Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ

 

                              Η ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Όταν οι πληροφορίες είναι συγκροτήσιμες μπορούν
να συγκροτηθούν σε "σώμα". Όταν συμβεί αυτό τότε
μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή έργου.
Η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλά κομιστής
ενός κώδικα επικοινωνίας με εκφραστική πληρότητα
μεγαλύτερη ή λιγότερη από άλλες γλώσσες.
Κομίζει ένα ιδιαίτερα μεγάλο ιστορικά βιωματικό περιεχόμενο.

Το οποίο αναγκάζει (θέτει σε λειτουργία) τον γνώστη της ιστορίας.
Η αδράνεια του ελληνικού λαού σε μεγάλο βαθμό
οφείλεται και σε αυτό. Ο λόγος που διδάσκεται και που ακούγεται
στην καθημερινότητα ιδιωτικά είτε δημόσια έχει αποσυνδεμένο
το βιωματικό του περιεχόμενο από την ιστορία.
Και την έχουν καταστήσει απλά ένα επικοινωνιακό εργαλείο
σε κατώτατο επίπεδο, (εννοιολογική αποφόρτιση των λέξεων,
απώλεια της ειδοποιούς διαφοράς και ιστορική αποστασιοποίηση).
Μέσα σε ένα περιβάλλον με πλήθος μη συγκροτήσιμων
πληροφοριών(λόγω στρεβλώσεων). Όλα σχεδιασμένα έτσι που να

καθίσταται  αδύνατη η παραγωγή  νοητικού  έργου και πολύ

περισσότερο η απόδοση δομής ακόμα και στο υποτυπώδες 

που εκφράζεται. Η κατάσταση αυτή επιβάλλεται στην εκπαίδευση

αλλά και διαχέεται στην κοινωνία αρκετές δεκαετίες.

Είναι φυσικό σε ένα τέτοιο περιβάλλον τα αντανακλαστικά των πολιτών

να μηδενίζονται. Και σε συνδυασμό με άλλους  παράγοντες

εμφανώς υπάρχει πρόβλημα νοητικής υστέρησης σε σημαντικά 

μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού. 

Η κοινωνία βρίσκεται σε πνευματικό κώμα, ενώ οι νέοι αδυνατούν
να δομήσουν στοιχειώδη υποδείγματα προσδιορισμού. Και φυσικά
να μην μπορούν να αναπτύξουν καμία δράση.
Η αυστηρότητα της γλώσσας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την σωστή
διερεύνηση της σχέσης αιτίου αιτιατού αλλά και τον προσδιορισμό
των αναγκαίων δράσεων που απαιτούνται σχετικά με τα απορρέοντα
προβλήματα από όλα τα προηγούμενα.
Άλλο να θέλεις να αλλάξεις την ιδεολογική ταυτότητα ενός κόμματος
και άλλο να θέλεις να αλλάξεις τον πρόεδρό του.
Άλλο να θέλεις να ρίξεις μία κυβέρνηση
και άλλο να θέλεις να αντικαταστήσεις έναν πρωθυπουργό.
Άλλο είναι να θέλεις να δώσεις μία νέα απόχρωση στο πολίτευμα
και άλλο είναι να θέλεις να γκρεμίσεις το σύστημα.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να ξέρεις τι θέλεις να κάνεις.

Και πριν από αυτό θα πρέπει να είσαι σε θέση να εκτιμήσεις σωστά
μέχρι τι μπορεί να αντέξει ο λαός πάνω στον οποίο θα στηρίζεται
αυτό που θέλεις να κάνεις.
Πόσο ανόητος άραγε θα πρέπει να είσαι για να πιστεύεις
ότι μπορείς να αλλάξεις το πολίτευμα. Πολύ περισσότερο
να γκρεμίσεις το σύστημα με δικαστικές αποφάσεις,
και ακόμα χειρότερα να αλλάξει χέρια ο πλανήτης.
Ίσως να μην γνωρίζω επαρκώς ιστορία, ώστε να δω κάτι σχετικό γραμμένο,
μα σε αυτήν που γνωρίζω δεν έχω δει να συνέβη κάτι σχετικό.
Το πολύ πολύ με δικαστικές αποφάσεις να αποκατασταθούν
κάποιες οικονομικές αδικίες.

