Η ΛΑΜΨΗ

 

                        Η ΛΑΜΨΗ

Αυτόν έψαχνε να βρει.
Ένιωθε σφιχτά στην αγκαλιά του,
να την κοιτά στα μάτια διερευνητικά.
Κατάλαβε.
Σαν την κοίταζε δεν έβλεπε το χρώμα των ματιών της
το μονοπάτι για την αιωνιότητα γύρευε να βρει.
Τα βλέφαρά της έπεσαν.
Βυθίστηκε στο όνειρο και προσπαθούσε να
συγκροτήσει ξανά τον εαυτό της.
Δούλευε η μνήμη αδιάκοπα
να της φέρει την κάθε λεπτομέρεια.
Όταν είναι πάνω σου δεν κάνει σεξ.
Μέσα στην αγάπη έρωτα κάνει.
Δεν τον νιώθεις στο σώμα σου,
στην ψυχή σου τον νιώθεις.
Και το απόσταγμά του
κυλάει εξαϋλώνει το σώμα σου.
Αποϋλοποιεί. Να το!
Ζεις στο οπουδήποτε.
Ο πραγματικός λόγος που σε έψαχνε πάντα
είναι γιατί είσαι η μήτρα της δημιουργίας.
Αφροδίτη και Αθηνά ταυτόχρονα.
Θεά και μούσα του.
Κάτω από το φως του Απόλλωνα
Έκανε τον Ήφαιστο να δουλεύει αδιάκοπα
από το φως λουσμένος  με τα χέρια του
να στηλιτεύει έναν νέο πανέμορφο κόσμο
να στον παραδώσει.
Να ζει για πάντα η τραγικά υπέροχη λάμψη
του έρωτα και της αγάπης που δεν μπόρεσες 
να ζήσεις να διαχειριστείς
μες  στον παλιό αποτρόπαιο κόσμο