ΜΑΣΤΙΓΑ

   

                             ΜΑΣΤΙΓΑ


Ο έσχατος φασισμός είναι ο θάνατος και η ανάγκη.
Το σύστημα επί μακρόν επιβιώνει δημιουργώντας
παγίδες θανάτου σε όλους τους χώρους και πλασματικές
ανάγκες για να πέφτεις εύκολα μέσα σε αυτές.
Ταυτόχρονα έντεχνα δημιουργεί και διατηρεί
μιά ενοχή και μιά συνενοχή για να είσαι πάντα δέσμιος
και χειραγωγήσιμος. Σε αυτήν την βάση απειλεί, εκβιάζει,
υπάρχει και συντηρείται.
Ενώ εντός των ορίων της ''πόλις" δεν φαίνεται να
υπάρχει, κάτι-κάποιος, που να είναι αντάξιος
της πρόσκλησης του έλληνα να ηγηθεί ανασυγκρότησης
στην βάση του ελληνικού είναι, όχι του λέγειν
που δεν έχει καμιά υπόσταση. Η τεχνολογία εγγυάται
πολεμική νίκη μόνο με χρήση πρακτικών πέρα από
τα άκρα, μα αυτές δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
Ο φόβος είναι τεχνητός.
(Είναι πολλοί αυτοί που γνωρίζουν ότι ο πλανήτης
επιτηρείται και ότι υπάρχουν δράσεις απαγορευμένες
σε επίπεδο γαλαξιακό, ούτε που θα προλάβει να
ξεκινήσει κάτι τέτοιο πέρα από τοπικά επίπεδα και
περιορισμένη κλίμακα, που και αυτό δύσκολα
γίνεται ανεκτό). Το κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο
το οποίο έχουν δημιουργήσει οι εκάστοτε εξουσίες,
εξαφανίζει από τον πολίτη (άνθρωπο) την αθωότητα,
μετατρέποντας τον κοινωνικό στίβο σε αρένα αυτό
αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές τραγωδίες.
(Πακέτο με τον φόβο, επίπεδο μάστιγας) καθιστά
τον άνθρωπο καχύποπτο, πονηρό, κακόβουλο,
συνεργό και όχι μόνον αυτά...
Η ποινή που ταιριάζει στην αιτία είναι δυνάμει δικαίου
(de jure) η έσχατη των ποινών και αν η δικαιοσύνη
έχει "καταλυθεί", το φυσικό δίκαιο (jus naturale)που
εκφράζεται από τους λαούς (ad hoc) αναλαμβάνει δράση.

Το δυσάρεστο είναι ότι οταν ψάχνεις την δικαιοσύνη και

δεν την βρίσκεις είναι γιατί  αυτή αναγκαστικά έχει

μετακομίσεις  στις  κάνες  των όπλων...
Αν και δεν είναι επιτρεπτό να μπεις στο πεδίο της θεότητας
έχουμε αμέτρητες επίσημες πιστοποιήσεις ότι στην αρένα
όλα γίνονται ανεκτά και όλα επιτρεπτά.
Είναι σίγουρο ότι το σύστημα έχει κάνει πολλά "λάθη",
όλα τα "λάθη", με εξαίρεση τα ανολοκλήρωτα εκείνα
που είναι εν εξελίξει και δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα
και τα οποία αποτελούν τα μοιραία που θα κάψουν
ολοκληρωτικά το κουφάρι του στο εγγύς μέλλον
και δεν θα μείνει τίποτα από αυτό.
Έχουμε δει ιστορικά ότι ένα σύστημα που πεθαίνει
μέσα από τις δομές του γεννιέται το διάδοχό του (σύστημα).
Είναι η πρώτη φορά απ' όσο γνωρίζω και είναι ήδη ορατό
ότι το σύστημα που γεννιέται είναι στην περιοχή του ξένο
προς το προηγούμενο και ότι γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.
Αυτό οφείλεται εν προκειμένω όχι στις δομές
του προηγούμενου συστήματος, αλλά στο γεγονός ότι
η αφύπνιση του πλανήτη έχει ξεπεράσει
κατά πολύ την κρίσιμη μάζα, με αποτέλεσμα
την υπαρξιακή επιβολή
αντιδιαμετρικής αλλαγής στον πλανήτη.

ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ

       

                      ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ

Τα παρακάτω βασίζονται σε τέσσερις παραδοχές. 1. Υπάρχει ψυχή,
( ένας ενεργειακός κορμός) που περιβάλλεται από ένα

ένδυμα (σώμα) στην τρίτη διάσταση που ζούμε.
2. Η ψυχή γίνεται φορέας συνείδησης που κατά
την αποχώρηση την ακολουθεί. 3. Η ψυχή είναι
αθάνατη και εξελισσόμενη αφομοιώνοντας το περιεχόμενο
της συνείδησης. 4. κατά την  διαδικασία ενσαρκώσεων  της

ψυχής δεν έχουμε  μετάπτωση σε άλλη  χρονογραμμή.

 Η κατανόηση του θανάτου (μετάβαση σε άλλο σημείο της

καμπυλότητας διαφορετικής πυκνότητας στο χρονοχωρικό συνεχές).

Αναβαθμίζει τη ζωή. Το ασυνείδητο, ο προσωπικός κοσμικός

καθρέφτης του χθες που δημιουργεί σε μεγάλο βαθμό

(μεγαλύτερο του συνειδητού)τους δρόμους του μέλλοντος.

Κανένας φόβος στην ζωή μόνο σεβασμός στο ταξίδι που οδηγεί 

σε υψηλότερο σημείο της πορείας για την προσωπική σου ανέλιξη.
Η συνείδηση είναι ένα δομημένο ενεργειακό σύστημα
(αποτέλεσμα προσανατολισμένων ηλεκτρικών παλμών),
ως τέτοιο μπορεί να αποτυπωθεί σε ένα "στικάκι",
(έχω γράψει πάλι σχετικά με αυτό ), μετά την τελευταία πνοή
θεώρησε ότι το "στικάκι" αυτό είναι στο σύμπαν, εκεί θα μεταφερθεί,
θα αποτυπωθεί, και παραμένει σε διεργασίες
ενσωμάτωσης στην  ψυχή με σκοπό την αριστοποίησή της.
Αφήνοντας το νοητικό σώμα να ολοκληρώσει την αναβάθμιση
και μέχρι να σχηματιστεί ένα νέο σχέδιο ενσάρκωσης
για περαιτέρω  βελτίωση και να αποφασιστεί η εκτέλεσή του
με ένα νέο ένδυμα, που θα εξυπηρετεί το νέο σχέδιο
αριστοποίησής της που αρχίζει να πραγματοποιείται με
την υπογραφή της εντολής νέας ενσάρκωσης από τον συμπαντικό νου.
Αυτή λοιπόν η συνείδηση το συγκροτημένο δηλαδή δομημένο
ενεργειακό σύστημα από προηγούμενες εμπειρίες θα φωλιάσει
και θα αποτελέσει το ασυνείδητο στο νέο σώμα.
Όσο λιγότερες είναι οι ενσαρκώσεις στις οποίες έχει δημιουργηθεί
συνείδηση, τόσο μεγαλύτερη είναι η εντροπία στην ψυχή και
στο ασυνείδητο που κατευθύνει άδηλα
το μεγαλύτερο ποσοστό της ζωής σου.
Αυτό που περιέγραψα θα επαναλαμβάνεται μέχρι σε κάποια
από τις μελλοντικές ενσαρκώσεις η εντροπία στο ασυνείδητο
να καταστεί η ελάχιστη δυνατή.
Κάποτε λοιπόν από την πηγή δημιουργήθηκε μία ψυχή που
στην πρώτη της ενσάρκωση το ασυνείδητο στο σώμα,
υπήρξε σε μέγιστη εντροπία, αλλεπάλληλες  ενσαρκώσεις
την καθιστούν ικανή να ανέβει σε ψηλότερα ενεργειακά αρμονικά
επίπεδα όπου κάτι αντίστοιχο θα συμβαίνει με κάποια
μορφή μέχρι να αποκτήσει την δυνατότητα ενσωμάτωσης

στον συμπαντικό νου, να περάσει στον άυλο κόσμο.