ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ


     


       ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ 

Αυτά που βλέπεις, ό,τι ακούς,  όσα διαβάζεις και
γενικότερα όλα τα μηνύματα που παίρνεις είναι
απαραίτητα στοιχεία προκειμένου να συντεθεί μία
πραγματικότητα. Για την πραγματικότητα αυτή
εργάζονται η μνήμη που έχουν αποθηκευτεί
τα κάθε είδους ερεθίσματα... η αντίληψη που
θα κάνει την ερμηνεία τους η σκέψη που οργανώνει
τις πληροφορίες και τις επεξεργάζεται και η
συνείδηση μέσα από την οποία θα αναδυθεί εν τέλει
η πραγματικότητα που συνθέτεις.
Η πραγματικότητα που συνθέτεις αναδύεται από
την συνείδηση και είναι ποιοτικά άρτια όσο και
η ίδια η συνείδηση που διαθέτεις.
Τι σημαίνει αυτό φαντάζομαι καταλαβαίνεις.
Είναι φανερό ότι η κοινωνική αντίληψη για την
πραγματικότητα που υπάρχει για τον κόσμο είναι
στο ποιοτικό minimum. Υπάρχει σοβαρή στρέβλωση,
αφού από άτομο σε άτομο μπορεί να διαπιστωθεί
τεράστια διαφοροποίηση του επιπέδου συνείδησης.
Είναι η αφετηρία από την οποία ξεκινά η αναγκαιότητα
της αφύπνισης. Η συνείδηση είναι που δίνει την
δυνατότητα στον τοπικό νου να παράγει έργο.

32-64+ Hz



        


                                32-64+ Hz

Είχε μάθει να ζει στην ένταση και στο εκτός oρίων,
θύμιζε κατάσταση σουρεαλιστικής υπερβολής, με
ερωτήσεις και απαντήσεις, με πράξεις και αποτελέσματα
που δεν συμβάδιζαν με τον γραμμικό χρόνο, απαντήσεις
ερχόντουσαν πριν γίνουν οι ερωτήσεις, τα αποτελέσματα
πριν ολοκληρωθεί η δράση.
Είχε πάει πέρα από το νοητικό φάσμα της περιοχής
των αισθήσεων και των συλλογισμών, δεν ήταν απαραίτητη
πλέον σκέψη, βρισκόταν σε ένα επίπεδο συνειδητότητας που
η αλήθεια αναδυόταν μόνη της.
Υπήρχε σε δομές που μπορούσαν να γίνουν ορατές και να
λειτουργήσουν μόνον στο απορρέον από την συνειδητότητά του
επίπεδο επίγνωσης, αντιλαμβανόταν ότι δεν είχε κάνει κάτι
εξαιτίας του οποίου συνέβαιναν αυτά. Αντίθετα έμοιαζε να
συνέβαιναν έτσι, εξ αιτίας του ότι κάτι τα παρατήρησε και
"επέτρεψε" να συμβούν.
Προσπαθούσε να καταλάβει, ίσως μπορούσε να βρει αυτά που
ζητούσε μέσα στα αλλεπάλληλα ταξίδια στο βάθος του χρόνου,
αυτό έκανε. Με μεγάλη δυσκολία κατόρθωνε να κρατάει την
σκέψη του έξω από λογισμικά και ρουτίνες.
Ξεκίνησε τις αναδρομές του στον χρόνο.
Αρχικά εντόπιζε οπτικοακουστικές εμπειρίες και υποτυπώδη
συναισθήματα, στο επόμενο ταξίδι εντόπιζε κυρίαρχα
συναισθηματικές εμπειρίες και στα επόμενα κυριαρχούσαν
διανοητικές κατασκευές, τα πάντα, όλα κωδικοποιημένα
σε μία βιολογική γεωμετρία αποτυπωμένη και συντηρημένη
σε μία ηλεκτρομαγνητική γλώσσα.
Όλα δημιουργούσαν ένα μοτίβο εξέλιξης και ανοιχτής
παρεμβατικής μετάλλαξης ειδικά στα υψηλότερα στάδια σε
μία ακολουθία γεγονότων τύπου φράκταλ που θα οδηγήσει τον άνθρωπο
σε συντριπτική κατάρρευση (συνεπεία αδυναμίας ολιστικής διαχείρισης)
της ίδιας του της ύπαρξης σύμφωνα με τις προσταγές (κατ' αναλογία)
του νόμου του τετραγώνου κύβου. Είχε γίνει σαφές, ότι στο εγγύς
μέλλον θα υπάρξει κατάρρευση ή πέρασμα στον μετανθρωπισμό,
που προτεινόταν από κάποιους σαν πρόταση σωτηρίας και συνέχειας,
μα αυτός δεν ήθελε να σωθεί τουλάχιστον με αυτούς τους όρους.
Η κάθε μονάδα έχει φτάσει σε επίπεδο κλειστού συστήματος σε απόλυτη
εντροπία. Αν και ποτέ δεν πίστεψε ότι τα γεγονότα έχουν ορίζοντα,
τώρα το ζούσε, βρισκόταν ήδη στον ορίζοντα των γεγονότων.
Εκεί που το μέλλον δεν περνάει από το παρόν.
Μιά ιαχή (τελευταία κλήση) κυριαρχεί στο ενιαίο πεδίο, που έρχεται
από τον καιρό εμφάνισης του κοσμικού εγγυητή,  διάχυτη γύρω του.
Εγώ είμαι η οδός η αλήθεια και η ζωή.

ΜΕΛΩΔΙΑ

 

         


                                            ΜΕΛΩΔΙΑ

Σε όλο τον πλανήτη ακούγεται μιά σκληρή μελωδία αναφορικά
με τον τρόπο που υπάρχεις, συχνά την μετατρέπουν σε τραγούδι
θανάτου, μα αυτόν τον καιρό είναι πολύ διαφορετικά,
την μετατρέπουν σε ρέκβιεμ υπαρξιακού αφανισμού-θανάτου.
Οι καιροί απαιτούν άμεση δράση.
Στον πλανήτη αυτό που βρίσκεσαι, το δικαίωμα να υπάρχεις και
να είσαι ελεύθερος δεν είναι δώρο, πρέπει να παλέψεις πολύ για
να τα έχεις και ακόμα περισσότερο για να τα κρατήσεις.
Η εικόνα που δημιουργούν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα
είναι ψεύτικη. Και επιτέλους διάκριση!
Μην περιμένεις τίποτα από όσους το σύστημα έχει καταστήσει
ηλίθιους και βρίσκονται σε κατάσταση μόνιμης διανοητικής
υστέρησης, τους έχει γίνει τρόπος ζωής, δεν κόβεται με μιά
κουβέντα, μην περιμένεις λοιπόν τίποτα από την μάζα των ηλιθίων.
Εδώ το βάρος αντιμετώπισης της κατάστασης πέφτει σε όσους
σκέφτονται ακόμα, φυσικά ιδιαίτερα στους αφυπνισμένους που
για να τους αντιμετωπίσουν πολύ καιρό τώρα τους δείχνουν σαν
τρελούς για να κρύψουν ότι τους έχουν κάνει στόχο.
Μα όσο διστάζεις να παλέψεις για αλλαγή των πραγμάτων,
τόσο περισσότερο θα δυσκολεύει μέχρι που κάθε αλλαγή θα
καταστεί ουτοπική.
Αλλαγή που έρχεται μόνο από φόβο δεν πετυχαίνει, δεν κρατά πολύ.
Πρέπει να έρχεται από ανάγκη και βαθιά συνείδηση, έτσι μόνο
πετυχαίνει και εδραιώνεται. Μετέτρεψε τα αποτελέσματα των
ιστορικών αγώνων μας σε σοφία και να θυμάσαι ότι
όταν χάνεις κάπου, κάπου αλλού κερδίζεις, είναι νόμος αυτό.
Έτσι δημιουργείται η συνείδηση και τα αντανακλαστικά σου
έτσι θα φτάσεις στην τελειότητα το σώμα σου να αντιδρά πριν από
το μυαλό σου στις απροσδόκητες επιθέσεις που θα δέχεσαι πλέον.
Το κάθε κύτταρό σου θα αποκτήσει επίγνωση αυτονομίας
και συλλογικής λειτουργίας ταυτόχρονα.
Δυστυχώς η χαμηλή συνειδητότητα πρέπει να πάθει για να
αναπτυχθεί και ιδιαίτερα σε συνθήκες ελλιπούς παιδείας και
εκπαίδευσης. Μην παραιτείσαι, μην σταματάς.
Το βαθύτερο σκοτάδι είναι λίγο πριν να φέξει.







ΤΟ ΠΕΠΛΟ


         

                                ΤΟ ΠΕΠΛΟ


Εκφυλισμένη κρατική οντότητα, με θεσμοποιημένες δομές
απάτης ψεύδους και νομική υποδομή μηδενικού δικαίου.
Πολιτικός κόσμος ανύπαρκτου ηθικού περιεχομένου και
το κοινωνικό σύνολο οδηγημένο από την κεντρική εξουσία
σε επίκτητη νοητική ανεπάρκεια μόνιμα θολωμένο σε
περιβάλλον ηθικής ασάφειας και μάταιας προσπάθειας
προσδιορισμού, εκφρασμένη με προφορικές θορυβώδεις
ανούσιες εντάσεις που δεν οδηγούν πουθενά, με
εξαφανισμένη την ήσυχη-σιωπηλή δημιουργική αξιοπρέπεια.
Καμία δράση καμία διεκδίκηση με μιά σιωπή που συχνά
γίνεται θορυβώδης και αποκαλυπτική, αφήνοντας την αλήθεια να
γλιστρήσει από το σκοτεινό μεσαιωνικό περιβάλλον στο φως,
γεννώντας στον πολίτη μιά πικρία που κόβει την καθημερινότητα
σαν ξυράφι ματώνοντας σοβαρά τους καθαρούς αγώνες
απλών ανθρώπων για επιβίωση. Ενώ το ίδιο το σύστημα
καθημερινά σκοτώνει την δυνατότητα και την ελπίδα
μεταμόρφωσής του, κάνοντας ιδιαίτερα τους νέους να
βυθίζονται στο μηδέν. Μιά στρέβλωση του χρόνο χώρου έρχεται
στην ζωή σου φέρνοντας ξαφνικά δύσκολα, δυσάρεστα, ενίοτε
ευχάριστα, συνήθως με όχι ορατή αιτιολογία. Γίνονται αιτία να
βρίσκεις την δύναμη να διώξεις από πάνω σου το πέπλο που σου
έριξαν και σε σκεπάζει από τα πρώτα σχολικά σου χρόνια  και δεν
βλέπεις, λίγο αργότερα καταλαβαίνεις ότι όλα συνέβησαν
το κατάλληλο χρονικό διάστημα στον κατάλληλο τόπο και
φώτισαν τον εγκέφαλο να ξεμπλοκάρει το πνεύμα, αυτό
σε καθοδηγεί στη δημιουργία της σκέψης που ρίχνει
φως στο σκοτάδι, ενώνει το πνεύμα με την ψυχή την ελευθερώνει
ολοκληρωμένη πλέον. Για να λειτουργήσεις δεν χρειάζεται να πάρεις
άδεια από πουθενά ως επιβεβαίωση αρτιότητας.
Τα πράγματα-οι πληροφορίες, όλα ταξινομούνται αυτόματα, το άριστο
συμβαίνει μόνο του. Κάθε νέο ταξιδεύει στον προορισμό του χωρίς να
απαιτούνται δύο δρόμοι. Ο δρόμος είναι ένας για όλες τις κατευθύνσεις.
Δεν είναι τεχνητή νοημοσύνη, δεν γίνεται από ένα τσιπάκι καρφωμένο
στον εγκέφαλο. Είναι μία δημιουργημένη εγκεφαλική δομή γεννημένη
από την πηγή σε ένα περιβάλλον κοσμικής αλήθειας, σταλμένη με
θεία φώτιση σε μία αναβαθμισμένη διαδικασία αντιληπτή και εμφανή
σε εκείνους που ζουν και υπάρχουν με τον κώδικα της αγάπης.

ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ




                     ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

Τα γεγονότα δεν έχουν ορίζοντα,
στο απόλυτο σημείο συνέχειας των κόσμων.
Έξω από μεσάζοντες και καθοδηγητές,
το γκρέμισμα της εσωτερικής δομής της εξουσίας.
Η αποσύνθεση του εγώ, η απελευθέρωση του πνεύματος
εκφραστής της ουσίας του όντος, απεικόνιση της φύσης του.
Η κατάρρευση του σκότους από τον πρώτο βηματισμό
στο μονοπάτι για την ζεύξη με την ψυχή, η αναγνώριση,
ο ανώτερος εαυτός, ο σιωπηλός παρατηρητής η συνείδηση,
η ζεύξη που σπάει το θόλο η ενοποιημένη διεμπλοκή
παίρνει την θέση της στην άρρηκτη κοσμολογική δομή.
Πράξη που δεν έχει αναίρεση.

ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

 

                     

 

                                         ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ


Ένα σύστημα που καταρρέει θα παίξει και το τελευταίο του χαρτί
προκειμένου να διασωθεί. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, τότε θα
προσπαθήσει να κερδίσει χρόνο για να ετοιμάσει τον διάδοχό του.
Πρέπει λοιπόν να υπάρχει εγρήγορση στους πολίτες έτσι που να
μην υπάρξουν περισσότερες εσφαλμένες δράσεις.
Δεν πρόκειται για κάποια παραβίαση, αλλά για μιά παρέμβαση ώστε
να υπάρξει ανάσχεση της αδρανειακής δύναμης της κατάρρευσης,
προκειμένου το κοινωνικό σύνολο να το στρέψει στον δρόμο που
επιθυμεί ώστε να αποφευχθούν δυσάρεστες καταστάσεις από
την κατάρρευση. Το ισχυρότερο χαρτί του συστήματος, (αναφορικά
με την διάσωσή του) είναι η εφαρμογή της "στρατηγικής της πλάνης",
προκειμένου να ξεπεράσει την υπαρξιακή του κρίση. Η στρατηγική
αυτή συνίσταται πρακτικά ως η παρουσίαση μιάς
ωραιοποιημένης εικόνας υποσχόμενη σημαντικά βελτιωμένη
πραγματικότητα, με τρόπο που θα σε πείθει ότι το παρελθόν θα
καθαρθεί-εξυγιανθεί στο όνομα του λαού και ενός λαμπρού
μέλλοντος, με μπροστάρηδες - οδηγούς για τον σκοπό αυτό
ενάρετους - καλοκάγαθους πολίτες... και σε αυτό το μέλλον
υπόσχονται ότι θα είσαι ο πρωταγωνιστής!
Μπούρδες, μπούρδες, συνολικά αρλούμπες αγαπητέ αναγνώστη!
Ένας βερμπαλιστικός λόγος με εικόνες που μπορεί να συνθέσει
μιά εικονική πραγματικότητα αλλά όχι ζωντανή πραγματικότητα.
Δύο πράγματα οδηγούν στην χειραγώγηση και στον έλεγχο.
Ένα ο σεβασμός (σε ό,τι κι αν αναφέρεται) που οδηγεί στην
υπακοή και δεύτερον ο φόβος και τα δύο είναι παιδιά της άγνοιας,
με αυτήν να σφραγίζει μιά πορεία στην οποία κάθε βήμα που
κάνεις γκρεμίζει πίσω σου κάθε δρόμο επιστροφής - διαφυγής
(σε περίπτωση εσφαλμένης επιλογής). Σημαντικά εργαλεία
του συστήματος για να σε έχει υπό έλεγχο και να διατηρεί
την ηγεμονία στις εξελίξεις είναι να σε έχει σε μία πορεία
ενεργοποίησης και διαχείρισης των συναισθημάτων σου,
δημιουργία εικόνας καταστάσεων που διέπονται από ειλικρίνεια,
συνέπεια, εντιμότητα και ηθική. Δημιουργώντας σου αίσθημα
ευφορίας αφού όλα πάνε προς την επιθυμητή κατεύθυνση.
Αυτή η ευφορία είναι αποτέλεσμα πλάνης που δημιουργείται από
την εξουσία όταν βρίσκεται στο ύψιστο σημείο διαφθοράς-εκτροπής
με το βάραθρο στο επόμενο βήμα.
Έχει γίνει φανερό πλέον ακόμα και σε εκείνους που αδυνατούσαν να
το δουν, ότι η αυτάρκεια είναι ο μοναδικός δρόμος για την ελευθερία
και την ελεύθερη δημιουργία.
Είναι ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί όχι επί χάρτου (θεωρητικά),
αλλά στις πραγματικές συνθήκες που ζούμε και άμεσα.
Σε πολλά επίπεδα, με κυρίαρχα δύο, ένα σε κρατικό- εθνικό
και δεύτερον σε επίπεδο ευρωπαϊκής ένωσης.
Τα περιθώρια της Ελλάδος για λάθη, κακόβουλες πολιτικές,
συρρικνώσεις, άτολμες προσωπικότητες και πολιτικές, καθώς και
ηγέτες με χαμηλή ψυχική ανθεκτικότητα είναι μηδενική!
Είναι μεγάλη ανευθυνότητα για σχηματισμούς
που θα θελήσουν να προσπαθήσουν να ηγηθούν ή έστω με την
ύπαρξή τους να συμβάλλουν στην επίλυση των προβλημάτων του
τόπου, αλλά το ίδιο μεγάλη ανευθυνότητα είναι και για τους
πολίτες που τους ενθαρρύνουν χωρίς να πάρουν απαντήσεις σε
σημαντικά ερωτήματα ( λευκή επιταγή), να το πράξουν εάν δεν
είναι έτοιμοι και σε θέση να έχουν
ολοκληρωμένη άποψη και απάντηση στα τεράστια προβλήματα.
Τα οποία είναι ενεργά και κάποια που θεωρείται βέβαιον ότι θα
υπάρξουν και στα δύο επίπεδα. Δεν θα αναφερθώ περαιτέρω στα
προβλήματα που όλοι βιώνουμε δεδομένου ότι οι καταστάσεις
είναι πάρα πολύ ρευστές αυτόν τον καιρό, θα χρειαστεί όμως
πιθανώς να επανέλθουμε σύντομα στα προβλήματα,
με προτάσεις-προσεγγίσεις λύσεων.

ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ



                                


                                             ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ
                                     (τρέχουσες συστημικές)

Οι νέοι έχουν αρχικά την αντίληψη ότι οι εκφραστές του συστήματος
είναι πλήρως ασυνεπείς, αφερέγγυοι και αναξιόπιστοι συνολικά σε
όλα τα ζητήματα και εν τέλει το ίδιο το σύστημα είναι πλήρως
υποκριτικό και ανέντιμο.
Έχουν βιώσει ότι είτε οργανώνει (στο παρασκήνιο) είτε εκμεταλλεύεται
τυχαίες καταστάσεις για να νομοθετήσει έτσι ώστε να οδηγήσει
τις κοινωνίες σε δρόμους που δεν έχουν καμιά σχέση με την ευημερία
των λαών και την άνοδο των κοινωνιών σε ανώτερα επίπεδα,
αλλά στον έλεγχό τους. Βλέπουν( και όχι μόνο σε αυτό το επίκαιρο θέμα)
ότι θέλει να τους αποκόψει (τούς νέους) από την μεγαλύτερη βιβλιοθήκη
του κόσμου που είναι το διαδίκτυο, εκμεταλλευόμενο κάποια βίαια
γεγονότα για τα οποία οι ηγεσίες με τις αποφάσεις τους την δράση τους
και την ανικανότητά τους είναι υπεύθυνες.
Βλέπουν ότι θέλουν να τους κρατήσουν σε ένα νοητικό επίπεδο ηλιθίου,
αφού θέλουν να τους αφήσουν έξω από τις εξελίξεις και την γνώση,
εύλογα καταλαβαίνουν ότι θέλουν να τους οδηγήσουν, κρατήσουν σε
χειραγωγήσιμο επίπεδο (κάτι που δεν θα κάνουν με τα δικά τους
παιδιά (αποκόψουν) ό,τι και αν ισχυρίζονται.
Ενώ έχει ήδη φροντίσει το καθεστώς όλα να εκτελούνται από το διαδίκτυο.
Και ζητάς από αυτούς που εσύ διώκεις, στις εκλογές να συμμετέχουν και
να ψηφίσουν εσένα ή οποιονδήποτε άλλον τη στιγμή που η ιστορία δείχνει
ότι πρόκειται περί ενιαίου κυβερνητισμού και σας θεωρεί ένα. Φαίνεται
ότι δεν θα κάνουν κάτι τέτοιο αντίθετα θα διευρύνουν την αποχή.
Αν μιλήσεις μαζί τους ελεύθερα χωρίς τον φόβο, την απειλή και την
λογοκρισία, θα σου δηλώσουν ευθαρσώς ότι δεν θέλουν να ακούν ότι
πρέπει να θυσιάσουν την ζωή τους για κάτι που αυτοί δεν θεωρούν αξία
και φυσικά δεν θα το κάνουν, ούτε θέλουν να υπηρετήσουν εκείνους που
τους καθιστούν εμπόρευμα και το διακινούν σε οποιαδήποτε σκοτεινά
μονοπάτια. Αυτά τα έχουν δει και τους τα έχει δείξει το ίδιο το καθεστώς,
όχι γιατί ήθελε, αλλά γιατί τίποτα δεν είναι δυνατόν να παραμείνει κρυφό
κάτω από το φως του Ήλιου της Δικαιοσύνης!
Και τώρα βρίσκεις σαν λύση να τους αποκόψεις από την πληροφορία
την γνώση…Δεν νομίζω ότι υπάρχει ο χρόνος πλέον να ανασκευάσει
το καθεστώς ακόμα και αν θελήσει.
Ήδη βρισκόμαστε σε κατάσταση αντιπεπονθότος και επίκειται Νέμεσις.
Έτσι λένε αυτοί που ξέρουν.

ΙΣΩΣ


           

                                        ΙΣΩΣ
                              (αυτό βοηθήσει να τον αναγνωρίσεις)

Είναι πραγματικά δυνατός ακλόνητος χαρακτήρας, θυμίζει τα δυνατά
δέντρα που κάποιες φορές λυγίζουν μα δεν σπάνε ποτέ, πιστεύει ότι
η γνώση δεν είναι για να κυριαρχείς αλλά για να υπηρετείς εκείνους
που σε τιμούν με την επιλογή τους. Προσπαθεί πάντα το καλύτερο για
την ολότητα και έχει συνείδηση ότι αν αυτή δεν δώσει τελειότητα,
τουλάχιστον θα έχει δώσει ακεραιότητα. Δεν είναι από εκείνους που
πιστεύουν ότι ο νικητής τα παίρνει όλα, πάντα έχει τον δέοντα σεβασμό
για τον έντιμο αντίπαλο. Γνωρίζει καλά πως το σύμπαν δεν σου δίνει
αυτό που θέλεις αλλά αυτό που σου αξίζει. Είναι ο κατάλληλος γιατί
έχει ένα όραμα που τον κινεί και ελπίζει ότι δεν θα το συναντήσει πριν
ολοκληρώσει, γιατί θέλει να το κάνει να ευδοκιμήσει μόνο του, όταν
η ρίζα του θα είναι ικανή να το κρατάει όρθιο όσο το σύμπαν το αντέχει.
Θέλει να θεμελιώνει το παρών για να το ζει η ολότητα, να μπορεί αυτό
να οδηγεί στο αύριο και να το εγγυάται. Πιστεύει και διδάσκει ότι
ευδαιμονία είναι η κατάσταση που προκύπτει όταν ζεις με καλή ψυχή
στην πορεία για τον σκοπό σου, ευθυγραμμισμένος με τον ανώτερο
εαυτό, σε αυτήν την πορεία θα συναντηθείς με το σύμπαν.
Αυτή η πορεία και συνάντηση, οδηγεί στην ευδαιμονία.

ΣΥΝΗΘΕΙΑ


         

                                 ΣΥΝΗΘΕΙΑ

Ξέρω ότι υπάρχεις, το βλέπω το ακούω, το αισθάνομαι με
τις αισθήσεις μου ή όχι. Ό,τι αντιλαμβάνομαι με κάνει να
καταλάβω από τι είδους "μήτρα" γεννήθηκες.
Δεν ξέρω ποιάς ανάγκης παιδί είσαι εσύ, αυτά που λες
και κάνεις, μου είναι άγνωστο αν η κατεύθυνσή σου
εξελίσσεται γραμμικά ή όχι, αν είναι
παράλληλη ή αντίρροπη με την συμπαντική εντροπία,
δεν ξέρω αν σε κινεί ένας προορισμός ή μιά κατεύθυνση,
δεν γνωρίζω ποιά είναι η φιλοδοξία που κινεί την πορεία σου.
Έχω "δει" μόνο την ουτοπία που κίνησε την ιστορία και
σε έφερε εδώ.
Γνωρίζω πολύ καλά ότι είναι μιά συνήθεια που κουβαλάς
και βγήκε μαζί σου την ώρα που γεννήθηκες και έρχεται από τα
βάθη του χρόνου χιλιετίες πίσω, σε αμέτρητες επαναλήψεις.
Συσσωρευμένη ενοχή; ανελέητη μετάνοια; που ζητά...
Διαρκής αλλαγή που δεν βρίσκει χώρο γιατί είναι από φόβο,
κάνε την από βαθιά ανάγκη και θα βρείς, μαθαίνοντας
ταυτόχρονα να ορίζεις την συνθήκη.
Δεν κουβαλάς τον θάνατο, είσαι ο θάνατος, ο λόγος σου
ένας ατέλειωτος βερμπαλισμός στην θερμοκρασία του -273,15 .
Έχεις αισθητήρια μα τα ερεθίσματα που παίρνουν δεν έχουν
κάτι να ξυπνήσουν μέσα σου, δεν υπάρχει.
Αυτό που ξυπνάει όταν υπάρχει είναι η ψυχή.
Είσαι ένα ρομπότ αποτέλεσμα οργανικής βιοχημείας,
λειτουργικά-αναλογικά ακριβώς το ίδιο με αυτά που
κατασκευάζει η σημερινή τεχνολογία, εδώ διαφέρεται
(η κυρίαρχη ειδοποιός διαφορά),
οι κλώνοι, τα ρομπότ και τα όντα του φωτός.
Οι κλώνοι και τα ρομπότ δεν θα αποκτήσουν ποτέ ψυχή.
Το σημερινό ρομπότ εκπαιδεύεται
(εργοστασιακές ρυθμίσεις) και ένα λογισμικό που το
χειραγωγεί και κάνει ότι η χειραγώγησή του επιβάλλει.
Ακριβώς το ίδιο και εσύ καμιά υπέρβαση, ό,τι η
εκπαίδευσή σου - χειραγώγησή σου επιβάλλει,
ό,τι έμαθες, ότι σου επέτρεψαν να δείς και να ακούσεις
αυτό μπορείς να κάνεις .
Τώρα ίσως κατάλαβες και εσύ από τι είδους "μήτρα"
γεννήθηκες και πόσο μάταια θα πασχίζεις να αλλάξεις
και να ιδιοποιηθείς τον κόσμο που ζητάς να ελέγχεις...

Εσύ θα βρεις την δύναμη και θα ορίσεις το χρόνο της αλλαγής.
Μα να θυμάσαι ό,τι ο χρόνος δημιουργεί αργά δεν μπορείς να
το αλλάξεις γρήγορα, θα υπάρξουν συνέπειες,
πρέπει να τίς συνυπολογίσεις.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ



   

                     ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
  (Από βιβλίο που δεν θα διαβαστεί ποτέ)

Όταν η συλλογική συνείδηση είχε ανάγκη να
αποθέσει κάπου τις ενοχές της ήταν ο πρώτος
που εύκολα γίνονταν δακτυλοδεικτούμενος,
χάριν μιάς ασυμβίβαστης σκληρής και αμείλικτης
πορείας που γεννήθηκε από την επιθυμία του
να συμβάλλει στην αλλαγή του κόσμου για ένα
καλύτερο αύριο.
Τώρα την είχε εγκαταλείψει, είχε δει ότι δεν είχε
νόημα, το έβλεπες στα μάτια του αυτό, στη θέση τους
υπήρχαν δύο παγωμένα πετράδια που συχνά
τα βράδια ξεκλείδωναν-ράγιζαν και ένας
ποταμός ξεχυνόταν από μέσα τους. Ο χρόνος
ξανάρχιζε από την αρχή, φέρνοντας στην μνήμη
μαζί του την κάθε στιγμή την κάθε λεπτομέρεια.
Είχε χάσει και την αγαπημένη σε μία άδικη-άνιση
μάχη. Αυτό πονούσε πολύ, ήταν αυτή που ένωνε τις
στιγμές, το πριν με το τώρα στο αύριο.
Ο χρόνος είχε παγώσει του είχε γίνει συνείδηση,
η αγάπη ο έρωτας εδώ σε αυτό τον κόσμο δεν
φέρνουν πάντα γαλήνη ευτυχία και ολοκλήρωση,
μερικές φορές φέρνουν πόνο και πληγές
που δεν επουλώνονται ποτέ.
Έπρεπε, ήθελε να κάνει το χρόνο να ξανατρέξει.
Η εμπειρία, δική του και ξένη έδειχνε ότι κανείς δεν
μπορεί να ξεφύγει από το παρελθόν και τον εαυτό του.
Και τα δύο τον βασάνιζαν είχε πειστεί ότι δεν μπορείς
να ξεφύγεις από το παρελθόν, μα το πάλευε ακόμα
δεν μπορούσε να το δεχτεί, μέχρι που έκανε μία
πολύ στενή γνωριμία με το θάνατο, η αγάπη ο έρωτας
εκείνης που πέρασε από την ζωή του και έφυγε
χωρίς να αφήσει υποσχέσεις άπλωσε το χέρι τον
τράβηξε του έδειξε έναν άλλο δρόμο, έφυγε,
ήταν ένα δυνατό τράνταγμα στην ύπαρξή του,
αυτό τον ξύπνησε από το λήθαργο, τώρα
καταλάβαινε έπρεπε να βάλει ένα ισχυρό φράγμα
να μην μπορεί να περάσει μπροστά το παρελθόν.
Μα έδινε και άλλες πιο δύσκολες μάχες καθημερινές,
ολονύχτιες, με τον εαυτό του, αυτές τον είχαν τσακίσει.
Προσπαθούσε να νικήσει τον εαυτό του ήταν δύσκολο,
έχανε, ήξερε ότι πάντα θα χάνει, ο εαυτός του τον
γνώριζε καλύτερα από ό,τι αυτός, πάντα θα έχανε.
Η νίκη σε αυτή την μάχη ήταν πολύ σημαντική θα
τον απογείωνε. Ένας άγνωστης διάρκειας πόλεμος
ανάμεσα στο συνειδητό και στο ασυνείδητο.
Το ασυνείδητο που ένιωθε ότι χανόταν στα βάθη του
χρόνου, τον χειραγωγούσε και τον είχε μετατρέψει σε
όργανό του, αδύνατον να αντισταθεί στις προσταγές του.
Αυτό ήταν υπεύθυνο για το παρελθόν που τον στοίχειωνε.
Λειτουργούσε άβουλα σαν υπνωτισμένος έμοιαζε να
είναι γεννημένος από μία ιδιοτροπία της μοίρας,(έτσι
ονομάζει ο λαός το συμβόλαιο ενσάρκωσης, κάποιοι
άλλοι το ονομάζουν βαρύ κάρμα). Για αυτόν δεν ήταν
τίποτα από αυτά, ήταν το αντιπεπονθός, η ανταποδοτική
δικαιοσύνη όλα πληρώνονται εδώ...
Είχε συνειδητοποιήσει ότι την στιγμή που ο χρόνος θα
άρχιζε να ξανατρέχει θα έφερνε ένα πολύ βαρύ μέλλον
που γνώριζε ότι δεν θα μπορούσε να το σύρει μόνος
χωρίς εκείνη (ο Πυθαγόρας το έλεγε φίλιοι αριθμοί,
κάποιοι άλλοι alter ego και κάποιοι, δίδυμες φλόγες)
για αυτόν ήταν όλα μαζί.
Καταλάβαινε ότι έμπαινε σε ένα δρόμο είχε κατακερματίσει
το παρελθόν και ξήλωνε τα κομμάτια να πλέξη το μέλλον,
γνώριζε πως δεν θα υπήρχε λύτρωση παρά μόνο σιωπή

ΣΧΕΤΙΚΑ
Φίλιοι Αριθμοί
καλούνται δύο αριθμοί  όταν ο κάθε ένας από αυτούς ισούται με
το άθροισμα των διαιρετών τού άλλου.

"ΝΙΚΗ"



 


                                   "ΝΙΚΗ"
                              (περί πολέμου)

Όποιος σου είπε ότι η νίκη είναι ωραία και καλή
σου είπε ψέματα (τα είπε έτσι απλά προκειμένου να
δημιουργήσει μία όμορφη φαντασίωση, δόξα, τιμή, πλούτος),
πιο σωστά ναι πράγματι είναι καλή η νίκη, για εκείνους
που τους σχεδιάζουν τους διενεργούν (πολέμους) προκειμένου να
εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους (αυτοί "πάντα" στο τέλος
τα βρίσκουν), όχι για τους λαούς.
Ο πόλεμος για τους λαούς είναι αίμα θάνατος πόνος
καταστροφή δυστυχία, αυτό συμβαίνει και
στα δύο μέρη, οι μόνοι που κερδίζουν είναι αυτοί
που τον εμπνεύσθηκαν, τον σχεδίασαν και τον
υλοποιούν για να ανακατανείμουν και να
μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, είτε χάσουν
είτε κερδίσουν και το προετοιμάζουν αυτό πολύ
προσεκτικά, όσο καιρό χρειάζεται πριν την έναρξη
του πολέμου. Το πρώτο βήμα για να το πετύχουν
είναι η νοηματική εξίσωση των λέξεων
πολίτης- υπήκοος-υποτακτικός.
Το δεύτερο βήμα είναι να καθορίσουν πως θα
τον παρουσιάσουν, σαν
οικονομικό, σαν θρησκευτικό, θα τον ξεκινήσουν
ως νοητικό και θα τον μετεξελίξουν ανάλογα....
Έτσι λοιπόν αυτοί σχεδιάζουν με ασφάλεια επί
χάρτου και κάποια στιγμή αποφασίζουν να βάλουν
τους υποτακτικούς να σκοτώνονται ενώ αυτοί
παίζουν θέατρο σε μιά θεατρική παράσταση,
ο καθένας τον ρόλο του, παράσταση στην οποία η
αυλαία πέφτει και τα φώτα της ράμπας κλείνουν όταν
έχουν πετύχει τα προσδοκόμενα αποτελέσματα
και για τις δύο πλευρές. Και μένουν οι λαοί να
κλαίνε τα παιδιά τους και να προσπαθούν να
μαζέψουν τα συντρίμμια τους και ό,τι μπορούν
γύρω τους σε όλα τα επίπεδα. Και το σημαντικότερο
από όλα είναι ότι η νίκη είναι τόσο βρώμικη όσο
και ότι προκάλεσε τον πόλεμο.
Βεβαίως αντιλαμβάνομαι την αναγκαιότητα οταν τα περί
πατρίδας, τα περί βωμών και εστιών και ότι μπορεί να
πει κανείς το επιβάλλουν… και αυτά δεν αποτελούν
ένα προσωπείο - μάσκα που πίσω της κρύβει
εκατέρωθεν "άνομα" συμφέροντα και παρουσιάζονται έτσι
προκειμένου να αποσπάσουν την "συναίνεση" των λαών
με σκοπό την υλοποίηση των σχεδίων τους.
Συχνά όλα αυτά γίνονται αντικείμενο συγκρούσεων
με επιλογή τον πόλεμο γιατί κάποιος τα έφερε
στην επιφάνεια με μιά πλοκή τέτοια που στην πραγματικότητα
οδηγεί αναπόφευκτα σε πόλεμο, επικαλούμενος άλλοτε την
ιστορία άλλοτε μιά φτωχοποίηση, πείνα, άλλοτε ανασύροντας
από το βάθος του χρόνου κάποιο απολιθωμένο ή προσφάτως
αναστημένο όραμα με μια διαδικασία που καλούν αναθεωρητισμό,
άλλοτε με γεγονότα που κάνουν τους λαούς
να αγανακτήσουν τους μπερδεύουν και τους χειραγωγούν.
Όπως και να έχει το πράγμα, ο πόλεμος είναι λάθος για
τους λαούς, δεν έχει να τους δώσει τίποτα και είναι
το κατακάθι πρωτόγονης πορείας όχι πολιτισμός.
Και ειδικά αυτό τον καιρό που ο πλανήτης βρίσκεται
στα πρόθυρα αναβάθμισης, θέματα σχετικά με τους εν
εξελίξει πολέμους θα πρέπει να κλειδώσουν με μιά ασφαλή
λύση έτσι που ο πλανήτης να μπορέσει να ολοκληρώσει
την πορεία της αναβάθμισής του.
Έχουν γραφεί εκατομμύρια σελίδες για τους πολέμους,
τις στρατηγικές, τις τακτικές τους και όλα τα σχετικά,
έχουν διαμορφώσει και δίκαιο πολέμου
και ό,τι άλλες μπούρδες θέλεις, μα ότι και αν
σου γράφουν σε όλα τα συγγράμματα και ότι να
σου λένε όπως και να στα παρουσιάζουν εκεί,
η πραγματικότητα είναι αυτή η φτωχή που σου
περιέγραψα αρχικά.
Και το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι πείθουν
τους λαούς με την λογική που αυτοί οι ίδιοι έχουν
δολοφονήσει λίγο πριν την έναρξη των πολέμων,
αυτό βέβαια αν είσαι λίγο προσεκτικός είναι κάτι
που γενικεύεται σε όλους τους αγώνες, όχι μόνο
στους πολέμους ιδέ τρέχοντα προβλήματα...
"ναι πέστε μας τι θέλετε;" Θα κάνουμε
ένα χρονοδιάγραμμα και θα λύσουμε τα προβλήματα
με διάλογο... πολύ λογικό και καλό ακούγεται μα όμως
είναι η ίδια λογική που δολοφονούσαν και δεν έκαναν
κανένα διάλογο ούτε το 19 ούτε το 20 ούτε το 21, 22 κλπ
μα ο λαός είναι σοφός ανέχεται πολλά επί πολύ και στο
τέλος λέει, αυτά τα δικαιούμαι και θα τα πάρω και τα παίρνει!
Τέρμα τα ψέματα. "Τέρμα τα δίφραγκα".
Και όταν κάποιοι κάνουν τα πονηρά σχέδιά τους υπάρχει
κάποιος εκεί ψηλά που γελάει και με το πλήρωμα
του χρόνου, έρχεται η στιγμή που όλα αυτά τελειώνουν.
Ο καιρός γαρ εγγύς!

ΚΡΙΤΗΡΙΑ



              

    


                                ΚΡΙΤΗΡΙΑ


Ο τρόπος που μεγάλωσαν οι νέοι μέσα στο βιότοπο που
ετοίμασε το σύστημα μαζί με "όλους" εμάς σαν συνεργούς
γονείς ή όχι, τους έχει καταστήσει "ανήμπορους" σε πλήθος
δραστηριοτήτων, για κάποιους λίγους αυτό αλλάζει με
την πάροδο του χρόνου και την συλλογή γνώσεων και
εμπειριών υπό προϋποθέσεις, μπορεί να συμβεί σε όσους
κατορθώνουν να αναπτύξουν επαρκώς δυνατότητα διάκρισης
και αξιολόγησης, περί δυνάμεως στην δράση δεν κάνω λόγο
γιατί στο σύγχρονο κόσμο αποδεκτό και ιδιαίτερο νόημα έχει
η συλλογική ισχύς και η νοητική-πνευματική δύναμη που
δίνει σημαντικές δυνατότητες σε όλους τους χώρους,
(εκτιμώ ότι το ποσοστό των νέων που ανταποκρίνεται σε
αυτά είναι της τάξεως του τρία τοις εκατό) και ειλικρινά
μέσα σε ένα περιβάλλον που σφύζει από πολίτες με έντονη
επίκτητη νοητική ανεπάρκεια είναι μεγάλο και επαρκές
για να κάνει την αλλαγή, που ξεκινάει από την βιωμένη πολύ
καλά, διαπίστωση ότι αυτό που παρουσιάζουν ως δημοκρατία
έχει πολλές ασυμβατότητες με την ελευθερία και όχι μόνο,
ιδιαίτερα όταν ζεις, σε μία εκφυλισμένη δημοκρατία που κατέληξε
σε εκλόγιμη μοναρχία και ετοιμάζει τα πάντα για την εισαγωγή μας σε
μιά νέα επερχόμενη μορφή παγκόσμιου ολοκληρωτισμού που άνετα
μπορείς να την χαρακτηρίσεις ως τεχνοφεουδαρχία όλα εξαρτώνται
από τον μονάρχη-ηγέτη, είναι κορυφαίο ζήτημα λοιπόν ποιός θα
επιλεγεί να προταθεί... Και μην ξεχνάς ότι η δημιουργία μιάς
συγκεντρωτικής δομής εξουσίας είναι ανεπιθύμητη.
Η ηλικία και η εμπειρία δεν αποτελούν ασφαλή κριτήρια για
την επιλογή ηγέτη και δεν είναι τα κύρια κριτήρια που
χαρακτηρίζουν ξεχωριστούς-ιδιαίτερα επιτυχημένους ηγέτες,
δεν πρέπει να είναι τα κύρια κριτήρια επιλογής ηγέτη.
Η ηγεσία προκειμένου να οδηγήσει στους επιδιωκόμενους
σκοπούς που αναλαμβάνει να υπηρετήσει, όπως η ιστορία
διδάσκει και ειδικότερα η ζώσα ιστορία επιβάλει η επιλογή
ηγέτη πρέπει να έχει ως κύρια κριτήρια επιλογής,
την πίστη, τον χαρακτήρα και το όραμα.
Αυτά κάνουν τον ηγέτη.
Το να έχεις σπουδάσει σε κάποιο πανεπιστήμιο τύπου χάρβαρντ
ή να ξέρεις γλώσσες καμιά ιδιαίτερη αξία δεν έχει αφού μπορούν
να σε διδάξουν να λειτουργείς έτσι όπως επιτάσσουν τα συμφέροντα
των χρηματοδοτών τους. Το διδάσκω και το χειραγωγώ λειτουργικά
είναι ακριβώς το ίδιο. Όσο για τις γλώσσες μιλάς την μητρική και
μεταφράζεται αυτόματα πλέον σε όλες. Στον κάθε τομέα υπάρχουν
αρκετοί σημαντικοί συμπολίτες μέσα στην πολιτεία με εμπειρία
και γνώση με τους οποίους μπορεί ο ηγέτης να συνεργαστεί για
τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα για το καλό της πολιτείας.
Εκείνα που πρέπει να έχει ο ηγέτης είναι πίστη, χαρακτήρα και όραμα,
ένας ηγέτης με αυτά τα χαρακτηριστικά θα μπορούσε να αντέξει σε
οποιεσδήποτε εξωτερικές και εσωτερικές πιέσεις και να κάνει
δομικά άρτια την πολιτεία έτσι που να μην μπορεί να υπάρξει
πολιτειακή εκτροπή σε εκλόγιμη μοναρχία και να αποκλείσει
την εισαγωγή της χώρας στην επερχόμενη νέα μορφή παγκόσμιου
ολοκληρωτισμού που άνετα περιγράφει ο όρος τεχνοφεουδαρχία.
Τηρουμένων των αναλογιών στους συνειρμούς που μπορούν
να σου ενεργοποιηθούν από τον όρο..

*  https://www.youtube.com/watch?v=dropSoavcLo

ΑΥΤΟΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ - ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ



       
      


              ΑΥΤΟΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ - ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ

Εάν σαν εκπαίδευση ορίσουμε την συστηματική διαδικασία
μετάδοσης γνώσεων, δεξιοτήτων, αξιών και συμπεριφορών,
επί προσθέτως λαμβάνοντας υπόψιν ότι όλες οι πληροφορίες
για κάθε θέμα από ζητήματα καθημερινότητας έως επιστήμη
βρίσκονται στο διαδίκτυο και όχι μόνο και μπορείς να τις
χρησιμοποιήσεις ελεύθερα με αμοιβή ή όχι, τότε μπορούμε
να μιλάμε και για αυτοεκπαίδευση.
Υπό την προϋπόθεση ότι από κάπου έχεις πάρει έγκυρη και
επαρκή “βασική”
* εκπαίδευση ώστε να μπορείς να
χρησιμοποιήσεις τα απαιτούμενα εργαλεία. Από κει και
μετά η πιο αξιόλογη και πιο αξιόπιστη μορφή εκπαίδευσης
είναι η αυτοεκπαίδευση. Χρησιμοποιώντας κάθε διαθέσιμο
εργαλείο του διαδικτύου ξεκινάς μιά πορεία προς το μέλλον.
Αν το άτομο μπορεί να έχει ίδιους επαρκείς πόρους αγορά
εξοπλισμού κλπ μπορεί να φτάσει και σε υψηλό επίπεδο
απόδοσης γνώσης και εμπειρίας. Πρέπει εν προκειμένω να
τονιστεί ότι η αυτοεκπαίδευση που μπορεί να οδηγήσει
σε ικανοποιητικά αποτελέσματα λόγω της υπάρχουσας
ανάπτυξης και πολυπλοκότητας είναι επιθυμητό
να είναι παράλληλη ή επέκταση της συμμετοχής στους
υπάρχοντες μηχανισμούς απόκτησης γνώσης και εμπειρίας.
Το κομμάτι της αυτοεκπαίδευσης θα πρέπει να μένει ανεξάρτητο.
Αυτή η μορφή αυτοεκπαίδευσης είναι αξιόπιστη και αληθής γιατί,
είναι ελεύθερη, διακατέχεται από ελεύθερη επιλογής στόχων και
στρατηγικών αλλά και χρονοδιαγράμματος και αναπτύσσεται με
τρόπο μη χειραγωγήσιμο στην κατεύθυνση που ίδιες οι μεταβλητές
την οδηγούν.
Τα αποτελέσματα που δίνει είναι έγκυρα και χρησιμοποιήσιμα στην
δημιουργία 
έγκυρης απεικόνισης  ολιστικά της πραγματικότητας,
απαλλαγμένη από συστημικές σκοπιμότητες κάτι που δεν μπορεί να
κάνει η επιστήμη με την σχέση που έχει με το σύστημα γιατί
λειτουργικά είναι στρατευμένη να επιλύσει πρακτικά προβλήματα
τα οποία είναι ταυτόχρονα συνυφασμένα με συστημικά ζητήματα
εξαρτήσεις και συμφέροντα, ναι μεν κατά “κλάδους” και κατά
“θέματα” μπορεί να δώσει αποτελέσματα αλλά είναι ιδιαίτερα
δύσκολο να την απογυμνώσεις από σκοπιμότητες και αμεροληψίες
στην χρήση και στην  εφαρμογή των συμπερασμάτων της,
για παράδειγμα στα κοσμολογικά ζητήματα, στα ιατρικά ζητήματα,
στα ενεργειακά ζητήματα και όχι μόνο αυτά!
Η χρήση λοιπόν της επιστήμης και των συμπερασμάτων της όπως
την εμφανίζουν για την δημιουργία ολιστικής εικόνας
της πραγματικότητας απαραίτητου δομικού στοιχείου στην
διαμόρφωση κοσμοθεωριών οδηγεί σε σφάλματα, υπό αυτήν
την έννοια καμία έγκυρη μορφή-εικόνα ολιστικά της
πραγματικότητας δεν μπορεί να δώσει η επιστήμη.
Η στοχαστική* φιλοσοφική σκέψη μπορεί να αναζητήσει να βρει
και να χρησιμοποιήσει τα συμπεράσματα της ελεύθερης έρευνας
τα οποία δεν μπορούν να υπάρχουν στα πλαίσια των δομών
του συστήματος  αφού βλέπουμε ότι μετά τους κλασικούς
χρόνους οι φιλοσοφικές παρουσιάσεις-αναλύσεις
στηρίζονται πάνω σε βαθιά επηρεασμένες- εξαρτημένες
-ξεπερασμένες αντιλήψεις, συνειδητά ή όχι.
Θεωρίες που άλλοτε εξυπηρετούσαν την κατεστημένη πολιτική
οικονομία, άλλοτε συνέβαλαν στην δημιουργία υποδομής για
κάποια συγκεκριμένη επερχόμενη μορφή της, δημιουργώντας
συμβατότητες ή ασυμβατότητες με το σύστημα
.
Το ίδιο συμβαίνει με ζητήματα που αφορούν την θρησκευτική
πίστη των λαών ιδέ ετοιμασίες για πανθρησκεία.
Και γενικότερα ευδοκιμεί ό,τι το σύστημα(Ιερατεία) προωθεί...
Εκείνο που σε ρωτούν όλοι όταν δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν...
είναι: τι είσαι; είσαι ειδικός και μιλάς; (Ένα ανόητο κριτήριο για
ηλίθιους
* στο οποίο έχουν εθίσει τις μάζες για να χαρίζουν την
εγκυρότητα εκεί που τους εξυπηρετεί).
Ανταγωνισμός χαρτιών
*-ποιός έχει τα περισσότερα από αυτά που
μοιράζει το σύστημα για να δίνει εγκυρότητα όπου θέλει.
Με λίγα λόγια ή δουλεύεις για το σύστημα και σου δίνει πιστοποίηση
και σε ακολουθούν οι ανόητες και ηλίθιες μάζες (μαζάνθρωποι)
ή
μένεις στο περιθώριο με λίγους ανεξάρτητους αυτοεκπαιδευμένους
στην στόχευση αναζήτηση  εξεύρεση αποκάλυψη της "αλήθειας"...
 
Με τελείως απλά λόγια, ακολούθησε ό,τι είναι αναγκαίο νομικά
για να υπάρχεις  κοινωνικά αλλά   αν πρόκειται  να  σε
μετατρέψουν  σε  πεδίο  εφαρμογής κάθε άρρωστης διδαχής 
δώσε ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στην αυτοεκπαιδευσή σου.
Να θυμάσαι, σεβασμός στα βιβλία όσο θα υπάρχουν...
Το μόνο που  θα παραμείνει για πάντα δικό σου  είναι εκείνο που
θα προκύψει από την αυτοεκπαίδευσή σου!


ΣΗΜΕΙΩΣΗ-ΣΧΕΤΙΚΑ
*Το βασική, είναι σχετικό εξαρτάται από το επίπεδο στο οποίο αναφέρεται
*Το στοχαστική, κυρίαρχα αναφέρεται στο ιστορικό της φιλοσοφίας
για να τονίσει την προσεκτική χρήση του ιστορικού, αφού η φιλοσοφία
είναι στοχαστική από την φύση της.
* μαζάνθρωποι οι άνθρωποι που συμπεριφέρεται με έναν πανομοιότυπο, απρόσωπο
τρόπο, ακολουθώντας την πλειοψηφία χωρίς κριτική σκέψη.
*https://www.politeianet.gr/el/products/9789600443257-m-karlo-tsipola-kedros-oi-basikoi-nomoi-ths-anthropinhs-hlithiothtas
* χαρτιά-τίτλοι ,Εδώ αξίζει να σημείωση ό,τι αρκετοί συμπολίτες μας, μπορούν να αγοράσουν
τέτοια χαρτιά με θεμιτούς ή αθέμιτους τρόπους και δεν το πράττουν για λόγους συνείδησης…

.

"Χιλιάδες λεύγες κάτω από την θάλασσα"





   "Χιλιάδες λεύγες κάτω από την θάλασσα"

Στην δράση, η ελευθερία, η αλήθεια, το ήθος,
κατοικούν στο ναι ή στο όχι.
Όταν το παρελθόν βρίσκεται στο παρόν χωρίς να
χρειάζεται την έγκρισή σου και το μέλλον δεν σε ρωτάει
για να έρθει και δεν χρειάζεται να σκεφτείς για να
πράξεις, αυτό σημαίνει ότι  οι ρίζες σου χάνονται
βαθιά μέσα στο χρόνο, ο κύκλος σου έχει κλείσει σε
αυτήν την διάσταση.
Βρίσκεσαι εδώ απλά για να βοηθήσεις και έχεις τις
ανάλογες προδιαγραφές για να το κάνεις.
Μπορείς να κάνεις το απόλυτο καλό αλλά και το απόλυτο
κακό ανάλογα σε τι συνηγορεί ο κύκλος σου.
Αν έχεις ευφυΐα είσαι επίμονος και έχεις υπομονή τότε
είσαι ένας εκρηκτικός συνδυασμός με ανοιχτό όριο.
Αποτελείς εφιάλτη του συστήματος και είσαι εξ ορισμού
εχθρός του. Η ανατρεπτική σου δύναμη είναι μεγάλη,
δυνητικά τεράστια και επικίνδυνη για το σύστημα όχι
μόνο τοπικά αλλά και πέρα από την τοπικότητα.
Να ξέρεις ότι η εκκαθάριση του συστήματος έχει ήδη αρχίσει
για κάποια λιγοστά άτομα που έχουν απομείνει σαν και σένα.
Ήδη δύο κόσμοι έχουν δημιουργηθεί στον πλανήτη ο ένας
κόσμος έχει συνείδηση της ύπαρξης του άλλου, μα αυτός
ο άλλος δεν έχει συνείδηση της ύπαρξης του πρώτου κόσμου.
Δεν μπορεί να τον δει, δεν αντιλαμβάνεται τίποτα, ζει όπως "πάντα"
πληρώνεται, τρώει, πίνει κανονικά και δεν τον ενοχλεί κανείς και τίποτα,
δεν βλέπει και δεν αντιλαμβάνεται.
Ένας αμείλικτος πόλεμος είναι σε εξέλιξη ανάμεσα στον ένα κόσμο
και στην ελίτ του άλλου κόσμου που ξέρει πολύ καλά τι κάνει και
χρησιμοποιεί σαν εργαλείο τους ανθρώπους της, αυτοί οι δύο κόσμοι
είναι ολοκληρωτικά ασύμμετροι αριθμητικά αλλά και οικονομικά με
ό,τι σημαίνει αυτό. Ο πόλεμος είναι ολοκληρωτικά άδικος και άνισος
είναι πνευματικός - νοητικός και κάπου ταυτόχρονα γεωπολιτικός .
Αυτό συμβαίνει κατά κύριο λόγο στην Ελλάδα τοπικά και πέρα από την
τοπικότητα. Μα εδώ στην Ελλάδα ξετυλίγεται το στρατηγικό κομμάτι
του πολέμου πνευματικού-νοητικού (για τον έλεγχο και την κυριαρχία
πάνω στον άνθρωπο) με τον γεωπολιτικό πόλεμο αυτό το χρονικό
διάστημα να είναι σε εξέλιξη πέρα από την Ελλάδα.
Είναι πολύ δύσκολο να ξεχωρίσεις ποιοί από αυτούς που βλέπεις
απέναντί σου είναι παιδιά της ίδιας μήτρας και ποιοί άθελά τους και
χωρίς συνείδηση παίζουν το παιχνίδι των ηγετών τους εν αγνεία τους,
αφού (έχοντας την τεχνολογία και την τεχνογνωσία)τους έχουν
καταστήσει νοητικά ανεπαρκείς (κοινώς ηλίθιους)...
Τα υπόλοιπα εξυπακούονται...

