Η ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ

      

   

  

                                     Η ΣΥΜΜΕΤΡΙΑ

Το κατώτερο επίπεδο συνείδησης σε κάνουν εύπιστο σε "αστεία

πράγματα", πολιτικές-διακυβέρνηση από  αναξιόπιστους φορείς,

ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή, γελοιότητες γύρω από την τεχνητή

νοημοσύνη  και ό,τι "ανοησία" ξεπεταχτεί μπροστά σου είσαι
ικανός να την πιστέψεις και να βιάσεις την φύση για χάρη της.
Μοιάζει να τα αντιμετωπίζουμε όλα σαν να πρόκειται για μιά εικονική
πραγματικότητα, που δημιουργεί το πνεύμα, ενώ είναι κάτι που το
ζούμε. Όμως είναι ολέθριο να μην σταθμίζεις σωστά πληροφορίες και να
μην λαμβάνεις υπόψιν σου ότι υπάρχουμε και λειτουργούμε μέσα σε ένα
κβαντικό σύμπαν που κυρίαρχα υπάρχουν δυο αντίρροπες δυνάμεις,
δεν έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ πως θα τις ονομάσεις. Εκείνο που έχει
κεφαλαιώδη σημασία είναι το ό,τι κάνουμε πρέπει να είναι συμβατό με

αυτό μέσα στο οποίο  ζούμε.

Οι κοινωνίες υπάρχουν γιατί είναι χτισμένες πάνω σε συμμετρίες που
η βάση στήριξής τους είναι οι αξίες (νόμοι κβαντικής προέλευσης)
που ο χρόνος δημιούργησε γιατί εξυπηρετούν την ύπαρξη. Αυτές
οι συμμετρίες είναι αναπόσπαστα κομμάτια των κοσμικών συμμετριών.
Η απώλεια της βάσης στήριξης των συμμετριών κάνει τις κοινωνικές
σχέσεις να διαρραγούν, δημιουργώντας κοινωνικά κενά τα οποία οδηγούν
με πολλαπλούς τρόπους στην δημιουργία ανυπέρβλητων δυνάμεων
που καθιστούν το φαινόμενο (της διαρραγής) του κοινωνικού συνόλου

μη αναστρέψιμο. Έχει ήδη αρχίσει η κοινωνική "αποσύνθεση κενού"

με σύνδρομα που ξεκινούν με αφανισμούς και πολέμους και άγνωστο

αν και μέχρι που μπορεί να φτάσουν και με  ποιόν ακριβώς τρόπο...

Μια μικρή ιδέα μπορείς να πάρεις από το πείραμα (σύμπαν 25, 1960-70),

μελετάς και μαθαίνεις.
Στην πραγματικότητα αρχίζεις να μαθαίνεις συνολικά όταν νιώσεις ότι
εσύ και οι συνάνθρωποί σου είσαστε παγιδευμένοι. Είναι η στιγμή που
αρχίζει η αφύπνιση σου είναι τα βασικά σου μαθήματα για να μπεις
στην οικογένεια των αφυπνισμένων αρχίζεις και βλέπεις καθαρά ότι
σε κοινωνίες που δεσπόζει η συμμετρία δεν υπάρχουν κενά δεν
δημιουργούνται ροπές δεν μπορεί να υπάρξει αποσύνθεση κενού σε αυτές.
Προσπαθούν να αποδομήσουν την έννοια του δημιουργού κρατώντας
''παρακαταθήκη'' την αγάπη προκειμένου να χρησιμοποιηθεί... κάνοντας
στα αμφιθέατρα τους υποψήφιους φιλόδοξους επιστήμονες εύκολα να
ενθουσιάζονται όταν ακούν από καθέδρας ότι θα ξεπεράσουμε τα όρια
του ανθρώπου θα χτίσουμε καλύτερους ανθρώπους για νέες
δυνατότητες ζωής που υπόσχεται πολλά. Πρόκειται καθαρά για βιασμό
της φύσης. Στις ασύμμετρες κοινωνίες δημιουργούνται υψηλές ροπές
άπειρα κενά που γεννιούνται από τις χαμένες συμμετρίες, που προκύπτουν
από τους ασύμβατους με το όλον νόμους με τους οποίους αντικαθιστούν
εκείνους που η φύση θέσπισε. Να θυμάσαι δεν υπάρχει καλό που κρατάει
για πάντα ούτε κακό που να μην τελειώνει ποτέ. Στην αρχή υποψιάζεσαι ότι
σ' αυτά που έχεις μάθει κάτι δεν πάει καλά, Αργότερα καταλαβαίνεις ότι
με την αλήθεια συναντιέσαι σε πολύ υψηλότερες συχνότητες. Αν αυτή
την συνάντηση την έχεις ανάγκη "δεν συμβαίνει με όλους αυτό", αρχίζει
ένας μεγάλος και επίπονος αγώνας για να συναντηθείς μαζί της.
Σου γίνεται συνείδηση ότι το συναίσθημα σε παραπλανά και ειδικά
αναφορικά με το πόσο κοντά είναι η ώρα να πραγματοποιηθεί εκείνο
που επιθυμείς. Σε κάνει να υπολογίζεις λάθος. Τα συναισθήματα είναι
όμορφα, μα αν δεν έχεις τη δύναμη και την γνώση να τα διαχειριστείς,
μπορεί να γίνουν ακόμα και καταστροφικά.
Όσο ψηλότερα πας τόσο πιο όμορφο γίνεται όσο πιο πολύ μπαίνεις
στα έγκατα της ύπαρξης βλέπεις ότι είναι σε πλήρη αντιστοίχιση τα πάντα,
το ένα με το άλλο, μια ατέλειωτη αρμονία πιστή εφαρμογή της σύμβασης
της επιλογής, (τα υπόλοιπα είναι απλά εναλλακτικές πραγματικότητες).
Έρχεται η στιγμή που καταλαβαίνεις ότι όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν
άκαρπα, είναι γιατί δεν μπορούσες να καταλάβεις ότι πάντα υπάρχει ένας
άλλος τρόπος πέρα  από  εκείνον  που  σε  έμαθαν  να  βλέπεις,

δεν μπορούσες να πιστέψεις ότι πάντα υπάρχει ένας άλλος τρόπος.

Εκείνα που μορφοποιούν είναι το π το Φ και το λ (κοσμολογική
σταθερά) εκείνο που ενώνει στη γεωμετρία των φράκταλς είναι η συνέχεια
της συνάρτησης μεταβολής, για οποιοδήποτε χ που ανήκει στην εκάστοτε
περιοχή. Ίσως τώρα μπορείς να καταλάβεις ότι υπάρχει ένας άλλος
τρόπος, κι αν κάποτε κοιτάζεις κάποιες σπουδαίες στιγμές και μονολογείς.
Είναι φυσικό να λες για κάποιους, την ώρα της μετάβασης, απεβίωσε και
εξίσου φυσικό για τα αποτελέσματα γενετικών πειραμάτων
"μεταλλαγμένους" και εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης, να λες απλά
απενεργοποιήθηκε, (αυτό ισχύει και για τον χειραγωγημένο άνθρωπο).

Και να θυμάσαι δεν χρειάζεται να "σκοτώνεσαι" κάθε μέρα με το σκότος,

άφησε το φως να περάσει μέσα σου και φεύγει μόνο του δεν το  αντέχει,

αυτό  το  φως εξαφανίζει την νοητική ομίχλη...