ΤΟ ΑΥΡΙΟ

 

            

                                 ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Εάν δεν θέλεις ή δεν μπορείς να δεις κάποιον δρόμο δεν σημαίνει
ότι ο δρόμος είναι λάθος ή ότι δεν υπάρχει. Μπορεί να σημαίνει
απλώς ότι έχεις ανεπάρκεια να τον διαπιστώσεις και να
τον διαγνώσεις ή απλά είναι παντελώς ασύμβατος με σένα,
η ασυμβατότητα αυτή δεν σημαίνει μειωμένη ποιότητα του
δρόμου ή λανθασμένη κατεύθυνση.
Η αντιμετώπιση κάποιων δρόμων των νέων ανθρώπων από
το κατεστημένο και την σκέψη του είναι μία πραγματικά
μεγάλη κοινωνική αγριότητα.
Από εδώ και κάτω θα ήταν πολύ γόνιμο να βγεις από την
Αριστοτελική λογική την Ευκλείδεια γεωμετρία και την
Νευτώνεια φυσική και να απεγκλωβιστείς από τον χώρο
του αισθητού (τρισδιάστατο) έχοντας συνείδηση ότι ακόμα και
στα πλαίσια του χωρόχρονου στην θεωρία της σχετικότητας, πρόκειται
απλά για ιδιομορφία πεδίου και δεν έχει χαρακτηριστικά που θα σε
ωθούσαν να την δεις σαν μιά ξεχωριστή οντότητα-πραγματικότητα.
Σίγουρα θα πρέπει να αποφασίσεις αν θεωρείς ότι είσαι
ένα ατύχημα ως ψυχοσωματική οντότητα ή εάν είσαι προϊόν
μιας οντολογικής τελεολογικής διαδικασίας.
Κάποιες πληροφορίες από την κβαντική φυσική είναι πολύ χρήσιμο
να υπάρχουν στο μυαλό σου, πιθανότατα θα χρειαστεί να τις εντάξεις
σε συλλογισμούς σου, για παράδειγμα φαίνεται ο χώρος του μη όντος
να είναι το κβαντικό κενό και όχι το μηδέν.
Ως ύλη δεν είσαι παρά ένα πύκνωμα σε μία ενεργειακή ροή.
Πρέπει επίσης να λάβεις υπόψιν σου ότι το σήμερα και το αύριο
είναι πέρα από την υποκειμενική μας αντίληψη, διαφέρουν
οντολογικά όχι υποκειμενικά.
Ταυτόχρονα δεν πρέπει να ξεχάσεις ποτέ ότι τα εργαλεία σου,
οι αισθήσεις, συχνά είναι αφελή και διαψεύσιμα. 

Όλα αυτά που γράφω  εδώ δεν έχουν απόλυτα άμεση  σχέση, όμως

σε οδηγούν και σου δομούν έναν άλλο τρόπο σκέψης   περισσότερο

κοντά στην αλήθεια και στην πραγματικότητα!
Πάντοτε ο άνθρωπος όταν αντιλαμβανόταν ότι κάτι ήταν απειλητικό
για την κατεστημένη κατάσταση, κατά περίπτωση το ονόμαζε
στρέβλωση άλλοτε το ονόμαζε διαστροφή και πολλά ακόμα.
Αν την εξυπηρετούσε (την κατεστημένη) το ονόμαζε απλά εξέλιξη.

Η κοινωνίες όπως δομούνται τώρα από τους νέους είναι κάτι τελείως

διαφορετικό. Πέρα από την δική μας υποκειμενική αντίληψη υπάρχουν

οντολογικές διαφορές, έτσι που να μπορούμε να μιλάμε για νέου

είδους κοινωνίες.Και αυτές δεν είναι διαστροφικές όπως θέλουν να λένε,

(όσοι δεν μπορούν να δουν νέους δρόμους).Υποκριτική και διαστροφική

ήταν η εκπαίδευση που τους δώσαμε με μηδενική ποιότητα και ποσότητα

αξιών όχι στα λόγια, αλλά στην πράξη!
Και αν το θέμα εξεταστεί συνολικά - ολιστικά τότε θα διαπιστώσουμε ότι οι
νεότεροι δεν σκοτώνουνν τις”γυναίκες” τους ,(εξαιρείται η παθολογία).
Τις γυναίκες κατά κύριο λόγο τις σκοτώνουμε εμείς οι μεγαλύτεροι.
Αναφορικά με την βία που υπάρχει στους νέους ακόμα και στους έφηβους

είναι περισσότερο γόνιμο και αληθινό να αναζητήσουμε τα αίτια σε εμάς 

τους παλαιότερους και στις κοινωνικοπολιτικές δομές που τους περιβάλαμε
και τον τρόπο που διακυβερνάται αυτός ο τόπος για πολλά χρόνια ….

Ενδέχεται άλλως  έχειν, τις  βούλεται  αγορεύειν.