ΤΟ ΣΜΙΞΙΜΟ
Θέλω να ξυπνήσω να σε δω να ανατέλλεις πάνω μου.
Να ακτινοβολείς, να μυρίζεις ελπίδα,
η κίνησή σου, χορός πεταλούδας στο φύσημα τ΄ αέρα.
Να προσκυνήσουμε μαζί στη δημιουργία ενός αγνού νέου κόσμου.
Ν΄ αφήσουμε πίσω μας, να διαγράψουμε την πορεία
που όρισαν γι΄ αυτό το σμίξιμο οι παραχαράκτες "θεοί" του κυβερνοχώρου.
Μα ο χρόνος, γραμμικός είτε όχι, δεν χειραγωγείται, τρέχει και σε φέρνει
στον καιρό που όλα απομυθοποιούνται μόνα τους.
Όλα τα ταξίδια με όχημα την αυταπάτη έχουν αφετηρία κάποιο “φεγγάρι".
Το τώρα που δεν έζησες απαγόρευσε στο αύριο να υπάρξει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου