Η ΜΕΤΑΒΟΛΗ
Κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει γιατί
δεν μπορούσε να αποδεχτεί τα πάντα.
Όλες οι προσπάθειές του άκαρπες....
Τον πίεζε αφόρητα η έλλειψη επαρκών πόρων-τα προβλήματα
Κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει γιατί
δεν μπορούσε να αποδεχτεί τα πάντα.
Όλες οι προσπάθειές του άκαρπες....
Τον πίεζε αφόρητα η έλλειψη επαρκών πόρων-τα προβλήματα
και το πουριτανικό παρελθόν του,(ασυμβίβαστος εκ
πεποιθήσεως).Αποφάσισε να τα αποδεχτεί και προχώρησε,
πεποιθήσεως).Αποφάσισε να τα αποδεχτεί και προχώρησε,
προχώρησε πολύ περισσότερο από όσο απαιτούσε η εκδίκηση
που γύρευε να πάρει η απαξίωση που του φόρτωνε η κατάσταση.
Τώρα είχε αμέτρητο χρήμα, όμως ένιωθε απελπιστικά πτωχός
είχε μόνο χρήμα τίποτα άλλο. Μπορούσε να αγοράσει τα πάντα
μα τίποτα από όσα μπορούσε να αγοράσει δεν ήταν εκείνο που
ήθελε, δεν ήξερε τι ήθελε, παρά μόνο τι ένιωθε και τίποτα
πραγματικά τίποτα δεν μπορούσε να γεμίσει το κενό που ένιωθε.
Όσο και να έψαξε δεν βρήκε κάτι στο εμπόριο να του κάνει.
Ότι υπήρχε δεν είχε καμία αξία για αυτόν, ούτε καν αξία χρήσης.
Δεν ήθελε να αγοράσει κάτι, δεν μπορούσε να καταλάβει αν ήταν
ελεύθερος πλέον ή είχε χάσει τον εαυτό του ολοκληρωτικά.
Αναρωτιόταν μα δεν μπορούσε να δώσει απάντηση.
Ολομόναχος και πάμπτωχος, μιά φτώχια που τον ρούφαγε όλο και
περισσότερο μέσα της που του χάριζε την ηδονικότητα να είναι όλο
και περισσότερο μόνος, δεν του έμενε τίποτα άλλο να κάνει παρά να
συνεχίζει και να συνεχίζει να σωρεύει χρήμα.
Οι νευρικές του απολήξεις τον άφηναν αδιάφορο,
τα μάτια του έβλεπαν τα πάντα μα τίποτα δεν αποτελούσε ερέθισμα.
Δεν ήταν ούτε καλός ούτε κακός.
Δεν ήταν ούτε καν αυτός που ήταν.
Οι λέξεις που άκουγε είχαν μετατραπεί σε άναρθρες κραυγές
δεν του έλεγαν απολύτως τίποτα, το ίδιο και τα χρώματα,
τα έβλεπε μα δεν είχαν να του πουν κάτι ή δεν το ένιωθε.
Ο πόνος και το αίμα, ακόμα και αυτά δεν του έλεγαν τίποτα.
Όλα είχαν σωπάσει.
Ήταν απλά μόνος στο σύμπαν.
Είχε μπει στην περιοχή του μη όντος,
και είχε περάσει εκεί χωρίς καμία δομή,
καμία δυνατότητα παραγωγής έργου αλλαγής,
καταλάβαινε ότι η ύλη είχε εκπέσει για αυτόν,
ζούσε κάτι σαν το μηδέν με ιδιότητες φράκταλ.
Τα πράγματα δεν ήταν εμπρός του ή πίσω του, ήταν όλα απλώς
γύρω του όχι σαν πράγματα αλλά σαν γεγονότα.
Ίσως έφταιγε κάποια μεταβολή στην "κοσμολογική" σταθερά*,
ίσως είχαν συγχωνευτεί κάποιοι κόσμοι,
για αυτόν, ή για όλους;
Όσο ταυτίζεσαι με τα δημιουργήματα τόσο
διώχνεις είτε σκοτώνεις μέσα σου το δημιουργό!
Τώρα είχε αμέτρητο χρήμα, όμως ένιωθε απελπιστικά πτωχός
είχε μόνο χρήμα τίποτα άλλο. Μπορούσε να αγοράσει τα πάντα
μα τίποτα από όσα μπορούσε να αγοράσει δεν ήταν εκείνο που
ήθελε, δεν ήξερε τι ήθελε, παρά μόνο τι ένιωθε και τίποτα
πραγματικά τίποτα δεν μπορούσε να γεμίσει το κενό που ένιωθε.
Όσο και να έψαξε δεν βρήκε κάτι στο εμπόριο να του κάνει.
Ότι υπήρχε δεν είχε καμία αξία για αυτόν, ούτε καν αξία χρήσης.
Δεν ήθελε να αγοράσει κάτι, δεν μπορούσε να καταλάβει αν ήταν
ελεύθερος πλέον ή είχε χάσει τον εαυτό του ολοκληρωτικά.
Αναρωτιόταν μα δεν μπορούσε να δώσει απάντηση.
Ολομόναχος και πάμπτωχος, μιά φτώχια που τον ρούφαγε όλο και
περισσότερο μέσα της που του χάριζε την ηδονικότητα να είναι όλο
και περισσότερο μόνος, δεν του έμενε τίποτα άλλο να κάνει παρά να
συνεχίζει και να συνεχίζει να σωρεύει χρήμα.
Οι νευρικές του απολήξεις τον άφηναν αδιάφορο,
τα μάτια του έβλεπαν τα πάντα μα τίποτα δεν αποτελούσε ερέθισμα.
Δεν ήταν ούτε καλός ούτε κακός.
Δεν ήταν ούτε καν αυτός που ήταν.
Οι λέξεις που άκουγε είχαν μετατραπεί σε άναρθρες κραυγές
δεν του έλεγαν απολύτως τίποτα, το ίδιο και τα χρώματα,
τα έβλεπε μα δεν είχαν να του πουν κάτι ή δεν το ένιωθε.
Ο πόνος και το αίμα, ακόμα και αυτά δεν του έλεγαν τίποτα.
Όλα είχαν σωπάσει.
Ήταν απλά μόνος στο σύμπαν.
Είχε μπει στην περιοχή του μη όντος,
και είχε περάσει εκεί χωρίς καμία δομή,
καμία δυνατότητα παραγωγής έργου αλλαγής,
καταλάβαινε ότι η ύλη είχε εκπέσει για αυτόν,
ζούσε κάτι σαν το μηδέν με ιδιότητες φράκταλ.
Τα πράγματα δεν ήταν εμπρός του ή πίσω του, ήταν όλα απλώς
γύρω του όχι σαν πράγματα αλλά σαν γεγονότα.
Ίσως έφταιγε κάποια μεταβολή στην "κοσμολογική" σταθερά*,
ίσως είχαν συγχωνευτεί κάποιοι κόσμοι,
για αυτόν, ή για όλους;
Όσο ταυτίζεσαι με τα δημιουργήματα τόσο
διώχνεις είτε σκοτώνεις μέσα σου το δημιουργό!
ΣΧΕΤΙΚΑ*
https://www.physics.ntua.gr/~zamarias/www/k21.html
https://www.physics4u.gr/articles/expuniv5.html
https://www.physics4u.gr/articles/cosmoconstant.html
https://www.in.gr/2025/03/20/in-science/episthmes/anatrepontai-oi-provlepseis-gia-ti-moira-tou-sympantos-nea-dedomena-gia-ti-skoteini-energeia/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου