ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

      

                     ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ

Πανέμορφη, τέλειες γραμμές, απίθανα χρώματα,

(πορεία σε νέα δημιουργία).

Μα και ένας πυρήνας φωτιά που δεν μπορεί

να κρατήσει την λάμψη του. 

Από εκεί ξεπηδάει το φως  της,

δημιουργός ενός πεδίου που

δεν σε αφήνει να ξεφύγεις.

Στην θέα των "ματιών" της νοιώθεις 

να είσαι ψηλά στα βράχια να βλέπεις

κάτω την δίνη που δημιουργεί η θυμωμένη θάλασσα.

Αισθάνεσαι πως έχει κάτι το κοινό με τον θάνατο

και την γέννηση, εκτελούνται  μία και μόνο φορά.

Όταν πέφτεις στην δίνη της,  πύλη ανοίγει

και σε ξεβράζει σε άλλη διάσταση.

Αδύνατος ο προσδιορισμός σου,

ένας κόσμος πεθαίνει και ένας νέος κόσμος γεννιέται.

Δεν ήταν στα σχέδιά μου σκέπτεσαι, μα τα σχέδια

αλλάζουν μονολογείς..
Καθισμένος σε ένα σαπισμένο κουφάρι που μοιάζει να είναι

η προηγούμενη ζωή, την αναζητώ στις μνήμες μήπως 

μπορέσω να προσδιοριστώ, δεν την βρίσκω πουθενά,

πίστεψε το, μπορείς να την κοιτάζεις ατέλειωτα και το ταξίδι

συνεχίζει  να σε βυθίζει στο μηδέν, χάνεσαι στα έγκατα του χρόνου,

η στιγμή της ηδονής, της θλίψης, του κλάματος, μα  και

της  αναγέννησης. Έχεις περάσει σε μιά άγνωστη αίσθηση που

ακόμα δεν έχει γεγονότα, ήρθες σε  ένα  νέο σημείο μηδέν.

Εδώ αρχίζουν όλα, η νέα  αναβάθμιση  άρχισε  να  τρέχει. 

Μέχρι εδώ μπορεί  να  φθάσει  ο λόγος..

«Άμα τω ήρι αρχομένω»

  

                         


                           «Άμα τω ήρι αρχομένω»

Ο νόμος που φτιάχνεται μακριά από τον κορμό του φυσικού δικαίου,
είναι νόμος που φτιάχνεται για να καλύπτει την απάτη και την ενοχή,
για αυτό και του αγοράζουν πολλούς φρουρούς,
(αποτέλεσμα: ομαδική βία-καταπίεση).Ειδικά όταν αυτοί οι νόμοι
θεσπίζονται από ένα καθεστώς εκλόγιμης μοναρχίας.
Με βασικά εργαλεία, την πολιτική ορθότητα, τον ενιαίο κυβερνητισμό,
τον αμερικάνικο μεταμοντερνισμό σε επίπεδο φιλοσοφικό-πολιτικό,
δόγμα του σοκ, παράθυρο Όβερτον και όχι μόνον αυτά, κυβερνάς
κατά βούληση σύμφωνα με τους άδηλους σκοπούς σου.
Φυσικά δεν εμπιστεύεσαι κανέναν.
Αφού και τα θρησκευτικά ιερατεία με την δράση τους προσπάθησαν να σε
κάνουν να φθάσεις σε κατάσταση που να μην εμπιστεύεσαι ούτε το θεό.
Αν θέλεις να μάθεις την αλήθεια,
θα πρέπει να την ψάξεις καλά μέσα στα ψέματα, εκεί είναι κρυμμένη.
Αν θες να απαλλάξεις την ζωή, από την βαρβαρότητα, την χυδαιότητα,
την αθλιότητα και την υπαρξιακή ασέλγεια, θα πρέπει να αναμορφώσεις
τις διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις, δεν θα αναλύσω εδώ
το πώς θα το κάνεις αυτό, ούτε τις λανθασμένες αρχές της παιδείας μας
και όλα τα συναφή...Φυσικά για να τα πετύχεις αυτά θα πρέπει
να κάνεις πολιτειακές αλλαγές.
Οι σχέσεις υπό την σκέπη του ήλιου της δικαιοσύνης προστατεύουν και
δημιουργούν ειρήνη, όσο υπάρχει πράξη υπάρχει και κρίση.
Όπου εύρω σοί και κρίνω σοί.
Με έναν μικρό "σεισμό" πάσης φύσεως καταλαβαίνεις αμέσως
την ευθραυστότητα που έχει η ζωή.
Ξαφνικά ο "θεός" μπορεί να κάνει μία επιδρομή στις δομές και
στα συναισθήματά σου και να σε οδηγήσει να κάνεις πράξεις που
θα αποκαταστήσουν ότι έβλαψες και θα σβήσουν τις ενοχές για
οτιδήποτε και ότι δεν μπορείς να αλλάξεις,(αν τά ΄χεις πάει καλά) θα
διορθωθεί και θα διαγραφεί από αυτόν, θα είναι ως μη γενόμενο,
αρκεί να ζητηθεί. Κάποια πράγματα δεν έχουν γίνει ποτέ, μέχρι
να βρεθεί κάποιος να τα κάνει.
Ο διαφωτισμός έδωσε ότι είχε να δώσει, τώρα είμαστε στις
μέρες που η γόμα της ιστορίας θα πρέπει να διαγράψει οριστικά
τα απομεινάρια αυτής της μάστιγας! Τα σημάδια που άφησαν

πίσω τους οι εντεταλμένοι λένε: «Άμα τω ήρι αρχομένω», ο πλανήτης
θα πορεύεται υπό την σκέπη του ήλιου της δικαιοσύνης.

ΣΧΕΤΙΚΑ
https://www.youtube.com/watch?v=2fI5QnR9o3M&t=1380s
https://www.militaire.gr/tempi-dikaosyni-giorgos-romanos/
Ο μεταμοντερνισμός δεν είναι μια συνεκτική ιδεολογία ή φιλοσοφία — εξάλλου, αρνείται την ανάγκη της συνοχής. Είναι μάλλον ένα σύνολο αντιλήψεων που σχετικοποιεί, «χρωματίζει» και τείνει να απορροφήσει τα ιδεολογικά ρεύματα της εποχής μας. Ο βρετανός μαρξιστής Τέρι Ίγκλετον δίνει τον εξής ορισμό: «Η μετανεωτερικότητα είναι ένας τρόπος σκέψης που αντιμετωπίζει με δυσπιστία τις κλασικές έννοιες της αλήθειας, της λογικής, της ταυτότητας και της αντικειμενικότητας, την ιδέα της παγκόσμιας προόδου ή χειραφέτησης, τα γενικά πλαίσια, τις μεγάλες αφηγήσεις ή τις εσχατολογικές ερμηνείες. Αντίθετα από τα κοινωνικά αυτά πρότυπα, που προέρχονται από τον Διαφωτισμό, αντιλαμβάνεται τον κόσμο ως απρόοπτο, αβέβαιο, αθεμελίωτο, ανόμοιο, ασταθή και ακαθόριστο, μια σειρά από μη ενοποιημένους πολιτισμούς ή ερμηνείες, που δημιουργούν έναν κάποιο σκεπτικισμό όσον αφορά την αντικειμενικότητα της αλήθειας, της ιστορίας και των προτύπων, το κατά πόσο δεδομένη είναι η φύση και η συνοχή των ταυτοτήτων».... prin.gr/2020/01/αφιέρωμα-η-θεωρία-του-μεταμοντερνισμ/
https://www.efsyn.gr/nisides/anoihto-biblio/446342_metamonternos-antinomismos
https://www.respublica.gr/2017/05/post/postmodernism-and-meaning/
https://www.oodegr.com/oode/filosofia/overton_1.htm
https://www.youtube.com/watch?v=PRbO3EfUbno
https://www.youtube.com/watch?v=iVDCtfZi7A0&t=21s

