη παρτίδα μπιλιάρδο
με τους καλύτερους παίκτες, ένα μπιλιάρδο διαρκείας παιζόταν στα
μυαλά όσων είχαν προβληματισμούς και αδυνατούσαν να βάλουν τάξη.
Επεξεργάστηκε τις πληροφορίες όλες, πολλά χρόνια τώρα.
Είχε δώσει τις δικές του απαντήσεις στα ερωτήματα, κοιτούσε γύρω του
και ένιωθε ότι κάτι δεν πάει καλά. Τα πήρε πάλι από την αρχή,
τα επανεξέτασε προχώρησε πολύ βαθιά.
Τώρα καταλάβαινε δεν χρειαζόταν να σκεφτεί καθόλου οι απαντήσεις
δινόντουσαν μόνες τους.

Όλα ήταν μπούρδες σε μιά πασαρέλα εγώ (υπό συνθήκες)!
Χρηματοδοτημένη και διαμορφωμένη από συμμορίες τοπικές και
γαλαξιακές με χρηματοδότες, ιερατεία, φυλετικά, θρησκευτικά,
πολιτικοοικονομικά. Πέρα από όλα αυτά ένας κώδικας μόνο
μπορούσε να υπάρχει και είχε νόημα για αυτόν.
Ο κώδικας του φωτός - του ήλιου της δικαιοσύνης.
Με αυτόν θα πορευόταν πλέον.
Η διαμόρφωση του ονείρου πραγματοποιημένος δομικός στόχος,
ως αρχή μιας νέας πραγματικότητας

σε  ένα  κόσμο που ο  χρόνος  είναι ανεξάρτητη μεταβλητή και

ταυτόχρονα η βασική διάσταση, (σχέση άκτιστου - κτιστού).
παρακαταθήκη για ολοκλήρωση στο μέλλον.
«Άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν»

Άντε πάλι τελείωσαν…

Κάποιοι άνθρωποι είμαστε πολύ αλλεργικοί στα κακά πράγματα.
-Και ονομάζουμε κακά εκείνα που θέλουν να καταργήσουν
συμπαντικούς νόμους, για παράδειγμα την ελεύθερη βούλησή μας,
την ελεύθερη επιλογή μας, το αυτεξούσιό μας και όχι μόνον αυτά-.
Δεν ξέρουμε αν είμαστε καλοί ή κακοί άνθρωποι.
Πάντοτε αισθανόμαστε μιά τελευταία ανάσα μακριά από τον θάνατο
και έχουμε αναπτύξει κάποιους ισχυρούς δεσμούς με την ζωή και
τον θάνατο πού μπορεί να σπάσει μόνο το πλήρωμα του χρόνου,
(επέρχεται με την επίτευξη σκοπού κομμάτι ευρύτερου σχεδίου).
Κάποιοι γεννιούνται μία φορά πεθαίνουν και θάβονται.
Κάποιοι άλλοι γεννιούνται και πεθαίνουν, ξανά γεννιούνται και πεθαίνουν,
και μία φορά και δύο και τρείς φορές μα δεν θάβονται, το κάνουν όσες
φορές το απαιτήσει η ζωή τους μέχρι να πετύχουν το σκοπό για
τον οποίο ήρθαν. Θάβονται μόνο όταν πετύχουν, δεν χρειάζονται πλέον
το κουρασμένο σώμα, αποφασίζουν να το εγκαταλείψουν ζητούν (ταφή)
κλείνοντας έτσι ένα έπος.
Οι ίδιοι έχουν γίνει μύθος, δεν μπορείς να θάψεις έναν μύθο.
Κάποιοι δεν απομυθοποιούνται ποτέ, γιατί εκείνο που τέλεσαν ισχύει
πέρα από τον χρόνο, αυτοί περνούν στην αθανασία!
Συχνά το παρελθόν βγαίνει μπροστά μας, θυμίζει λέξη προς
λέξη, εικόνα με εικόνα τα πάντα, με σκοπό να αναμετρηθεί με
το τώρα. Μην σε αναστατώνει και μην σε φοβίζει αυτό. Όποιο
κι αν είναι το αποτέλεσμα της μάχης θα είναι γόνιμο για σένα.
Εκεί "ανήκεις", για την ακρίβεια ο ζωτικός σου χώρος είναι
εκεί που η καρδιά σου αναπνέει, εκεί μόνο υπάρχει χώρος
για τα όνειρά σου. Τα θέλω σου και οι αναζητήσεις σου όταν
γνωρίζουν και μπορούν να σέβονται τα δυο βασικά για τον
άνθρωπο (ελεύθερη βούληση και αυτεξούσιο), σε οδηγούν με
ασφάλεια και εγγυώνται ότι θα ζεις πραγματικά κάτι αληθινό.
Το υγειές έστω και διαφορετικό, ποτέ δεν θα σου μιλήσει
για ενσωμάτωση στον δικό του βιότοπο θα συνεργαστεί
και δεν θα σε εμποδίσει να εξελίξεις τον δικό σου,
αλλά αντίθετα θα σε βοηθήσει να τον εξελίξεις, αν του ζητηθεί.
Κάποια πράγματα, (σκέψεις, συναισθήματα, δράσεις), διαπιστώνεις
ότι είναι ξένα για 'σένα, αυτό το αντιλαμβάνεσαι και το
συνειδητοποιείς πλήρως τη στιγμή που τα αφήνεις να
απομακρυνθούν από 'σένα. Άμεσα νιώθεις ελεύθερος και
επιβεβαιώνεται ότι αυτός είναι ο λόγος που αυτά
παρέμεναν στην ζωή σου απλά σαν μία πιθανότητα,
που υπήρξε και δεν έγινε ποτέ ζωντανή πραγματικότητα.
Κάποιοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται έγκαιρα ότι η αληθινή τους
οικογένεια είναι κάτι πολύ περισσότερο από το αίμα,
είναι αγάπη, δέσμευση, πίστη, ελπίδα, κοινό όραμα.
Ξεκαθαρίζουν τα "πράγματα", επιλέγουν και αποφασίζουν
να αγωνίζονται για αυτό που η δική τους φύση- θέση,
αποδέχεται και θεωρεί ως ανώτατο, έτσι επιλέγουν τον
βιότοπό τους για το χτίσιμο του σπιτιού τους στην αιωνιότητα...
Αυτοί γνωρίζουν καλά ό,τι ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει είτε είσαι
μέρος του είτε όχι και κάνουν ότι συνηγορεί σε ό,τι πιστεύουν,
κάποιες φορές χρειάζεται πριν πράξουν να παρατηρούν ενεργά,
γιατί γνωρίζουν καλά ότι αυτή η παρατήρηση στο κβαντικό πεδίο
μετατρέπεται σε πράξη δημιουργίας.
Μην φοβάσαι τον θάνατο, ο θάνατος δεν είναι πάντα ένα τέρας που
σε περιμένει στην άκρη του δρόμου για να σε εξαφανίσει.
Ίσως είναι ο φαροφύλακας που στέκεται εκεί για να μην θρυμματιστείς
ανάμεσα στις ανελέητες ενεργειακές συγκρούσεις του κοσμικού ωκεανού.
Εκείνος που θα σε βοηθήσει να προσδιοριστείς για να πας σε
μιάν άλλη κατάσταση. Μπορεί να είναι ο φίλος που έρχεται (όχι μόνος)
να σε περάσει απέναντι με ασφάλεια, να σε οδηγήσει εκεί που
ανήκεις, στο βιότοπο στο σπίτι που έχτισες.
Ίσως μέσα στην απειρία, στο χωροχρονικό συνεχές υπάρχει
δυνατότητα μετά από αίτημα, αναθεώρηση για περαιτέρω βελτίωση.

Άντε πάλι …