Η ΑΝΑΠΗΡΙΑ

 

                 
 

                               Η ΑΝΑΠΗΡΙΑ

Ο εγωκεντρισμός του τρόπου ζωής που πρότεινε η Δύση, η ατομικότητα

και ο εκπεφρασμένος ατομικισμός, η κατάρρευση των αξιών, η διαφθορά
και οι προδοτικές συμπεριφορές, όχι μόνο σε μεγάλες κλασικές αξίες και
πιστεύω, αλλά ακόμα και σε αυτά που αυτοί οι ίδιοι οι δημιουργοί
των οιονδήποτε δομών διακηρύττουν και πιστεύουν, στα πλαίσια
των ιδεολογιών που εκφράζονται με τα κόμματα που δημιουργούν,
είτε σε οποιοδήποτε άλλο κοινωνικό πλαίσιο. Με συνέπεια να
χάσουν την βασική δυνατότητα που είχαν να μετουσιώνουν
την επιμέρους ατομικότητα σε μία ολότητα-συλλογικότητα
( απώλεια αξιοπιστίας) και να εναρμονίζουν-δημιουργούν
συλλογικά συμφέροντα. Ακολούθως να παράγουν πολιτικές
με γνώμονα τα συλλογικά συμφέροντα αφού είναι προφανές ότι
οι κοινωνίες που καταρρέουν δεν μπορούν να αντλήσουν λύσεις
από την ατομικότητα.
Ο ψυχισμός των μελών της κοινωνίας διαταράχθηκε σοβαρότατα.
Οι πνευματικοί δάσκαλοι (άντε τώρα να εντοπίσεις μέσα στο χάος
ποιοί από αυτούς φέρνουν επάξια τον τίτλο).
Κατά ένα παράξενο τρόπο που πηγάζει από την ανεπάρκεια αλλά
και τα συστήματα αναφοράς (σχολές)της πλειοψηφίας
των ψυχοθεραπευτών, οι πνευματικοί δάσκαλοι εκ των πραγμάτων
μοιάζει να παίζουν συνειδητά ψυχοθεραπευτικό ρόλο που φαίνεται
να οδηγεί στην χειραγώγηση του υποκειμένου, κατάσταση που
προβλέπεται από όλες τις ψυχαναλυτικές σχολές ότι μπορεί να
δημιουργηθεί. Ένα σημαντικό ποσοστό από τους συμπολίτες μας
οδηγείται πνευματικά έτσι που ο κοινωνικός ρόλος και η κοινωνική
συμβολή πρακτικά να είναι μηδενική έως αρνητική.
Ένας αριθμός πραγματικά φωτισμένων δασκάλων παλεύει να
κρατήσει τον κόσμο του πάνω σε αξίες και πιστεύω που πραγματικά
μπορούν να διώξουν τον εγωκεντρικό τρόπο ζωής και να
δημιουργήσουν βάση που να οδηγεί το υποκείμενο από
την ατομικότητα στην συλλογικότητα.
Έχει γίνει φανερό ότι η εγωκεντρική συμπεριφορά ειδικά των τελευταίων
δεκαετιών που πρότεινε και προώθησε η Δύση, συνέβαλε και επιτάχυνε
τα μέγιστα στην κατάρρευση... και στην υφιστάμενη κοινωνική οδύνη.
Με την ατομικότητα και τον εκπεφρασμένο ατομικισμό να αποτελεί πλέον
κοινωνική αναπηρία, με τις κοινωνίες ανίκανες πλέον να παράγουν έργο.
Μία αναπηρία η οποία δεν μπορεί να ξεπεραστεί παρά μόνον
με λειτουργίες που έχουν γνώμονα το συλλογικό συμφέρον και οδηγούν
την συλλογικότητα σε ευημερία.
Είναι εύκολο να αναγνωρίσει κανείς από όλα αυτά που συμβαίνουν
γύρω μας και τις λαϊκές εκδηλώσεις ότι είναι πολύ δύσκολο οι κοινωνίες
να ανασυγκροτηθούν. παρά μόνον εάν ξεπεραστεί η ατομικότητα μέσα
