ΕΡΗΜΟΣ

            

                                              ΕΡΗΜΟΣ

Ο άνθρωπος ειδικά την τελευταία δεκαετία και ιδιαίτερα ο έλληνας,
ζει μέσα σε μία πολιτιστική έρημο. Οι αιτιώδεις σχέσεις
ανάμεσα στις γενεσιουργές αιτίες και στα προκύπτοντα γεγονότα,
συχνότατα είναι αδύνατον να περιγράψουν, να διαβαθμιστούν,  να

αξιολογηθούν και να δώσουν την δυνατότητα διάκρισης, ύπαρξης ή όχι,
ηθικής ευθύνης (στις αιτιώδεις σχέσεις),αιτιώδους ή όχι, συνάφειας

η οποία θα μπορεί να απεικονίζεται αστικά είτε ποινικά. Με αποτέλεσμα 

οι τριακόσιοι και οι πέριξ αυτών να λειτουργούν υπέρ ιδίων συμφερόντων,
ενταγμένοι σε γενικότερα συμφέροντα που εξυπηρετούν τη νέα τάξη

πραγμάτων. Πράγμα που προσωπικά αποδίδω στις νομοθεσίες που έχουν
προκύψει κατά παράβαση της φυσικής τάξης (ius naturale).
Για όλα τα ζητήματα οι αντιστοιχίες είναι ανάλογες με τα προαναφερθέντα.
Καλούνται οι λαοί και ιδιαίτερα οι έλληνες να πληρώνουν τις συνέπειες
ενώ δεν έχουν καμιά συμμετοχή στις δράσεις και στην θεμελίωση τους...
Οι δράσεις της εξουσίας δεν αναδύονται από κάποιο συγκροτημένο
σύστημα αξιών και αρετών(που να δημιουργεί κοινωνική ευημερία) αλλά
δημιουργούνται (σκοπιμότητα) απλώς για να ικανοποιήσουν επίκτητα
ψευδοσυναισθήματα, γεννημένα από υλικά που αδυνατούν να συνθέσουν
πορείες συμβατές με το κοινωνικό χρονοχωρικό συνεχές(έτσι που να
υπόκεινται σε μία διαδικασία κλασματοποίησης) και φυσικά δεν τυγχάνουν
εμπιστοσύνης, σεβασμού και είναι παντελώς αδύνατον να δημιουργήσουν
στην κοινωνία ένα κλίμα φιλότητας. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν
είναι δυνατόν να υπάρχει και να γεννάται "ποιητική δικαιοσύνη" αφού
δεν υπάρχει συγκροτημένο σύστημα αναφοράς δικαίου συμβατού
με την φυσική τάξη. Πράγμα που αποκλείει την δημιουργία κοινωνικών
συμμετριών σε όλα τα επίπεδα υγεία, παιδεία, τέχνη και όχι μόνον αυτά ...
Ο σημερινός έλληνας και ίσως όχι μόνο, ζει σε μία κοινωνία που
στρεβλώνει την ιστορία, στρατεύει την επιστήμη και ο πολίτης αισθάνεται
ό,τι αυτή είναι θεμελιωμένη στο τίποτα και στο πουθενά... μία απέραντη
πολιτιστική έρημος... κι ας έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι πίσω από
την τεχνολογία βρίσκεται η επιστήμη αλλά η τεχνολογία δεν είναι επιστήμη.
Αυτή καθαυτή η τεχνολογία δεν μπορεί να αποτελέσει κριτήριο πολιτισμού.
Μέχρι πρότινος θα μπορούσε να πει κάποιος ό,τι το πρόβλημα του

συστήματος κυρίαρχα είναι δομικό. Φαίνεται ξεκάθαρα πλέον ότι

το πρόβλημα δεν είναι απλά δομικό. Είναι πολιτειακό.