ΕΡΗΜΟΣ

            

                                              ΕΡΗΜΟΣ

Ο άνθρωπος ειδικά την τελευταία δεκαετία και ιδιαίτερα ο έλληνας,
ζει μέσα σε μία πολιτιστική έρημο. Οι αιτιώδεις σχέσεις
ανάμεσα στις γενεσιουργές αιτίες και στα προκύπτοντα γεγονότα,
συχνότατα είναι αδύνατον να περιγράψουν, να διαβαθμιστούν,  να

αξιολογηθούν και να δώσουν την δυνατότητα διάκρισης, ύπαρξης ή όχι,
ηθικής ευθύνης (στις αιτιώδεις σχέσεις),αιτιώδους ή όχι, συνάφειας

η οποία θα μπορεί να απεικονίζεται αστικά είτε ποινικά. Με αποτέλεσμα 

οι τριακόσιοι και οι πέριξ αυτών να λειτουργούν υπέρ ιδίων συμφερόντων,
ενταγμένοι σε γενικότερα συμφέροντα που εξυπηρετούν τη νέα τάξη

πραγμάτων. Πράγμα που προσωπικά αποδίδω στις νομοθεσίες που έχουν
προκύψει κατά παράβαση της φυσικής τάξης (ius naturale).
Για όλα τα ζητήματα οι αντιστοιχίες είναι ανάλογες με τα προαναφερθέντα.
Καλούνται οι λαοί και ιδιαίτερα οι έλληνες να πληρώνουν τις συνέπειες
ενώ δεν έχουν καμιά συμμετοχή στις δράσεις και στην θεμελίωση τους...
Οι δράσεις της εξουσίας δεν αναδύονται από κάποιο συγκροτημένο
σύστημα αξιών και αρετών(που να δημιουργεί κοινωνική ευημερία) αλλά
δημιουργούνται (σκοπιμότητα) απλώς για να ικανοποιήσουν επίκτητα
ψευδοσυναισθήματα, γεννημένα από υλικά που αδυνατούν να συνθέσουν
πορείες συμβατές με το κοινωνικό χρονοχωρικό συνεχές(έτσι που να
υπόκεινται σε μία διαδικασία κλασματοποίησης) και φυσικά δεν τυγχάνουν
εμπιστοσύνης, σεβασμού και είναι παντελώς αδύνατον να δημιουργήσουν
στην κοινωνία ένα κλίμα φιλότητας. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν
είναι δυνατόν να υπάρχει και να γεννάται "ποιητική δικαιοσύνη" αφού
δεν υπάρχει συγκροτημένο σύστημα αναφοράς δικαίου συμβατού
με την φυσική τάξη. Πράγμα που αποκλείει την δημιουργία κοινωνικών
συμμετριών σε όλα τα επίπεδα υγεία, παιδεία, τέχνη και όχι μόνον αυτά ...
Ο σημερινός έλληνας και ίσως όχι μόνο, ζει σε μία κοινωνία που
στρεβλώνει την ιστορία, στρατεύει την επιστήμη και ο πολίτης αισθάνεται
ό,τι αυτή είναι θεμελιωμένη στο τίποτα και στο πουθενά... μία απέραντη
πολιτιστική έρημος... κι ας έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι πίσω από
την τεχνολογία βρίσκεται η επιστήμη αλλά η τεχνολογία δεν είναι επιστήμη.
Αυτή καθαυτή η τεχνολογία δεν μπορεί να αποτελέσει κριτήριο πολιτισμού.
Μέχρι πρότινος θα μπορούσε να πει κάποιος ό,τι το πρόβλημα του

συστήματος κυρίαρχα είναι δομικό. Φαίνεται ξεκάθαρα πλέον ότι

το πρόβλημα δεν είναι απλά δομικό. Είναι πολιτειακό.