Και αυτό αν το κρίνει σκόπιμο μία κυβέρνηση ότι πρέπει να το πράξει.

Ίσως ακόμα με μία δικαστική απόφαση το περισσότερο να βάλεις
κάποιο “κλητήρα“ στη φυλακή και αυτό για περιορισμένο χρόνο
όσο θεωρεί σκόπιμο κάποια  κυβέρνηση.

Δεκαετίες τώρα και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια ετοίμασαν και σχεδόν
έχουν ολοκληρώσει μέσα σου μια βάση μηδενισμού
πάνω στην οποία χτίζουν το χειρότερο είδος ολοκληρωτισμού
που μπορεί να υπάρξει. Είσαι έτοιμος πλέον ή σχεδόν έτοιμος
να προσκυνήσεις την πανθρησκεία, και ότι άλλο θέλουν
οι κινούντες τα νήματα να σε βλέπουν να προσκυνάς.
Ξεπέρασες κάθε μέτρο!
Η ίδια σου η ζωή πλέον αποτελεί ύβρη, και την ύβρη οι θεοί (και όχι μόνο)
την τιμωρούν παραδειγματικά, (σε όποιον θεό και αν πιστεύεις).
Τέλος πάντων πρέπει να γνωρίζεις ότι μετά την έλευση
του ανατέλλοντος ήλιου θα είναι αργά να πράξεις τα δέοντα και όλα
θα είναι μη αναστρέψιμα πλέον.
Από εσένα εξαρτάται πόσο άμεσα και αποτελεσματικά
θα λειτουργήσεις για να προλάβεις…
Διαφορετικά περίμενε την υφαρπαγή της εκκλησίας ή να 'ρθουν
οι πεμτοδιαστατικοί εξωγήινοι να σε σώσουν.

Να θυμάσαι ότι  κάποια θέματα όπως  για  παράδειγμα  η  προδοσία,

ή τα  πυρηνικά δεν ανήκουν (αφορούν)  κάποια  τοπικότητα, αγγίζουν 

ολόκληρο το σύμπαν  και προκαλούν την παρέμβαση  της  οποιασδήποτε

δύναμης στο  οπουδήποτε του σύμπαντος  και αν  βρίσκεται.

Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ

     

  

   

                                   Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ

Η βία, οι υποχρεωτικότητες, ο επιστημονικός αναλφαβητισμός,
(αδυναμία δημιουργίας και έλλειψη έγκυρης-αποτελεσματικής ολιστικής
σύνθεσης, της στρεβλωμένης επιστημονικής σκέψης έτσι που  

εξυπηρετεί τη ΝΤΠ) τον αρίστων,  ισχυρά εργαλεία του πολιτικού μηδενισμού.

Επιβάλει πολιτική με την εφαρμογή της οποίας θέλει να καταστρέψει τα πάντα

προκειμένου ν' αναγκάσει τους λαούς να υποκύψουν.

Οι κυβερνήσεις οι οποίες είναι φορείς του πολιτικού μηδενισμού,

ως πιστά όργανα του πολιτικού ιερατείου της νέας τάξης πραγμάτων,

φιλοδοξούν να ανοίξουν τον δρόμο για την πραγμάτωσή της,

με την εφαρμογή της μεγάλης επανεκκίνησης.

