Ο ΝΟΜΟΣ

   

                              Ο  ΝΟΜΟΣ


Η σάρκα και το αίμα δεν φτάνουν
για να ανήκεις στο είδος του ανθρώπου πού παράγει μέλλον.
Είναι επαρκή μόνο για να είσαι ακόλουθος με  συνέπεια
στην ανωμαλία και τη διαστροφή της τυχαιότητας.

στις δημιουργίες του σκοτεινού  διαχειριστή σου.
Η συνέπεια χωρίς διάκριση δεν αποτελεί επίσης επαρκή λόγο 

για να υπάρχεις ως άνθρωπος που μπορεί
ατομικά είτε συλλογικά να παράγει μέλλον μέσα στο σύστημα. 

Από την αναζήτηση του επαρκούς λόγου για  συμμετοχή

σε "σύστημα" -και όχι μόνο- που
παράγει μέλλον με κατεύθυνση το μηδενικό πόνο, το ανώτερο,
αναδύεται η. κβαντική σκέψη.
Το κβαντικό περιβάλλον δεν είναι ανθρωποκεντρικό δεν είναι 

καλό ή κακό δεν είναι ηθικό η ανήθικο.

Οι καταστάσεις υπάρχουν ούτως ή άλλως
παράλληλα και ταυτόχρονα εκτός και εντός νοόσφαιρας.
Οι σχέσεις που αποδίδεις σε αυτές είναι σχέσεις αποτύπωσης
δεν είναι σχέσεις αιτιοκρατίας,
θα ήταν ίσως αιτιοκρατικές εάν δημιουργούσαν,
οδηγούσαν, σε κάτι νέο που δεν υπάρχει.
Η συνείδηση του όντος είναι επαρκής όταν η ηθική του ταυτίζεται με
το νόμο, το καλό ταυτίζεται με το νόμο,
η ελεύθερη βούληση σου είναι ενσωματωμένη σ' αυτόν και
το αυτεξούσιο σου μετατρέπεται σε πάγια εντολή ταυτισμένη
με το νόμο για κατεύθυνση προς το μηδενικό πόνο.
Το περιβάλλον που δημιουργεί αυτός και η πορεία που χαράζει
ακούει στο όνομα αγάπη, κατάσταση, καμιά  αιτιοκρατία...
Αν καταφέρεις να σου συμβεί αυτό έχεις σπάσει κάθε φράγμα,
είσαι σε ανοδική πορεία ελεύθερος για ολοκληρωτική ενσωμάτωση.
Αυτός ο νόμος είναι υψίστης αξίας αναφορικά με το σκοπό
σου -αν ο σκοπός σου είναι η μετάβαση  στο ανώτερο...-.
Αυτόν  τον  νόμο πρέπει να  υπακούμε και να υπηρετούμε

για  να  φτάσουμε συλλογικά  κάπου...