Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΑΡΡΥΘΜΙΑΣ : Απριλίου 2026

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Αυτά που βλέπεις, ό,τι ακούς, όσα διαβάζεις και
γενικότερα όλα τα μηνύματα που παίρνεις είναι
απαραίτητα στοιχεία προκειμένου να συντεθεί μία
πραγματικότητα. Για την πραγματικότητα αυτή
εργάζονται η μνήμη που έχουν αποθηκευτεί
τα κάθε είδους ερεθίσματα... η αντίληψη που
θα κάνει την ερμηνεία τους η σκέψη που οργανώνει
τις πληροφορίες και τις επεξεργάζεται και η
συνείδηση μέσα από την οποία θα αναδυθεί εν τέλει
η πραγματικότητα που συνθέτεις.
Η πραγματικότητα που συνθέτεις αναδύεται από
την συνείδηση και είναι ποιοτικά άρτια όσο και
η ίδια η συνείδηση που διαθέτεις.
Τι σημαίνει αυτό φαντάζομαι καταλαβαίνεις.
Είναι φανερό ότι η κοινωνική αντίληψη για την
πραγματικότητα που υπάρχει για τον κόσμο είναι
στο ποιοτικό minimum. Υπάρχει σοβαρή στρέβλωση,
αφού από άτομο σε άτομο μπορεί να διαπιστωθεί
τεράστια διαφοροποίηση του επιπέδου συνείδησης.
Είναι η αφετηρία από την οποία ξεκινά η αναγκαιότητα
της αφύπνισης. Η συνείδηση είναι που δίνει την
δυνατότητα στον τοπικό νου να παράγει έργο.

32-64+ Hz

Είχε μάθει να ζει στην ένταση και στο εκτός oρίων,
θύμιζε κατάσταση σουρεαλιστικής υπερβολής, με
ερωτήσεις και απαντήσεις, με πράξεις και αποτελέσματα
που δεν συμβάδιζαν με τον γραμμικό χρόνο, απαντήσεις
ερχόντουσαν πριν γίνουν οι ερωτήσεις, τα αποτελέσματα
πριν ολοκληρωθεί η δράση.
Είχε πάει πέρα από το νοητικό φάσμα της περιοχής
των αισθήσεων και των συλλογισμών, δεν ήταν απαραίτητη
πλέον σκέψη, βρισκόταν σε ένα επίπεδο συνειδητότητας που
η αλήθεια αναδυόταν μόνη της.
Υπήρχε σε δομές που μπορούσαν να γίνουν ορατές και να
λειτουργήσουν μόνον στο απορρέον από την συνειδητότητά του
επίπεδο επίγνωσης, αντιλαμβανόταν ότι δεν είχε κάνει κάτι
εξαιτίας του οποίου συνέβαιναν αυτά. Αντίθετα έμοιαζε να
συνέβαιναν έτσι, εξ αιτίας του ότι κάτι τα παρατήρησε και
"επέτρεψε" να συμβούν.
Προσπαθούσε να καταλάβει, ίσως μπορούσε να βρει αυτά που
ζητούσε μέσα στα αλλεπάλληλα ταξίδια στο βάθος του χρόνου,
αυτό έκανε. Με μεγάλη δυσκολία κατόρθωνε να κρατάει την
σκέψη του έξω από λογισμικά και ρουτίνες.
Ξεκίνησε τις αναδρομές του στον χρόνο.
Αρχικά εντόπιζε οπτικοακουστικές εμπειρίες και υποτυπώδη
συναισθήματα, στο επόμενο ταξίδι εντόπιζε κυρίαρχα
συναισθηματικές εμπειρίες και στα επόμενα κυριαρχούσαν
διανοητικές κατασκευές, τα πάντα, όλα κωδικοποιημένα
σε μία βιολογική γεωμετρία αποτυπωμένη και συντηρημένη
σε μία ηλεκτρομαγνητική γλώσσα.
Όλα δημιουργούσαν ένα μοτίβο εξέλιξης και ανοιχτής
παρεμβατικής μετάλλαξης ειδικά στα υψηλότερα στάδια σε

μία ακολουθία γεγονότων τύπου φράκταλ που θα οδηγήσει τον άνθρωπο

σε συντριπτική κατάρρευση (συνεπεία αδυναμίας ολιστικής διαχείρισης)
της ίδιας του της ύπαρξης σύμφωνα με τις προσταγές (κατ' αναλογία)
του νόμου του τετραγώνου κύβου. Είχε γίνει σαφές, ότι στο εγγύς
μέλλον θα υπάρξει κατάρρευση ή πέρασμα στον μετανθρωπισμό,
που προτεινόταν από κάποιους σαν πρόταση σωτηρίας και συνέχειας,
μα αυτός δεν ήθελε να σωθεί τουλάχιστον με αυτούς τους όρους.
Η κάθε μονάδα έχει φτάσει σε επίπεδο κλειστού συστήματος σε απόλυτη
εντροπία. Αν και ποτέ δεν πίστεψε ότι τα γεγονότα έχουν ορίζοντα,
τώρα το ζούσε, βρισκόταν ήδη στον ορίζοντα των γεγονότων.
Εκεί που το μέλλον δεν περνάει από το παρόν.
Μιά ιαχή (τελευταία κλήση) κυριαρχεί στο ενιαίο πεδίο, που έρχεται
από τον καιρό εμφάνισης του κοσμικού εγγυητή, διάχυτη γύρω του.
Εγώ είμαι η οδός η αλήθεια και η ζωή.