Το μέγεθος της αλαζονείας, του ψεύδους και της απάτης
που απαιτείται για να συμβεί αυτό, είναι τεράστιο και
ολοκληρωτικά ασύμβατο με τις νέες κοσμικές σχέσεις κάτω
από τις οποίες βρισκόμαστε όντας μέσα στον υδροχόο.
Όπως διαμορφώνονται οι σχέσεις αυτές καθημερινά αλλά και
αυξητικά σε αυτό το κοσμικό περιβάλλον
και με την ισχυρή κυρίαρχη δράση του ήλιου που πριν αυτή,
φτάσει στο μέγιστο θα έχει επιφέρει την πλήρη κατάρρευση της...
Φυσικά αυτό ισχύει για οποιοδήποτε ψεύδος και ασυνέπεια υπάρξει
από οποιαδήποτε κατεύθυνση και αν προέρχεται.
Η εποχή της αλαζονείας, του ψεύδους και της απάτης βρίσκεται
στο τέλος, τελειώνει οριστικά και αμετάκλητα  μέχρι το 2027,
όπου οι λειτουργίες (με τους φορείς της) σε πυκνότητες που ορίζονται 

από τις συχνότητες του ψεύδους…θα εγκλωβίζονται και θα "συνθλίβονται"

σε ισχυρά "βαρυτικά πεδία" ,χωρίς καμιά δυνατότητα διαφυγής.

Ο ΚΟΚΟΡΑΣ

   

            

                         

                                            Ο ΚΟΚΟΡΑΣ

Πριν την οριστική (κοινωνική) ρήξη συμμετρίας και την αποσύνθεση
κενού που δημιουργεί, αναδύεται ο κίνδυνος να διαλυθούν οι
ανθρώπινες κοινωνίες και να αφανιστεί το ανθρώπινο γένος
όπως το γνωρίζουμε. Σε αυτές τις συνθήκες συμβαίνει πολλοί
άνθρωποι να μην μπορούν να βρουν τον κώδικα επικοινωνίας
με τη ζωή, τα πάνε χάλια μαζί της, χάνουν τον προσανατολισμό τους.
Έτσι λοιπόν, όσο αυτοί κάνουν τα δικά τους η ζωή υφαίνει το δικό της
πλεκτό. Αυτό μπορεί να το κάνει σε λιγότερο από όσο
κρατάει ένας καφές, και αλλάζουν τα πάντα!
Μα, η ζωή έχει ένα καλό ακόμα, δίνει πάντα δεύτερη ευκαιρία.
Όταν αυτό συμβεί όλοι έχουν προθέσεις... Μα οι προθέσεις
δεν είναι παρά ένα σχέδιο δημιουργίας("καλής ή κακής") με
λογισμικό πραγμάτωσης και λειτουργείας το λογισμικό του φορέα της.
Κάποιοι δεν θέλουν να την αδράξεις την δεύτερη ευκαιρία,
τους βολεύει να μείνεις απ' έξω στο σκοτάδι, σε αναγκάζουν να
συμβιβαστείς, έτσι λοιπόν οι περισσότεροι δεν αντέχουν συμβιβάζονται,
δεν την βλέπουν(δεύτερη ευκαιρία) να την αδράξουν,
αρκούνται στο μισθό ,τα επιδόματα, που τους δίνει
το σύστημα για να ξεχάσουν τα όνειρά τους να “τυφλωθούν",
να μη βλέπουν το φως .

Όμως υπάρχει και ο κόκορας, ξέρεις, ο κόκορας που λαλεί στο σκοτάδι.
Ο κόκορας! Θέλουν να εξολοθρεύσουν τον κόκορα!
Τον κόκορα που λαλεί το χάραμα και σηματοδοτεί τον ερχομό
της δεύτερης ευκαιρίας που δίνει η ζωή και ακούει στο όνομα αύριο.
Άκουσε τον κόκορα...ξύπνα! Λαλεί στο σκοτάδι, πριν χαράξει η αυγή,
και δεν το κάνει μόνο για την ατομική ευκαιρία, το κάνει και για
την κοινωνική (δεύτερη ευκαιρία) αλλά και την πλανητική.
Όπως ίσως κατάλαβες φίλε μου, ο κόκορας είναι μεγάλη υπόθεση.
Αν αφήσεις να τον σφάξουν τελείωσες!
Τι θα κάνεις χωρίς κόκορα; Θα κοιμάσαι για πάντα...