από ένα σύστημα αναφοράς ιδεολογικό που θα διασφαλίζει την συνέχεια,
θα αποκλείει τις παρεκκλίσεις από την λαϊκή βούληση, για παράδειγμα
"συμμετοχική δημοκρατία" θα παράγει έργο και θα είναι δυνατόν
να εναρμονίζεται με την διεθνή κοινότητα και να υπάρχει για αυτήν
εμπειρία επιτυχίας. Οι έλληνες έχουν το πλεονέκτημα
ότι το κουβαλούν αυτό στο ομαδικό ασυνείδητο αφού αποτελεί
κομμάτι της ιστορίας τους, ταυτόχρονα να αντλούμε ό,τι είναι απαραίτητο
από την επιτυχημένη εφαρμογή του όπου υπάρχει στον σύγχρονο κόσμο.
Δεν ξέρω αν πρόκειται για απροθυμία, αδυναμία η ανικανότητα
του πνευματικού κόσμου να δημιουργήσει πάνω σε μία τέτοια βάση ένα
ιδεολογικό συγκροτημένο σύστημα ιδεών, δομημένο έτσι που να παράγει
έργο να μπορεί να υιοθετηθεί και να χρησιμοποιηθεί ...
Αν κρίνω από την εικόνα που πήραμε από τον θάνατο του Χρήστου
Γιανναρά, ανθρώπου που ακόμα και αν διαφωνείς μαζί του άξιζε
να τιμηθεί από την πολιτεία (και όχι μόνο) δεόντως.
Αν κρίνω από αυτή την εικόνα όλα είναι δυσοίωνα.
Ενώ στην κοινωνικοπολιτική φιλοσοφική "σκηνή" ελάχιστοι είναι όσοι
προσπαθούν να δείξουν δρόμους. Προσωπικά μου τραβάει ιδιαίτερα την
προσοχή ο Γιώργος Κοντογιώργης ο οποίος κάνει αγώνα μεγάλο και αν
παρατηρήσει κανείς τις ερωτήσεις οι οποίες του υποβάλλονται από τους
παρουσιαστές και κατεξοχήν από τον κόσμο, θα συνθέσει πιθανότατα
για την κοινωνία την εικόνα ότι αυτή έχει καταρρεύσει πλήρως και δεν έχει
προοπτική ανασυγκρότησης, ευρισκόμενη σε διαδικασία μη αναστρέψιμη,
αφού οι λέξεις-γλώσσα με την οποίαν προσδιορίζεται και σκέφτεται
ο άνθρωπος έχει χάσει την δομή της, μετά από μεθοδική και ισχυρή
παρέμβαση. Επιπροσθέτως έχει συντελεστεί ισχυρή παρέμβαση στο dna
την τελευταία δεκαετία και εισαγωγή ισχυρότατων προτύπων στον
ψυχισμό. Ταυτόχρονα στην κοινωνική βάση οι αναλογίες και οι συμμετρίες
έχουν διαφοροποιηθεί σε βαθμό που έχουμε μεταβολή σε ένα νέο είδος
κοινωνικής βάσης με ασαφείς ακόμα αναλογίες και ανύπαρκτες συμμετρίες,
ενώ δεν έχουν διαμορφωθεί νέοι κανόνες αποδεκτοί για να μπορείς
να υπάρχεις ,να λειτουργείς και να παράγεις έργο μέσα σε αυτήν.
Αν οι σκέψεις σου θέλεις να γίνουν ένα γόνιμο εργαλείο για κοινωνική
ευημερία, καλό θα είναι να εξετάσεις εάν θα πρέπει να τις περάσεις από
τις ίδιες δομές και να ελπίζεις διαφορετικά αποτελέσματα από
αυτά που ζούμε. Η ιστορία έχει δείξει ότι από τις ίδιες δομές ότι και να
περάσεις θα φέρει το ίδιο αποτέλεσμα και δεν είναι θέμα
καλής πρόθεσης, πατριωτισμού και ηθικής.
Υποτίθεται ότι αυτά είναι στοιχεία ελέγξιμα…
Έχει γίνει φανερό πλέον σε όλους ότι το θέμα είναι δομικό.
Ενδέχεται άλλως έχειν.