ΜΕΛΩΔΙΑ

 

         


                                            ΜΕΛΩΔΙΑ

Σε όλο τον πλανήτη ακούγεται μιά σκληρή μελωδία αναφορικά
με τον τρόπο που υπάρχεις, συχνά την μετατρέπουν σε τραγούδι
θανάτου, μα αυτόν τον καιρό είναι πολύ διαφορετικά,
την μετατρέπουν σε ρέκβιεμ υπαρξιακού αφανισμού-θανάτου.
Οι καιροί απαιτούν άμεση δράση.
Στον πλανήτη αυτό που βρίσκεσαι, το δικαίωμα να υπάρχεις και
να είσαι ελεύθερος δεν είναι δώρο, πρέπει να παλέψεις πολύ για
να τα έχεις και ακόμα περισσότερο για να τα κρατήσεις.
Η εικόνα που δημιουργούν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα
είναι ψεύτικη. Και επιτέλους διάκριση!
Μην περιμένεις τίποτα από όσους το σύστημα έχει καταστήσει
ηλίθιους και βρίσκονται σε κατάσταση μόνιμης διανοητικής
υστέρησης, τους έχει γίνει τρόπος ζωής, δεν κόβεται με μιά
κουβέντα, μην περιμένεις λοιπόν τίποτα από την μάζα των ηλιθίων.
Εδώ το βάρος αντιμετώπισης της κατάστασης πέφτει σε όσους
σκέφτονται ακόμα, φυσικά ιδιαίτερα στους αφυπνισμένους που
για να τους αντιμετωπίσουν πολύ καιρό τώρα τους δείχνουν σαν
τρελούς για να κρύψουν ότι τους έχουν κάνει στόχο.
Μα όσο διστάζεις να παλέψεις για αλλαγή των πραγμάτων,
τόσο περισσότερο θα δυσκολεύει μέχρι που κάθε αλλαγή θα
καταστεί ουτοπική.
Αλλαγή που έρχεται μόνο από φόβο δεν πετυχαίνει, δεν κρατά πολύ.
Πρέπει να έρχεται από ανάγκη και βαθιά συνείδηση, έτσι μόνο
πετυχαίνει και εδραιώνεται. Μετέτρεψε τα αποτελέσματα των
ιστορικών αγώνων μας σε σοφία και να θυμάσαι ότι
όταν χάνεις κάπου, κάπου αλλού κερδίζεις, είναι νόμος αυτό.
Έτσι δημιουργείται η συνείδηση και τα αντανακλαστικά σου
έτσι θα φτάσεις στην τελειότητα το σώμα σου να αντιδρά πριν από
το μυαλό σου στις απροσδόκητες επιθέσεις που θα δέχεσαι πλέον.
Το κάθε κύτταρό σου θα αποκτήσει επίγνωση αυτονομίας
και συλλογικής λειτουργίας ταυτόχρονα.
Δυστυχώς η χαμηλή συνειδητότητα πρέπει να πάθει για να
αναπτυχθεί και ιδιαίτερα σε συνθήκες ελλιπούς παιδείας και
εκπαίδευσης. Μην παραιτείσαι, μην σταματάς.
Το βαθύτερο σκοτάδι είναι λίγο πριν να φέξει.







ΤΟ ΠΕΠΛΟ


         

                                ΤΟ ΠΕΠΛΟ


Εκφυλισμένη κρατική οντότητα, με θεσμοποιημένες δομές
απάτης ψεύδους και νομική υποδομή μηδενικού δικαίου.
Πολιτικός κόσμος ανύπαρκτου ηθικού περιεχομένου και
το κοινωνικό σύνολο οδηγημένο από την κεντρική εξουσία
σε επίκτητη νοητική ανεπάρκεια μόνιμα θολωμένο σε
περιβάλλον ηθικής ασάφειας και μάταιας προσπάθειας
προσδιορισμού, εκφρασμένη με προφορικές θορυβώδεις
ανούσιες εντάσεις που δεν οδηγούν πουθενά, με
εξαφανισμένη την ήσυχη-σιωπηλή δημιουργική αξιοπρέπεια.
Καμία δράση καμία διεκδίκηση με μιά σιωπή που συχνά
γίνεται θορυβώδης και αποκαλυπτική, αφήνοντας την αλήθεια να
γλιστρήσει από το σκοτεινό μεσαιωνικό περιβάλλον στο φως,
γεννώντας στον πολίτη μιά πικρία που κόβει την καθημερινότητα
σαν ξυράφι ματώνοντας σοβαρά τους καθαρούς αγώνες
απλών ανθρώπων για επιβίωση. Ενώ το ίδιο το σύστημα
καθημερινά σκοτώνει την δυνατότητα και την ελπίδα
μεταμόρφωσής του, κάνοντας ιδιαίτερα τους νέους να
βυθίζονται στο μηδέν. Μιά στρέβλωση του χρόνο χώρου έρχεται
στην ζωή σου φέρνοντας ξαφνικά δύσκολα, δυσάρεστα, ενίοτε
ευχάριστα, συνήθως με όχι ορατή αιτιολογία. Γίνονται αιτία να
βρίσκεις την δύναμη να διώξεις από πάνω σου το πέπλο που σου
έριξαν και σε σκεπάζει από τα πρώτα σχολικά σου χρόνια  και δεν
βλέπεις, λίγο αργότερα καταλαβαίνεις ότι όλα συνέβησαν
το κατάλληλο χρονικό διάστημα στον κατάλληλο τόπο και
φώτισαν τον εγκέφαλο να ξεμπλοκάρει το πνεύμα, αυτό
σε καθοδηγεί στη δημιουργία της σκέψης που ρίχνει
φως στο σκοτάδι, ενώνει το πνεύμα με την ψυχή την ελευθερώνει
ολοκληρωμένη πλέον. Για να λειτουργήσεις δεν χρειάζεται να πάρεις
άδεια από πουθενά ως επιβεβαίωση αρτιότητας.
Τα πράγματα-οι πληροφορίες, όλα ταξινομούνται αυτόματα, το άριστο
συμβαίνει μόνο του. Κάθε νέο ταξιδεύει στον προορισμό του χωρίς να
απαιτούνται δύο δρόμοι. Ο δρόμος είναι ένας για όλες τις κατευθύνσεις.
Δεν είναι τεχνητή νοημοσύνη, δεν γίνεται από ένα τσιπάκι καρφωμένο
στον εγκέφαλο. Είναι μία δημιουργημένη εγκεφαλική δομή γεννημένη
από την πηγή σε ένα περιβάλλον κοσμικής αλήθειας, σταλμένη με
θεία φώτιση σε μία αναβαθμισμένη διαδικασία αντιληπτή και εμφανή
σε εκείνους που ζουν και υπάρχουν με τον κώδικα της αγάπης.

ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ




                     ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

Τα γεγονότα δεν έχουν ορίζοντα,
στο απόλυτο σημείο συνέχειας των κόσμων.
Έξω από μεσάζοντες και καθοδηγητές,
το γκρέμισμα της εσωτερικής δομής της εξουσίας.
Η αποσύνθεση του εγώ, η απελευθέρωση του πνεύματος
εκφραστής της ουσίας του όντος, απεικόνιση της φύσης του.
Η κατάρρευση του σκότους από τον πρώτο βηματισμό
στο μονοπάτι για την ζεύξη με την ψυχή, η αναγνώριση,
ο ανώτερος εαυτός, ο σιωπηλός παρατηρητής η συνείδηση,
η ζεύξη που σπάει το θόλο η ενοποιημένη διεμπλοκή
παίρνει την θέση της στην άρρηκτη κοσμολογική δομή.
Πράξη που δεν έχει αναίρεση.

ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

 

                     

 

                                         ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ


Ένα σύστημα που καταρρέει θα παίξει και το τελευταίο του χαρτί
προκειμένου να διασωθεί. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, τότε θα
προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο για να ετοιμάσει τον διάδοχό του.
Πρέπει λοιπόν να υπάρχει εγρήγορση στους πολίτες έτσι που να
μην υπάρξουν περισσότερες εσφαλμένες δράσεις.
Δεν πρόκειται για κάποια παραβίαση, αλλά για μιά παρέμβαση ώστε
να υπάρξει ανάσχεση της αδρανειακής δύναμης της κατάρρευσης,
προκειμένου το κοινωνικό σύνολο να το στρέψει στον δρόμο που
επιθυμεί ώστε να αποφευχθούν δυσάρεστες καταστάσεις από
την κατάρρευση. Το ισχυρότερο χαρτί του συστήματος, (αναφορικά
με την διάσωσή του) είναι η εφαρμογή της "στρατηγικής της πλάνης",
προκειμένου να ξεπεράσει την υπαρξιακή του κρίση. Η στρατηγική
αυτή συνίσταται πρακτικά ως η παρουσίαση μιάς
ωραιοποιημένης εικόνας υποσχόμενη σημαντικά βελτιωμένη
πραγματικότητα, με τρόπο που θα σε πείθει ότι το παρελθόν θα
καθαρθεί-εξυγιανθεί στο όνομα του λαού και ενός λαμπρού
μέλλοντος, με μπροστάρηδες - οδηγούς για τον σκοπό αυτό
ενάρετους - καλοκάγαθους πολίτες... και σε αυτό το μέλλον
υπόσχονται ότι θα είσαι ο πρωταγωνιστής!
Μπούρδες, μπούρδες, συνολικά αρλούμπες αγαπητέ αναγνώστη!
Ένας βερμπαλιστικός λόγος με εικόνες που μπορεί να συνθέσει
μιά εικονική πραγματικότητα αλλά όχι ζωντανή πραγματικότητα.
Δύο πράγματα οδηγούν στην χειραγώγηση και στον έλεγχο.
Ένα ο σεβασμός (σε ό,τι κι αν αναφέρεται) που οδηγεί στην
υπακοή και δεύτερον ο φόβος και τα δύο είναι παιδιά της άγνοιας,
με αυτήν να σφραγίζει μιά πορεία στην οποία κάθε βήμα που
κάνεις γκρεμίζει πίσω σου κάθε δρόμο επιστροφής - διαφυγής
(σε περίπτωση εσφαλμένης επιλογής). Σημαντικά εργαλεία
του συστήματος για να σε έχει υπό έλεγχο και να διατηρεί
την ηγεμονία στις εξελίξεις είναι να σε έχει σε μία πορεία
ενεργοποίησης και διαχείρισης των συναισθημάτων σου,
δημιουργία εικόνας καταστάσεων που διέπονται από ειλικρίνεια,
συνέπεια, εντιμότητα και ηθική. Δημιουργώντας σου αίσθημα
ευφορίας αφού όλα πάνε προς την επιθυμητή κατεύθυνση.
Αυτή η ευφορία είναι αποτέλεσμα πλάνης που δημιουργείται από
την εξουσία όταν βρίσκεται στο ύψιστο σημείο διαφθοράς-εκτροπής
με το βάραθρο στο επόμενο βήμα.
Έχει γίνει φανερό πλέον ακόμα και σε εκείνους που αδυνατούσαν να
το δουν, ότι η αυτάρκεια είναι ο μοναδικός δρόμος για την ελευθερία
και την ελεύθερη δημιουργία.
Είναι ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί όχι επί χάρτου (θεωρητικά),
αλλά στις πραγματικές συνθήκες που ζούμε και άμεσα.
Σε πολλά επίπεδα, με κυρίαρχα δύο, ένα σε κρατικό- εθνικό
και δεύτερον σε επίπεδο ευρωπαϊκής ένωσης.
Τα περιθώρια της Ελλάδος για λάθη, κακόβουλες πολιτικές,
συρρικνώσεις, άτολμες προσωπικότητες και πολιτικές, καθώς και
ηγέτες με χαμηλή ψυχική ανθεκτικότητα είναι μηδενική!
Είναι μεγάλη ανευθυνότητα για σχηματισμούς
που θα θελήσουν να προσπαθήσουν να ηγηθούν ή έστω με την
ύπαρξή τους να συμβάλλουν στην επίλυση των προβλημάτων του
τόπου, αλλά το ίδιο μεγάλη ανευθυνότητα είναι και για τους
πολίτες που τους ενθαρρύνουν χωρίς να πάρουν απαντήσεις σε
σημαντικά ερωτήματα ( λευκή επιταγή), να το πράξουν εάν δεν
είναι έτοιμοι και σε θέση να έχουν
ολοκληρωμένη άποψη και απάντηση στα τεράστια προβλήματα.
Τα οποία είναι ενεργά και κάποια που θεωρείται βέβαιον ότι θα
υπάρξουν και στα δύο επίπεδα. Δεν θα αναφερθώ περαιτέρω στα
προβλήματα που όλοι βιώνουμε δεδομένου ότι οι καταστάσεις
είναι πάρα πολύ ρευστές αυτόν τον καιρό, θα χρειαστεί όμως
πιθανώς να επανέλθουμε σύντομα στα προβλήματα,
με προτάσεις-προσεγγίσεις λύσεων.