Δεν θα ξημερώσει ποτέ!

Η ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ

      

   

  

                                     Η ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ

Το κατώτερο επίπεδο συνείδησης σε κάνουν εύπιστο σε "αστεία

πράγματα", πολιτικές-διακυβέρνηση από  αναξιόπιστους φορείς,

ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή, γελοιότητες γύρω από την τεχνητή

νοημοσύνη  και ό,τι "ανοησία" ξεπεταχτεί μπροστά σου είσαι
ικανός να την πιστέψεις και να βιάσεις την φύση για χάρη της.
Μοιάζει να τα αντιμετωπίζουμε όλα σαν να πρόκειται για μιά εικονική
πραγματικότητα, που δημιουργεί το πνεύμα, ενώ είναι κάτι που το
ζούμε. Όμως είναι ολέθριο να μην σταθμίζεις σωστά πληροφορίες και να
μην λαμβάνεις υπόψιν σου ότι υπάρχουμε και λειτουργούμε μέσα σε ένα
κβαντικό σύμπαν που κυρίαρχα υπάρχουν δυο αντίρροπες δυνάμεις,
δεν έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ πως θα τις ονομάσεις. Εκείνο που έχει
κεφαλαιώδη σημασία είναι το ό,τι κάνουμε πρέπει να είναι συμβατό με

αυτό μέσα στο οποίο  ζούμε.

Οι κοινωνίες υπάρχουν γιατί είναι χτισμένες πάνω σε συμμετρίες που
η βάση στήριξής τους είναι οι αξίες (νόμοι κβαντικής προέλευσης)
που ο χρόνος δημιούργησε γιατί εξυπηρετούν την ύπαρξη. Αυτές
οι συμμετρίες είναι αναπόσπαστα κομμάτια των κοσμικών συμμετριών.
Η απώλεια της βάσης στήριξης των συμμετριών κάνει τις κοινωνικές
σχέσεις να διαρραγούν, δημιουργώντας κοινωνικά κενά τα οποία οδηγούν
με πολλαπλούς τρόπους στην δημιουργία ανυπέρβλητων δυνάμεων
που καθιστούν το φαινόμενο (της διαρραγής) του κοινωνικού συνόλου

μη αναστρέψιμο. Έχει ήδη αρχίσει η κοινωνική "αποσύνθεση κενού"

με σύνδρομα που ξεκινούν με αφανισμούς και πολέμους και άγνωστο

αν και μέχρι που μπορεί να φτάσουν και με  ποιόν ακριβώς τρόπο...

