ΜΟΝΟΚΛΙΝΑ

                 


ΜΟΝΟΚΛΙΝΑ


Θέλω να ξέρω, ποιος εκείνο το πορτοκαλί βράδυ
μόλυνε τον έρωτα
και αιμορραγεί σε μονόκλινα
φτηνών ξενοδοχείων.
Αρωματικό απομεινάρι
σε παλιές ντουλάπες ρούχων.
Αποστειρωμένο όνειρο
αφημένο για φύλαξη,
στο τελευταίο κύτταρο του εγκεφάλου.
Έμεινε στην ιστορία κέρινο ομοίωμα,
για να θυμίζει το μεγαλείο μιας σχέσης που
βρικολακιάζει στους δρόμους της πόλης,
σε γυναίκες, άνδρες και νέους
και εσύ συνεχίζεις να γερνάς,
επιθυμώντας να μείνεις παγωμένος σε μηχάνημα διατήρησης.
Μήπως και κάποτε είσαι εσύ εκείνος,
που θα κλείσει το τραύμα που αιμορραγεί
αιώνες τώρα...