ΑΠΟΗΧΟΣ

 

 

             ΑΠΟΗΧΟΣ

Ο απόηχός σου μαγεύει,
η ανάσα σου ανάμεσα στις λέξεις
κάνει το δέρμα να τσιτώνει,
το βγάζει από τον χρόνο,
άσπρο πουκάμισο χαμογελάει,
ξεθωριασμένα χρώματα
αναγεννούν την λάμψη τους,
μάτια παθιασμένα φλύαρα,
ασυγκράτητα κόβουν ξυράφι
τα σχοινιά στις μαριονέτες
δείχνουν νέο προορισμό.

Χτισμένη από ανατροπή
γεννάς πόθο πάθος ζωή ελπίδα,
διαστέλλεις τον χρόνο με έρωτα
που κάνει την σάρκα
να στεγνώνει
σε ατέρμονη πορεία,
η διψασμένη σου ψυχή ματώνει

τα χείλη σε βαθύ σμίξιμο,
στην άβυσσο του νου
που βρήκε τόπο σε αίσθηση

γυμνή χωρίς διακοσμητικά
χαμένη στο άρωμα της θύμησης.

Κοσμογονία έξω από το χρόνο,
έρωτας από την αντιπέρα όχθη που
ήρθε να στρώσει το δρόμο του γυρισμού.
Μιά νέα φυσαλίδα ζωής,
γεννημένη από το άρωμα της θύμησης
που ανεβαίνει χωρίς σταματημό
να φέρει το αύριο στο τώρα,
σημάδι ένωσης των κόσμων,
παρακαταθήκη φωτός στο νέο
κόσμο δυνάμει Λόγου.