Μια μικρή ιδέα μπορείς να πάρεις από το πείραμα (σύμπαν 25, 1960-70),

μελετάς και μαθαίνεις.
Στην πραγματικότητα αρχίζεις να μαθαίνεις συνολικά όταν νιώσεις ότι
εσύ και οι συνάνθρωποί σου είσαστε παγιδευμένοι. Είναι η στιγμή που
αρχίζει η αφύπνιση σου είναι τα βασικά σου μαθήματα για να μπεις
στην οικογένεια των αφυπνισμένων αρχίζεις και βλέπεις καθαρά ότι
σε κοινωνίες που δεσπόζει η συμμετρία δεν υπάρχουν κενά δεν
δημιουργούνται ροπές δεν μπορεί να υπάρξει αποσύνθεση κενού σε αυτές.
Προσπαθούν να αποδομήσουν την έννοια του δημιουργού κρατώντας
''παρακαταθήκη'' την αγάπη προκειμένου να χρησιμοποιηθεί... κάνοντας
στα αμφιθέατρα τους υποψήφιους φιλόδοξους επιστήμονες εύκολα να
ενθουσιάζονται όταν ακούν από καθέδρας ότι θα ξεπεράσουμε τα όρια
του ανθρώπου θα χτίσουμε καλύτερους ανθρώπους για νέες
δυνατότητες ζωής που υπόσχεται πολλά. Πρόκειται καθαρά για βιασμό
της φύσης. Στις ασύμμετρες κοινωνίες δημιουργούνται υψηλές ροπές
άπειρα κενά που γεννιούνται από τις χαμένες συμμετρίες, που προκύπτουν
από τους ασύμβατους με το όλον νόμους με τους οποίους αντικαθιστούν
εκείνους που η φύση θέσπισε. Να θυμάσαι δεν υπάρχει καλό που κρατάει
για πάντα ούτε κακό που να μην τελειώνει ποτέ. Στην αρχή υποψιάζεσαι ότι
σ' αυτά που έχεις μάθει κάτι δεν πάει καλά, Αργότερα καταλαβαίνεις ότι
με την αλήθεια συναντιέσαι σε πολύ υψηλότερες συχνότητες. Αν αυτή
την συνάντηση την έχεις ανάγκη "δεν συμβαίνει με όλους αυτό", αρχίζει
ένας μεγάλος και επίπονος αγώνας για να συναντηθείς μαζί της.
Σου γίνεται συνείδηση ότι το συναίσθημα σε παραπλανά και ειδικά
αναφορικά με το πόσο κοντά είναι η ώρα να πραγματοποιηθεί εκείνο
που επιθυμείς. Σε κάνει να υπολογίζεις λάθος. Τα συναισθήματα είναι
όμορφα, μα αν δεν έχεις τη δύναμη και την γνώση να τα διαχειριστείς,
μπορεί να γίνουν ακόμα και καταστροφικά.
Όσο ψηλότερα πας τόσο πιο όμορφο γίνεται όσο πιο πολύ μπαίνεις
στα έγκατα της ύπαρξης βλέπεις ότι είναι σε πλήρη αντιστοίχιση τα πάντα,
το ένα με το άλλο, μια ατέλειωτη αρμονία πιστή εφαρμογή της σύμβασης
της επιλογής, (τα υπόλοιπα είναι απλά εναλλακτικές πραγματικότητες).
Έρχεται η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν
άκαρπα, είναι γιατί δεν μπορούσες να καταλάβεις ότι πάντα υπάρχει ένας
άλλος τρόπος πέρα  από  εκείνον  που  σε  έμαθαν  να  βλέπεις,

δεν μπορούσες να πιστέψεις ότι πάντα υπάρχει ένας άλλος τρόπος.

Εκείνα που μορφοποιούν είναι το π το Φ και το λ (κοσμολογική
σταθερά) εκείνο που ενώνει στη γεωμετρία των φράκταλς είναι η συνέχεια
της συνάρτησης μεταβολής, για οποιοδήποτε χ που ανήκει στην εκάστοτε
περιοχή. Ίσως τώρα μπορείς να καταλάβεις ότι υπάρχει ένας άλλος
τρόπος, κι αν κάποτε κοιτάζεις κάποιες σπουδαίες στιγμές και μονολογείς.
Είναι φυσικό να λες για κάποιους, την ώρα της μετάβασης, απεβίωσε και
εξίσου φυσικό για τα αποτελέσματα γενετικών πειραμάτων
"μεταλλαγμένους" και εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης, να λες απλά
απενεργοποιήθηκε, (αυτό ισχύει και για τον χειραγωγημένο άνθρωπο).

Και να θυμάσαι δεν χρειάζεται να "σκοτώνεσαι" κάθε μέρα με το σκότος,

άφησε το φως να περάσει μέσα σου και φεύγει μόνο του δεν το  αντέχει,

αυτό  το  φως εξαφανίζει την νοητική ομίχλη...