Θαρσείν χρή

 

     

                        Θαρσείν χρή


"Συνδημιουργοί" όλοι σε αυτό που συμβαίνει,
πως να επικρίνεις ένα απλό πολίτη όταν με μεγάλη άνεση
πολύ εύκολα μπορεί να αποτυπώσει το σύστημα (και
ιδιαίτερα στην Ελλάδα) ως μηχανισμό που τελειώνει τον
άνθρωπο και κατέληξε να κάνει την ζωή να είναι τόσο
σκληρή όσο και ο θάνατος και οδήγησε τη δικαιοσύνη
να μην είναι στην πλευρά του νόμου. Όσοι από τους πολίτες
μπορούν να αρθρώσουν λόγο βάζουν πολλά ερωτηματικά
στις φιλελεύθερες ιδέες του Διαφωτισμού αλλά και στον
Σκοτεινό Διαφωτισμό... όλα αυτά και οι δράσεις τους
κάνουν τον ουρανό να "χάνει" τα χρώματά του, δηλώνοντας
τη ντροπή του για ό,τι και όσα συμβαίνουν.
Μεγάλος αριθμός νέων πολιτών ζηλεύουν την
ελευθερία, την δύναμη και την κυριαρχία του αετού
στους αιθέρες και την ζητούν με κάθε είδος
φυγής και με οποιοδήποτε τρόπο ώστε να μείνουν μακριιά από
τον κοινωνικό βάλτο των αποβλήτων της κρεατομηχανής
του ανθρώπου παραμένοντας  έξω από  κάθε σχέση
κυριαρχίας - υποταγής. Όσο είναι καιρός για αυτούς να
ξεφύγουν από την αθλιότητα του απρόσωπου, του άβουλου,
της μαριονέτας, του αναλώσιμου και τις νεολαιίστικες
φαντασιώσεις που τους διαμόρφωσαν έτσι άσχημα
ώστε να μην τους οδηγούν πουθενά.
Με τις χρεοκοπημένες συστημικές υποσχέσεις να
πυροδοτούν την επανάσταση της πρώτης γενιάς των
αφυπνισμένων που ήδη έχει ξεκινήσει.
Ο χρόνος ανυπόμονα έτρεξε και τα έφερε όλα έξω από
την πόρτα σου, κάτι πρέπει να κάνεις και εσύ,
άνοιξε τουλάχιστον την "πόρτα" άφησε να περάσει
η αγάπη και η δικαιοσύνη, ξέρω δεν είναι εύκολο,
χρειάζεται θάρρος για αλλαγή... Μέσα στο σκοτάδι
χρειάζεται θάρρος να σηκωθείς να ανάψεις το φως...


ΣΧΕΤΙΚΑ
https://www.youtube.com/watch?v=e99AV0o7onc
https://include.org.gr/blog/apo-tous-boomers-ws-tin-gen-z/

ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ

         
        
   
                  ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ


Δεν γνώριζε τι ήταν εκείνο που την οδήγησε εδώ
τούτη την ώρα να είναι μόνη και καθισμένη σε μιά πέτρα
πέρα από το όριο της πόλης.
Μα όλα γίνονται για κάποιο λόγο που δεν ξέρεις σκέφτηκε,
μετά τον μαθαίνεις, στο τέλος.
Και πράγματι έτσι έγινε, από το πουθενά ένα γλυκό σκυλάκι
κουνώντας την ουρά του ήρθε και κάθισε δίπλα στα πόδια της,
άπλωσε το χέρι και το χάιδεψε στο κεφάλι πως σε λένε
του είπε παιχνιδιάρικα.
Απόλλωνα άκουσε μία φωνή πίσω της.
Γύρισε το κεφάλι τον είδε, ήταν ένας κύριος γύρω στα
σαράντα, πέρασε μπροστά της.
Δυστυχώς δεν υπάρχει κάτι για να σας πω καθίστε του είπε.
Πάντα υπάρχει κάτι για να καθίσεις όταν το θέλεις απάντησε και
έσκυψε, πήρε μία μεγαλούτσικη πέτρα και κάθισε απέναντί της.
Έτσι άρχισε μιά σειρά από ατελείωτες συναντήσεις.
Όταν της μιλούσε ένιωθε τα λόγια του να κόβουν σαν ξυράφι
μα η φωνή του ήταν βαθιά, ζεστή και ευχάριστη,
ένιωθε να την γεμίζει ολόκληρη.
Την κοιτούσε στα μάτια και αισθανόταν να την κοιτά σαν
να μην υπήρχε τίποτα άλλο στον κόσμο.
Συνέβησαν την ώρα που ο ήλιος χανόταν στον ορίζοντα, έδυε
πίσω από τους λόφους κάνοντάς σε με τα χρώματά του
να νιώθεις σαν να έχει πάρει ο ουρανός φωτιά.
Διστακτικά σιγά-σιγά και αυτή άρχισε να του ανοίγει όπως
ένα τριαντάφυλλο την άνοιξη στον ήλιο.
Τα χρώματα και το αεράκι που χάιδευε τα πρόσωπά τους
ήταν οι μοναδικοί μάρτυρες αυτής της αγάπης που κάθε μέρα
μεγάλωνε, άνθισε στα τελευταία όμορφα δειλινά του πλανήτη
που κάθε μέρα χρόνια τώρα, έσβηνε ό,τι όμορφο υπήρχε.
Όλα είχαν αρχίσει και άλλαζαν για αυτήν, τριάντα χρόνια
κάθε μέρα κοιταζόταν στον καθρέφτη μα δεν είχε δει ποτέ
τον εαυτό της, ήταν η πρώτη φορά που ένιωθε ότι τον βλέπει.
Ήταν ο καθρέφτης που έφτιαχνε η αγάπη τους που άφηνε
να βγουν να αποκαλυφτούν τα πάντα όπως ακριβώς είναι.
Τώρα γνώριζε  πως ολόκληρη η ζωή της ήταν εκείνα
τα βράδια εκείνες οι μέρες για αυτά την είχε ετοιμάσει
η πορεία της  ζωής της.
Ότι συνέβαινε 
 γύρω της δεν το  αντιλαμβανόταν πλέον
σαν μια κρυμμένη ντροπή ούτε σαν ψιθυριστό ''κουτσομπολιό''.
Ήταν κάτι που κραύγαζε και έκανε τα ουρλιαχτά να σμίγουν.
Πονούσε μα μπορούσε και αδιαφορούσε, είχε
συνειδητοποιήσει ότι είχε έρθει η ώρα που ο πόνος δεν
κοινωνικοποιείται γίνεται απόλυτα προσωπικός.
Απρόσμενα και ανέλπιστα είχε βρεθεί-είχε μπει στο όχημα
που θα την πέρναγε απέναντι.
Είχαν περάσει ήδη  σε έναν άλλο κόσμο,
ένιωθε γαλήνη πληρότητα ευδαιμονία...


ΣΥΝΘΕΣΗ



          


                                        ΣΥΝΘΕΣΗ
                       (950 λέξεις για όσους τις χρειάζονται
                                εν όψει όσων έρχονται).


Με όποιον και αν συνομιλήσεις τις περισσότερες φορές, ειδικά
αυτόν τον καιρό η συνομιλία καταλήγει στο ότι φταίνε όλα
γύρω του για ότι  δεν  πάει  καλά 
 εκτός από αυτόν,
(μοιάζει να μην έχει συνείδηση). Το όλα γύρω τους είναι 
το σύστημα. Είναι ένα υπέροχο άλλοθι για όλα τα κακώς 
κείμενα αλλά δεν μου ταιριάζει να το υιοθετήσω.
Σίγουρα φταίει το σύστημα έχει μεγάλο κομμάτι  ευθύνης
ίσως το μεγαλύτερο, το υπόλοιπο κομμάτι ευθύνης ποιός το έχει;
Ωστόσο ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.
Σε μία τέτοια κουβέντα ρώτησε τον συνομιλητή τι εννοεί
όταν λέει το σύστημα, πιθανότατα θα διαπιστώσεις ότι δεν μπορεί να
σου πει απολύτως τίποτα. Φυσικά όταν δεν μπορείς να ορίσεις κάτι
είναι σαν να μιλάς για ένα φάντασμα γιατί; γιατί δεν μπορείς να
εντοπίσεις την γενεσιουργό αιτία του, την δομή του, τις λειτουργίες του,
δεν γνωρίζεις τους σκοπούς του, έτσι λοιπόν όλοι αυτοί είναι σαν να
μιλούν για ένα φάντασμα.
Όμως το σύστημα δεν είναι φάντασμα, είναι πραγματικότητα που
την ζούμε και για να λύσουμε ότι πρόβλημα υπάρχει σχετικά με αυτό
και την λειτουργία του, θα πρέπει να ξέρουμε τι είναι αυτό για το οποίο
μιλάμε. Δηλαδή στοιχειωδώς τουλάχιστον θα πρέπει να το ορίσουμε
με έναν τρόπο που τον καταλαβαίνουν όλοι. Ας ορίσουμε
στοιχειωδώς τουλάχιστον το σύστημα ως ένα οργανωτικό σχήμα
που διαμόρφωσε και υιοθέτησε μιά ομάδα-μιά κοινωνία σύμφωνα με
την βούληση των μελών της συνολικά. Προκειμένου  να ρυθμίσει τις
οποιεσδήποτε σχέσεις αναδύονται μέσα  σε μιά  κοινωνία από τα 
μέλη της και τις κάθε είδους  δραστηριότητές τους με τρόπο που να
λειτουργεί αποδοτικά και εύρυθμα.
Δεν θα αναφερθώ εν προκειμένω σε λειτουργίες και θεσμούς
που ενσωματώνονται και  αναπτύσσονται  μέσα  σε  αυτό.
Το οργανωτικό σχήμα που συνολικά το λέμε σύστημα.
από την  στιγμή της  δημιουργίας του φυσικά έχει την  δυνατότητα
εξέλιξης-διαρκούς προσαρμογής.
Το εξελικτικό πλεονέκτημα που προκύπτει από την αρχική του δημιουργία
σε μία κοινωνία ευνομούμενη, αν δεν υπάρξει βίαιη (το βίαιη κλείνει
μέσα του όλες τις μορφές βίας) παρέμβαση μετά από παραβίαση κανόνων,
εξελίσσεται με τρόπο γόνιμο βάση της αρχής, για  να υπάρξει
οποιαδήποτε  μεταβολή σε  αυτό θα πρέπει να υπάρχει πριν τη μεταβολή
η κοινωνική ανάγκη μεταβολής του και όχι διάσπαρτα μεμονωμένα
ατομικά  συμφέροντα.
 Αυτό βεβαίως δεν αποκλείει το να βλέπει κανείς
μπροστά να προβλέπει - να προλαβαίνει καταστάσεις-πράγματα
αυτό είναι-αποτελεί ανάγκη.
Είπαμε αρχικά ότι μία ομάδα ένα πλήθος ανθρώπων, εγώ εσύ ο καθένας
από εμάς είμαστε μέλη της ομάδας- του συνόλου έχουμε λοιπόν μεγάλη
ευθύνη για την επιλογή των ανθρώπων στους οποίους αναθέτουμε την
λειτουργία του συστήματος, την παρακολούθησή του, αλλά και την
διάγνωση των κοινωνικών αναγκών, που θα καθορίσουν τις προσαρμογές
του στο χρόνο. Δεν μπορούμε λοιπόν να λέμε ότι ναι το σύστημα φταίει
είναι ανεπαρκές αυτό, απευθύνεται σε ανόητους (δεν παραβλέπουμε
εδώ το γεγονός ότι με τη μέθοδο της διολίσθησης έκαναν μεταβολές που
δεν έγιναν αντιληπτές από τον κόσμο και τον οδήγησαν στα γνωστά
αποτελέσματα που ζούμε), μα αυτό έχει γίνει ένας φαύλος κύκλος οι φαύλοι
κύκλοι δεν είναι παρά γόρδιοι δεσμοί οι οποίοι κόβονται με τον τρόπο που
η ιστορία μας δίδαξε, την παρέμβαση του αρμόδιου που εν προκειμένω
είναι η ομάδα-σύνολο).
Σίγουρα εδώ δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι η πρόταση της ομάδας
για την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος θα πρέπει να έχει
ασφαλή κριτήρια, αναφορικά με την επιλογή εκείνων στους οποίους
θα ανατεθεί η λειτουργία του η εποπτεία του, η διάγνωση των κοινωνικών
αναγκών για την περαιτέρω βελτίωσή του.
Τα κριτήρια θα πρέπει να είναι αποδεκτά από όλους για να μην οδηγηθεί
η ομάδα σε διχασμό. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι η άποψη
οποιουδήποτε μέλους της ομάδας έχει την ίδια βαρύτητα αφού
εν προκειμένω πρόκειται κυρίως για ιεραρχήσεις αξιών και όχι ιεραρχήσεις
γνώσεων. Για παράδειγμα ένα ασφαλές κριτήριο αναφορικά με τους
προτεινόμενους για τους παραπάνω σκοπούς θα μπορούσε να είναι,
όποιος έχει δοκιμαστεί και πολύ περισσότερο κατ' επανάληψη στην
διάρκεια των χρόνων και απέτυχε, εξ ορισμού δεν προτείνεται,
χρησιμοποιώ τη λέξη απέτυχε για να μην βάλω άλλες λέξεις πολύ σκληρές.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το εξελικτικό πλεονέκτημα ενός συστήματος
μετά από αλλεπάλληλες αποτυχημένες παρεμβάσεις για την προσαρμογή
του σε νέα δεδομένα...καταστρέφεται και παύει να υπάρχει.
Αυτό δημιουργεί σοβαρότατα πολιτειακά ζητήματα με εξίσου σοβαρές
κοινωνικές συνέπειες. Για να διατηρηθεί το σύστημα ικανό στο χρόνο
να αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες έτσι που η
λειτουργία του να παραμένει εύρυθμη και αποδοτική, θα πρέπει αυτές
οι κοινωνικές ομάδες συνολικά να διακατέχονται από έναν ενιαίο
κώδικα συμπεριφοράς (ηθική) μιά κοινωνική ηθική συμβατή (κώδικας)
με όλες τις ομάδες του κοινωνικού συνόλου, πράγμα που εγγυάται
την κοινωνική συνοχή.

Ζούμε σε μία "ενοχική κοινωνία" και επιτρέψαμε στις ηγεσίες να

αρρωστήσουν κάθε μορφή σχέσης, το χειρότερο είναι ότι συμμετείχαμε

σε αυτό πολλοί από εμάς άμεσα και οι υπόλοιποι έμμεσα με την στάση μας.

Αυτή η συμμετοχή σε ψυχολογικό επίπεδο δημιούργησε μιά ενοχή σε

σημαντικό αριθμό μελών που διαπλέκονται  άμεσα ή έμμεσα  σε αυτή

την συστημική αρρώστια, με συνέπεια να αδρανοποιείται μη ξέροντας

από πού να ξεκινήσει την ανατροπή, στερημένη  από μιά παρότρυνση ή

καθοδήγηση. "Τους ζυγούς λύσατε" λοιπόν, έχοντας στο μυαλό σας ότι

η ενοχή αφορά το παρελθόν ενώ η ευθύνη αφορά το μέλλον…



ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Γράφω ενοχική κοινωνία  θέλοντας να τονίσω ότι ζούμε σε μία κοινωνία η οποία σφύζει από ενοχικές σχέσεις (με την νομική έννοια) και όχι μόνο με την νομική αλλά και με την ψυχολογική οι οποίες στο σύνολο τους εκκρεμούν, είτε  είναι παντελώς αρρύθμιστες και είναι άρρωστες τόσο μεταξύ των μελών της κοινωνίας όσο και μεταξύ δημοσίου και  των μελών.

        Ενοχή: στο Αστικό Δίκαιο η σχέση, με την οποία ένα πρόσωπο έχει υποχρέωση προς ένα άλλο σε παροχή αφορά φυσικά είτε νομικά πρόσωπα.
                Οι ενοχικές σχέσεις είναι η νομική σχέση μεταξύ προσώπων (είτε φυσικών είτε νομικών) που ρυθμίζεται από το δίκαιο και δημιουργεί αμοιβαία δικαιώματα και υποχρεώσεις,
                         Η ψυχολογική ενοχή είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα που νιώθει κάποιος όταν θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο για μια αρνητική πράξη ή παράλειψη, με αποτέλεσμα να νιώθει άσχημα και να πιστεύει ότι θα έπρεπε να είχε πράξει αλλιώς. Προκύπτει από την αυτο-αξιολόγηση και την εσωτερική κρίση για την παραβίαση αξιών και ηθικών κωδίκων, είτε αυτό είναι πραγματικό είτε υποκειμενικό.

ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

   

   


                           ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ


Κάποιοι συχνά αντιλαμβανόμαστε ότι ο κόσμος είναι
μία καλοφτιαγμένη παγίδα από την οποία δεν υπάρχει
διαφυγή παρά μόνο η "λιποταξία", σε ένα αθέατο κόσμο,
στον εαυτό. Η λιποταξία αυτή δεν είναι παρά η αλλαγή
σχέσης με τον εαυτό σου που θα σε οδηγήσει να μην
αισθάνεσαι έτσι. Αφού τα πράγματα έξω από σένα δεν μπορείς
να τα αλλάξεις, τότε συνειδητά πρέπει να αλλάξεις την βάση
που έχουν δημιουργήσει στον ψυχισμό σου 
(υποχρεωτικά
το αποδέχτηκες) πάνω στην οποία δομείται ο κόσμος αυτός.
Το αποτέλεσμα είναι να καταπέσει για εσένα ο κόσμος παγίδα.
Για να το πετύχεις το εργαλείο-κλειδί βρίσκεται στην γνώση.
Η γνώση δεν έχει δική της αρχιτεκτονική.
Δεν είναι αποτέλεσμα μιάς ενδογενούς αρχιτεκτονικής
που την κάνει να παράγεται.
Είναι αποτέλεσμα μιας αρχιτεκτονικής που κάποιος άλλος
πέρα από σένα δημιούργησε, με σκοπό να οδηγεί στην
γέννηση μιας γνώσης της οποίας η διασπορά στον κοινωνικό
ιστό τον εξυπηρετεί και έτσι φτιάχνει το βασίλειό του.
Ιστορικά έχουμε δει ότι έγκυρη γνώση θεωρείται εκείνη που
δεν θίγει το καθεστώς και μετατρέπει τον κόσμο που ζούμε
σε παγίδα χωρίς δυνατότητα διαφυγής.
Μην αφήνεις το τέλος να γίνει καθημερινή παρουσία
στη ζωή σου, μη μπαίνεις σε αυτό το σύμπαν, αφού έχουμε
ζήσει ότι τέλος είναι η απουσία του οτιδήποτε,  αν αφεθείς
σε αυτό τότε οδηγείσαι στην απουσία του παντός.
Το τέλος δεν είναι ο θάνατος όπως πολλοί άνθρωποι  νομίζουν.
Ο θάνατος είναι ο δικός σου "τοκετός" σε κάποιον άλλο κόσμο
που ασυνείδητα η συνειδητά έχει επιλεγεί από την ζωή σου.
Στην ουσία ο θάνατος είναι μία οργανωτική απόφαση που
παίρνεται ασυνείδητα από τον τρόπο-την δομή της ζωής σου.
Και πραγματοποιείται πέραν της βούλησής σου.
Συχνά αυτό είναι διαφορετικό (για αυτό και όλα τα ιερατεία
το έχουν υπό απαγόρευση).
Η μοναδική χωρίς όρους και προϋποθέσεις ελευθερία που
μπορείς να έχεις είναι η εσωτερική ελευθερία, αυτή είναι μία
δική σου  κατάσταση που κανείς δεν μπορεί να καταργήσει.
Αν πνίγεσαι και θέλεις λοιπόν να βγεις από τον κόσμο-παγίδα τότε
δημιούργησε εσύ την αρχιτεκτονική σύνθεσης της πληροφορίας
και του μηνύματος έτσι πού να οδηγεί σε ένα είδος γνώσης που δεν
είναι παγίδα και δεν σε κρατάει φυλακισμένο, φτιάξε λοιπόν
την δική σου κοσμοθεωρία και πέρασέ την στη ζωή σου.
Αν φτάσεις στο σημείο να σε προβληματίζει αν θέλεις να ζεις
στον κόσμο του τέλους-στο σύμπαν του τέλους ή όχι, τότε
να θυμάσαι ότι έχεις την δυνατότητα αφού καθορίσεις τι είναι
εκείνο που θέλεις, να δουλέψεις δομώντας κατάλληλα τον τρόπο
ζωής σου  έτσι  ώστε η αποχώρισή σου από  αυτόν τον  κόσμο να
 σου δώσει τον επιθυμητό  "τοκετό" στο οπουδήποτε σου αξίζει.
Πολλά πράγματα δεν έρχονται με τον τρόπο που τα περίμενες ή
ονειρεύτηκες. Τέτοια είναι η αγάπη, το τέλος, ο θάνατος.
Επέτρεψε να μπει στον κόσμο σου ο Λόγος
σαν ζωντανή και ενεργή παρουσία.
Αν δεν έχεις τη δύναμη ή νιώθεις ότι είσαι ανεπαρκής να
διαχειριστείς το όλο ζήτημα, τότε ζήτησε από τον Λόγο
και εξουσιοδότησε αυτόν να κάνει τη διαχείριση για σένα.
Όχι δεν θα υπάρξει στο ειλικρινές αίτημα σου.
Να είσαι σίγουρος ότι θα γίνει η άριστη! 

ΤΑΞΙΔΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ




              


               

         ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ ΤΟΥ


Όταν ξεκινάει η ζωή με τη γέννηση, σε υποδέχονται με χαστούκια,
απομόνωση, τρόμο!
 Το ίδιο συμβαίνει όταν ο χρόνος περάσει και
φτάσεις στο πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής, αναφορικά με ζητήματα
ολοκλήρωσης και ψυχής. Σε κάποιους μετά τα 55 σε άλλους στα 65 ή 75.
Σταματάς να εργάζεσαι, ξαφνικά αλλάζουν όλα (συνεπεία κοινωνικών
κατασκευών)
. Το κοινωνικό σύνολο σε πετάει στην πάντα (περιθώριο)
και αρχίζουν τα χαστούκια. Πέρα από τα οικονομικά, ο "μισθός της ύβρης
και του μαρτυρίου". Όταν συνειδητοποιήσεις τι συμβαίνει και το
νιώσεις, αρχίζει μία μακρόχρονη διαδικασία, πόσο μακρόχρονη δεν
μπορείς να προσδιορίσεις εκ των προτέρων. μα όπως θα
καταλάβεις παρακάτω όσο περισσότερο κρατήσει τόσο σε βοηθάει
να ολοκληρώσεις... Όλες οι πράξεις σου τίθενται σε αξιολόγηση από
εσένα τον ίδιο. Το πρώτο πράγμα που ελέγχεται και αξιολογείται είναι
η “νομιμότητα” των διαπροσωπικών σχέσεων. Όλες θα περάσουν από το
παρακάτω φίλτρο. Στην φιλία και στον έρωτα (και ειδικότερα στο σεξ)
είναι απαραίτητη-απαιτείται συναίνεση, γιατί πρόκειται απλά για
“συναλλαγές”. Στην αγάπη δεν απαιτείται συναίνεση, δίνεις και δεν
ζητάς-δεν περιμένεις να πάρεις τίποτα. Δεν είναι συναλλαγή, είναι
προσωπική υπόθεση, δεν είναι απαραίτητο ούτε να στο
κοινοποιήσω. Ακολουθούν οι πράξεις καθημερνής επιβίωσης και
συμμετοχής στο κοινωνικό γίγνεσθαι. (Εδώ ισχύει σχετικότητα).
Αυτές περνούν από το δικό τους φίλτρο.
Για να δώσεις, πρέπει να έχεις και να μπορείς.
Για να πάρεις, θα πρέπει να έχει και να μπορεί.
Τα πήρες όλα ή όσα είχες ανάγκη;
Έδωσες με πίστωση ή βοήθησες;
Τα πάντα περνούν από κάποιο φίλτρο αξιολόγησης ποιότητας ...
Η ζωή του ανθρώπου καταλήγει στην ανάμνηση. Όλα αρχίζουν με
την ανάμνηση, πόνος, χαρά, λύπη και όλα τα αποτελέσματα των
δράσεων. Τα πάντα μπαίνουν σε επεξεργασία. Επεξεργασία με
πολλά στάδια, μιλάμε για το αποστακτήριο της ζωής.
Στο τελευταίο της στάδιο όλα, χαρά, λύπη, πόνος, μετατρέπονται
σε ένα "μακρομόριο", που λέγεται σοφία. Η συχνότητα που έχει
αυτό το μακρομόριο είναι η δική σου συχνότητα, αυτή την
συχνότητα έχει το κύμα που δημιούργησες στην ζωή σου.
Αυτό το ενεργειακό κύμα είσαι εσύ αυτό θα σε πάει εκεί που
είναι η θέση σου. Για κάποιους ανθρώπους δεν μπορεί να
υπάρξει κανένα ευτυχισμένο τέλος,(τουλάχιστον όπως νομίζουν).
Για αυτούς τα πράγματα είναι ιδιαίτερα δύσκολα, γιατί
καταλαβαίνουν ότι δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν είτε δεν
είχαν την ευκαιρία να δώσουν στην ζωή το χρόνο να τους πει
τι ζητάει και τι μπορεί να τους δώσει. Αυτό συνέβη γιατί πολλά
"πράγματα" που πίστευαν ότι ήταν σημαντικά, τους τράβηξαν την
προσοχή και δεν μπήκαν σε αυτόν τον διάλογο με την ζωή. Αυτά
τα "πράγματα" αποδείχτηκε ότι ήταν ψευδή, μιά μεγάλη πλάνη.
Πρέπει να ξέρεις ότι δεν θα πάρεις ποτέ τίποτα από την
θεϊκή-συμπαντική πραγματικότητα εάν δεν το ζητήσεις.
Ο τρόπος που το ζητάς είναι η προσευχή ή ο διαλογισμός,
η διαφορά είναι ότι στην προσευχή καθορίζεις τον αποδέκτη.
Στον διαλογισμό δεν καθορίζεις αποδέκτη ο αποδέκτης είναι
ανοιχτός. Βεβαίως όπως καταλαβαίνεις με ότι μπορεί να σημαίνει
αυτό. Είναι πολύ σπουδαίο να φύγεις μέσα από μία αγαπημένη
αγκαλιά. Αυτό βοηθάει πολύ, κάνει ανώδυνη την αποκόλληση
της συνείδησης-κύμανσης από την ορατή πραγματικότητα
στην είσοδό της στο αόρατο χρονοχωρικό συνεχές.
Για  κάποιους ο θάνατος είναι εκεί μπροστά η καταπράσινη
ορθάνοικτη πόρτα της χαράς.
Η αλήθεια εμφανίζεται  με την αποκάλυψη και την συνεχόμενη
εμπειρία και μας έδειξε ότι η ζωή έχει μια κατάληξη,
την ανάμνηση, που την συντροφεύει πάντα και αφού το σώμα
παγώσει και η ζωή αλλάξει πορεία και μορφή! 
Το άρωμα της ψυχής είναι η ανάμνηση!


   
ΣΧΕΤΙΚΑ *
https://terrapapers.com/wilhelm-reich-ta-pedia-tou-mellontos/
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ WILHELM REICH
https://www.youtube.com/watch?v=80Jkgt8EJz8
Το γήρας ως κοινωνική κατασκευή Σύλβα Σαραφίδου.
Το ανθρώπινο σώμα δεν εκπέμπει ηλεκτρομαγνητικά κύματα με την έννοια
που συνήθως αναφερόμαστε σε αυτά, όπως τα ραδιοκύματα ή το φως.
Ωστόσο, το ανθρώπινο σώμα εκπέμπει υπέρυθρη ακτινοβολία, η οποία
είναι ένα είδος ηλεκτρομαγνητικού κύματος...

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ "ΕΠΙΘΗΛΙΟΠΟΙΗΣΗ"


 
                 
      

   
           ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ "ΕΠΙΘΗΛΙΟΠΟΙΗΣΗ"**


Κανένας θνητός δεν είναι εξ ορισμού  (default)* δυνατός.
Η δύναμη και η συνείδηση είναι προϊόντα των μεγάλων
και συχνά των πιο σκοτεινών αγώνων στη ζωή μας. Αυτοί
είναι που μας δίνουν να καταλάβουμε το μεγαλύτερο νόημα.
Χωρίς αυτές τις εμπειρίες δεν θα είσαι  έτοιμος αν σου 
ζητηθεί και το θέλεις να προσφέρεις τις δυνάμεις σου
για την επίτευξη ανώτερου σκοπού.
 Μα πρέπει να ξέρεις πότε και που πρέπει να σταματήσεις,
αν δεν μάθεις να διαχειρίζεσαι τα συναισθήματα, καλύτερα
μην κάνεις τίποτα, τα ψυχικά  τραύματα τα θυμάται το σώμα
δεν θα  σε  αφήσουν να  λειτουργήσεις αντικειμενικά, πρέπει
να  τα  γιατρέψεις. Το σώμα ναι  θυμάται μα  μην ξεχνάς  το
πνεύμα θεραπεύει, αυτό  φτιάχνει το επιθήλιο!
Το συναίσθημα όταν το νιώσεις, μέσα του
είναι συρρικνωμένο το μέλλον του. Δεν θα ξετυλιχτεί ποτέ
μπροστά σου αυτό αν δεν ζήσεις το τώρα του, αυτό θα το κάνει
να ξετυλιχτεί ή όχι. Όμως πρέπει να έχεις πάντα κατά νου ότι
εκείνο που σε πλήγωσε κάποτε, ασυνείδητα σε αναγκάζει να θέλεις
να εκφορτίσεις. Η εκδίκηση έχει μάθει καλά να κρύβεται και
να κοιμάται, μέχρι ένα δυνατό ερέθισμα να την ξυπνήσει  και  να
εκδηλωθεί στο μέλλον. Η εκδίκηση εκφράζεται με πολλές
μορφές, εκφράζεται σαν ακατάσχετη επιθυμία που δεν μπορείς
να ερμηνεύσεις, ή ακόμα και σαν μία λυσσώδης οργή.
Οποιαδήποτε μορφή και αν έχει η εκδίκηση οι αιτίες της είναι μιά
στρέβλωση σε ένα θολό παρασκήνιο (background)
* πίσω από τα
συναισθήματα και τις πράξεις, και δεν έχει καμία απολύτως σχέση
με την δικαιοσύνη είναι αποτέλεσμα καθαρά της δική σου νοητικής
και ψυχικής κατάστασης αυτό είναι προσωπική σου υπόθεση.
Εάν όλα αυτά δεν τα ζήσεις, δεν τα ξετυλίξεις υπό τον
έλεγχό σου, θα ζεις μόνιμα μέσα σε ένα μοτίβο που σου έχουν
κατασκευάσει άλλοι. Με αυτό θα σε ελέγχουν μέχρι το τέλος.
 Μέσα σε αυτά που έγραψα γυμνάζεται  η αρετή σου.
 Άφησέ την να αναδυθεί από το σκοτεινό μακρινό παρελθόν σου
και επέτρεψε τις να μπει στο γυμναστήριο. 
Αυτή είναι που δεν θα αφήσει το ψευδές να περνάει μέσα από
τα διάτρητα φίλτρα των προτύπων, να σκοτώνει την αλήθεια
και να μετατρέπει τον εγκέφαλο σε βιότοπο του ψεύδους.
Αυτή (η αρετή) είναι που θα σε κάνει ικανό να είσαι ενάντια σε 
κάθε νόμο που ηθικοποιεί το σκότος, το παρά φύση με όλες τις
έννοιες και το άνομο κέρδος που δίνει ισχύ στο άρρωστο σύστημα,
ώστε να εκθρέφει βασιλίσκους και να σε καθηλώνει.
Αυτή είναι που ανοίγει τις πύλες για να δομήσεις  ζωντανή σχέση
με τη θεϊκή πραγματικότητα που δεν είναι έτοιμοι να ζήσουν όλοι.
Παρότι δεν είναι πρόσωπο όπως συνήθως το αντιλαμβάνονται,(αν και
προσωποποίηση υπάρχει στα πλαίσια αλλοτροπίας και πολυμορφισμού),
αλλά μιά ανοιχτή συνειδητότητα απεριόριστη, που δεν μπορεί να την
δεσμεύσει τίποτα ποτέ και πουθενά.
Αυτή η σχέση θα σε οδηγήσει σε όντα με τα οποία θα έχεις
κοινή επίγνωση την αλήθεια.


* Προς χάριν ηλικιακά νεότερων αναγνωστών γράφω και την λέξη default και background  (σημαίνουν
κάτι περισσότερο γι’ αυτούς)
**Για όσους αναπτύσσουν την σκέψη τους με συνειρμούς συσχετίσεις, αναλογίες και μεταφορές δομικών
μηχανισμών από κλάδο σε κλάδο στην αναζήτηση "ενιαίου ολιστικού πεδίου".
Η επιθηλιοποίηση είναι η διαδικασία κατά την οποία ένα τραύμα καλύπτεται με νέο επιθήλιο,
δηλαδή με νέο ιστό που αντικαθιστά αυτόν που έχει καταστραφεί. Αυτή η διαδικασία είναι
ζωτικής σημασίας για την επούλωση των πληγών και περιλαμβάνει την κυτταρική
μετανάστευση και τον πολλαπλασιασμό επιθηλιακών κυττάρων
Η μεθυλίωση είναι μια βιολογική διαδικασία κατά την οποία μια μεθυλομάδα (-CH3) προστίθεται
σε μια μοριακή δομή, όπως το DNA ή οι πρωτεΐνες. Αυτή η προσθήκη μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του
μορίου στο οποίο προσκολλάται, χωρίς να αλλάζει τη βασική του δομή. Στο DNA,η μεθυλίωση παίζει σημαντικό
ρόλο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, ενεργοποιώντας ήαπενεργοποιώντας γονίδια.
https://eclass.hua.gr/modules/document/file.php/DIET237/DNA%20METHYLATION.pdf