ΑΝΕΥ
Σ΄ ένα λαμπρό ήλιο δεν αξίζει αυτή η δύση,
στοιβαγμένες υπάρξεις οι επιζήσαντες του πολέμου της ζωής,
γίγαντες εμπειρίας ,σοφίας, "μη χειραγωγήσιμες υπάρξεις"
σε αναμέτρηση με την ανεπάρκεια ,φτώχεια, νοητική μιζέρια
κοινωνικών υπηρεσιών, μάρκες σε πόκερ θανάτου σε στημένο
τραπέζι διαπραγμάτευσης της ζωής. Φόβος, διχασμός, μίσος
ο φόβος οδηγεί στη σκλαβιά ή σε απόφαση θανάτου που
αποτελεί διαφυγή. Το μίσος είναι το δηλητήριο που πίνεις εσύ
και περιμένεις να πεθάνει ο άλλος.
Ο θάνατος εδώ δεν είναι διαφυγή είναι ανταμοιβή.
Η αποδοχή ή όχι,-όταν απαιτείται- γεννά την απελευθέρωση ή
την αιώνια φυλακή. Η επιδίωξη του κέρδους αποδομεί την
ελευθερία δημιουργεί μία νέα αλαζονική μέσα στην οποία ζεις
βιώνοντας κουλτούρα θανάτου.
Το σύμπαν δεν είναι εχθρικό, ούτε φιλικό, είναι απλώς αδιάφορο,
σε ένα συμμετοχικό σύμπαν ο κόσμος είναι ένα σύνολο γεγονότων
όχι πραγμάτων, μέσα σε αυτό η μόνη αληθινή δύναμη που μπορείς
να έχεις είναι η δύναμη να αγαπάς.
Η παραγωγή δικαιοσύνης γίνεται δομικά!
Το πιστεύω μου και ο πόλεμος που συμμετέχω
είναι για την ενότητα των όντων που δημιουργήθηκαν από την πηγή.
ενάντια σε χειραγωγημένους παίχτες από την ΝΤΠ.
Εχθρός στον πόλεμο αυτό οτιδήποτε γενετικά τροποποιημένο
σε οποιοδήποτε επίπεδο ύπαρξης,
το επιτελείο και το όργανο του (τεχνητή νοημοσύνη).
Οι δημιουργίες του σκότους θα υποστούν συντριπτική ήττα .
Η "υποδομή" της δημιουργίας που ετοιμάζουν είναι η απόλυτη εντροπία.
«Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι
και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι.»
«Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου