"ΝΙΚΗ"
(περί πολέμου)
Όποιος σου είπε ότι η νίκη είναι ωραία και καλή
σου είπε ψέματα (τα είπε έτσι απλά προκειμένου να
δημιουργήσει μία όμορφη φαντασίωση, δόξα, τιμή, πλούτος),
πιο σωστά ναι πράγματι είναι καλή η νίκη, για εκείνους
που τους σχεδιάζουν τους διενεργούν (πολέμους) προκειμένου να
εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους (αυτοί "πάντα" στο τέλος
τα βρίσκουν), όχι για τους λαούς.
Ο πόλεμος για τους λαούς είναι αίμα θάνατος πόνος
καταστροφή δυστυχία, αυτό συμβαίνει και
στα δύο μέρη, οι μόνοι που κερδίζουν είναι αυτοί
που τον εμπνεύσθηκαν, τον σχεδίασαν και τον
υλοποιούν για να ανακατανείμουν και να
μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, είτε χάσουν
είτε κερδίσουν και το προετοιμάζουν αυτό πολύ
προσεκτικά, όσο καιρό χρειάζεται πριν την έναρξη
του πολέμου. Το πρώτο βήμα για να το πετύχουν
είναι η νοηματική εξίσωση των λέξεων
πολίτης- υπήκοος-υποτακτικός.
Το δεύτερο βήμα είναι να καθορίσουν πως θα
τον παρουσιάσουν, σαν
οικονομικό, σαν θρησκευτικό, θα τον ξεκινήσουν
ως νοητικό και θα τον μετεξελίξουν ανάλογα....
Έτσι λοιπόν αυτοί σχεδιάζουν με ασφάλεια επί
χάρτου και κάποια στιγμή αποφασίζουν να βάλουν
τους υποτακτικούς να σκοτώνονται ενώ αυτοί
παίζουν θέατρο σε μιά θεατρική παράσταση,
ο καθένας τον ρόλο του, παράσταση στην οποία η
αυλαία πέφτει και τα φώτα της ράμπας κλείνουν όταν
έχουν πετύχει τα προσδοκόμενα αποτελέσματα
και για τις δύο πλευρές. Και μένουν οι λαοί να
κλαίνε τα παιδιά τους και να προσπαθούν να
μαζέψουν τα συντρίμμια τους και ό,τι μπορούν
γύρω τους σε όλα τα επίπεδα. Και το σημαντικότερο
από όλα είναι ότι η νίκη είναι τόσο βρώμικη όσο
και ότι προκάλεσε τον πόλεμο.
Βεβαίως αντιλαμβάνομαι την αναγκαιότητα οταν τα περί
πατρίδας, τα περί βωμών και εστιών και ότι μπορεί να
πει κανείς το επιβάλλουν… και αυτά δεν αποτελούν
ένα προσωπείο - μάσκα που πίσω της κρύβει
εκατέρωθεν "άνομα" συμφέροντα και παρουσιάζονται έτσι
προκειμένου να αποσπάσουν την "συναίνεση" των λαών
με σκοπό την υλοποίηση των σχεδίων τους.
Συχνά όλα αυτά γίνονται αντικείμενο συγκρούσεων
με επιλογή τον πόλεμο γιατί κάποιος τα έφερε
στην επιφάνεια με μιά πλοκή τέτοια που στην πραγματικότητα
οδηγεί αναπόφευκτα σε πόλεμο, επικαλούμενος άλλοτε την
ιστορία άλλοτε μιά φτωχοποίηση, πείνα, άλλοτε ανασύροντας
από το βάθος του χρόνου κάποιο απολιθωμένο ή προσφάτως
αναστημένο όραμα με μια διαδικασία που καλούν αναθεωρητισμό,
άλλοτε με γεγονότα που κάνουν τους λαούς
να αγανακτήσουν τους μπερδεύουν και τους χειραγωγούν.
Όπως και να έχει το πράγμα, ο πόλεμος είναι λάθος για
τους λαούς, δεν έχει να τους δώσει τίποτα και είναι
το κατακάθι πρωτόγονης πορείας όχι πολιτισμός.
Και ειδικά αυτό τον καιρό που ο πλανήτης βρίσκεται
στα πρόθυρα αναβάθμισης, θέματα σχετικά με τους εν
εξελίξει πολέμους θα πρέπει να κλειδώσουν με μιά ασφαλή
λύση έτσι που ο πλανήτης να μπορέσει να ολοκληρώσει
την πορεία της αναβάθμισής του.
Έχουν γραφεί εκατομμύρια σελίδες για τους πολέμους,
τις στρατηγικές, τις τακτικές τους και όλα τα σχετικά,
έχουν διαμορφώσει και δίκαιο πολέμου
και ό,τι άλλες μπούρδες θέλεις, μα ότι και αν
σου γράφουν σε όλα τα συγγράμματα και ότι να
σου λένε όπως και να στα παρουσιάζουν εκεί,
η πραγματικότητα είναι αυτή η φτωχή που σου
περιέγραψα αρχικά.
Και το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι πείθουν
τους λαούς με την λογική που αυτοί οι ίδιοι έχουν
δολοφονήσει λίγο πριν την έναρξη των πολέμων,
αυτό βέβαια αν είσαι λίγο προσεκτικός είναι κάτι
που γενικεύεται σε όλους τους αγώνες, όχι μόνο
στους πολέμους ιδέ τρέχοντα προβλήματα...
"ναι πέστε μας τι θέλετε;" Θα κάνουμε
ένα χρονοδιάγραμμα και θα λύσουμε τα προβλήματα
με διάλογο... πολύ λογικό και καλό ακούγεται μα όμως
είναι η ίδια λογική που δολοφονούσαν και δεν έκαναν
κανένα διάλογο ούτε το 19 ούτε το 20 ούτε το 21, 22 κλπ
μα ο λαός είναι σοφός ανέχεται πολλά επί πολύ και στο
τέλος λέει, αυτά τα δικαιούμαι και θα τα πάρω και τα παίρνει!
Τέρμα τα ψέματα. "Τέρμα τα δίφραγκα".
Και όταν κάποιοι κάνουν τα πονηρά σχέδιά τους υπάρχει
κάποιος εκεί ψηλά που γελάει και με το πλήρωμα
του χρόνου, έρχεται η στιγμή που όλα αυτά τελειώνουν.
Ο καιρός γαρ εγγύς!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου