"πέραν της ορμονικής διαταραχής (αισθήματα, συναισθήματα),
ταξιδιώτες του παντός και τους επιθυμούντες ως βιότοπο
τις συμμετρίες του ενιαίου αξιακού πεδίου".
ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Πανέμορφο πλάσμα, η γύμνια της ομορφιάς σου με διώχνει,
αυτή δεν είναι δικό σου έργο, σαν ίσκιο σε βλέπω, η ομορφιά σου
με σπρώχνει να αναζητώ τον δημιουργό σου, όχι εσένα.
Δεν μπορώ να σε βλέπω σαν τοπίο. Υπέροχος σκελετός, βάλε
πάνω του τον κόσμο σου με τα χρώματά του, αυτόν θέλω να δω.
Αυτό θα είναι δικό σου έργο, για αυτό ναι, μπορώ να σε θέλω, γιατί
είναι αληθινά δικό σου, έτσι θα μπορώ να σε αναγνωρίζω.
Η υποψία της συμβατότητας και μόνο,
θα αρχίσει να χτίζει έναν νέο κόσμο. Όσο η συνοχή του θα
ισχυροποιείται, τόσο πιο πολύ θα σε θέλω.
Η σεξουαλικότητα είναι ορμή της φύσης και εκφράζεται με το σεξ.
Ο έρωτας είναι εκείνος που μετασχηματίζει αυτή την ορμή σε σχέση,
κάτι το οποίο μπορεί και θεσμοθετείται. Μέσα σε αυτήν, συχνά
ξεπερνάς την φύση, την θέλεις, την ζητάς, μα μπορείς να την ξεπερνάς.
Δεν σε καταστέλλει, αυτό είναι ίσως το πιο ισχυρό σκέλος
κοινωνικής ελευθερίας. Όμως έχεις πολύ δρόμο ακόμα
για να φτάσεις στην υπαρξιακή ελευθερία.
Η υγεία της σχέσης με 'κείνο που σε κάνει να λατρεύεις την φύση
χωρίς εξάρτηση, διατηρώντας την δυνατότητα να την ξεπερνάς σε
ελευθερώνει, για να βλέπεις καθαρά, να εκτιμάς, να ξεχωρίζεις τις αξίες
και να προχωράς παράλληλα με αυτές! Η σχέση δεν απαιτεί κάτι άλλο,
μπορεί όμως να σε οδηγήσει σε κάτι άλλο, αν μπορεί αυτό να υπάρξει
σε 'σένα. Μέχρι εδώ δεν υπάρχει καμία ανάμειξη αγάπης, αυτή η συνθήκη
κάποιες φορές συμβαίνει να είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή.
Η αγάπη είναι καθαρή κατάσταση αυτή καθ' αυτή, αυτόνομη δηλαδή.
Για την αγάπη δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση η σχέση. Μέσα σε ένα
τέτοιο περιβάλλον μπορεί να ενταχθεί μία σχέση (που δεν φυλακίζει).
Μα για 'κείνον που μπορεί ν' αγαπά δεν είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη.
Η αγάπη*1 λοιπόν για να υπάρχει δεν απαιτεί σχέση είναι μία
και να προχωράς παράλληλα με αυτές! Η σχέση δεν απαιτεί κάτι άλλο,
μπορεί όμως να σε οδηγήσει σε κάτι άλλο, αν μπορεί αυτό να υπάρξει
σε 'σένα. Μέχρι εδώ δεν υπάρχει καμία ανάμειξη αγάπης, αυτή η συνθήκη
κάποιες φορές συμβαίνει να είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή.
Η αγάπη είναι καθαρή κατάσταση αυτή καθ' αυτή, αυτόνομη δηλαδή.
Για την αγάπη δεν είναι απαραίτητη προϋπόθεση η σχέση. Μέσα σε ένα
τέτοιο περιβάλλον μπορεί να ενταχθεί μία σχέση (που δεν φυλακίζει).
Μα για 'κείνον που μπορεί ν' αγαπά δεν είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη.
Η αγάπη*1 λοιπόν για να υπάρχει δεν απαιτεί σχέση είναι μία
κατάσταση που δεν απορρέει από κάποια δομή*2 , {ισχύει} για όσους μπορούν
να την δουν και μπορούν να φτάσουν σε αυτήν. Αγάπη
να την δουν και μπορούν να φτάσουν σε αυτήν. Αγάπη
είναι η ιδέα που διαπιστώνεις ότι υπάρχει μέσα σε πράγματα-αξίες
με τα οποία όταν απαιτείται σε κάνει να ξεπερνάς την φύση, σε κάνει
να γίνεσαι πιο δυνατός από όλα εκείνα που θέλουν να σε κρατούν δέσμιο.
Για παράδειγμα τα ένστικτα, είναι μία ιδέα λοιπόν που έχει αυτόνομο
δικό της χαρακτήρα και οντολογική υπόσταση, σε κάνει να σπάσεις το όριο
της φαινόμενης ως ζωή, τον θάνατο, σε καθιστά διαχειριστή της ελευθερίας
σου ,με δυνατότητα να μπορείς να βρίσκεσαι στο οπουδήποτε.
Σε οδηγεί στην υπέρτατη μορφή ελευθερίας. Την υπαρξιακή ελευθερία.
Είναι ένα πεδίο λοιπόν η αγάπη που όποιος μπορεί να εισέλθει σε αυτό
του δίνει την "ιδιότητα" της υπαρξιακής ελευθερίας.
Μου θυμίζει πεδίο Χιγκς αυτό.
Τηρουμένων των αναλογιών, μπορείς να σκεφτείς πολλά εδώ, μα αυτό είναι
δικό σου ζήτημα. Εξάλλου τον τρόπο μετασχηματισμού του ανεκδήλωτου
σε πραγματικότητα ψάχνουμε, την μορφοποίησή του...
Επί τη ευκαιρία: ερευνάτε τας γραφάς...*3.
Με λίγο καθαρό μάτι είναι πολύ εύκολο να καταλάβεις ότι η μεγαλύτερη
και ποιο έγκυρη γραφή που υπάρχει, είναι το ίδιο το σύμπαν μόνο που
αυτήν τη γραφή συμβαίνει να την διαβάζει κατά κύριο λόγο η επιστήμη.
Αυτή όταν δεν είναι χειραγωγημένη ξέρει να διαβάζει σωστά.
Δεν έχει κανένα νόημα να μιλάς για αγάπη όταν αυτή την ταυτίζεις με
ορμονικές διαταραχές όπως αισθήματα-συναισθήματα (και όχι μόνο)
με οποιασδήποτε μορφή-τρόπο και αν θέλεις μπορείς να λειτουργείς,
έτσι θα είναι για σένα αν έτσι νομίζεις και θέλεις.
Δεν πρέπει όμως να σου διαφεύγει ότι η διάρκειά της θα είναι όσο
και η βιολογικότητά σου, πιστεύω καταλαβαίνεις ότι μία τέτοια θεώρηση
εκμηδενίζει τις "ιδιότητες" στην απειρία και την καθιστά
οντολογικά σκουπίδι για ανακύκλωση αφού συντηρεί τον πόνο
αδυνατεί να αποδώσει δομή - να δημιουργήσει δομή στο τίποτα
και να μετασχηματίσει, το ανεκδήλωτο σε πραγματικότητα.
ΣΧΕΤΙΚΑ
1 Όποιος δεν αγαπάει, δε γνώρισε το Θεό, γιατί ο Θεός είναι αγάπη.
Α΄ ΙΩΑΝΝΟΥ 4:8
2 Οι σχέσεις αποτελούν δομή, ενώ η αγάπη είναι αδόμητη osho
3 Άλλωστε στα Ευαγγέλια βρίσκουμε την εντολή: «Ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῑς δοκεῑτε ἐν αὐταῑς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν καὶ ἐκεῑναι εἰσὶν αἱ μαρτυροῡσαι περὶ ἐμοῡ (Ιω. 5.39-40)
με τα οποία όταν απαιτείται σε κάνει να ξεπερνάς την φύση, σε κάνει
να γίνεσαι πιο δυνατός από όλα εκείνα που θέλουν να σε κρατούν δέσμιο.
Για παράδειγμα τα ένστικτα, είναι μία ιδέα λοιπόν που έχει αυτόνομο
δικό της χαρακτήρα και οντολογική υπόσταση, σε κάνει να σπάσεις το όριο
της φαινόμενης ως ζωή, τον θάνατο, σε καθιστά διαχειριστή της ελευθερίας
σου ,με δυνατότητα να μπορείς να βρίσκεσαι στο οπουδήποτε.
Σε οδηγεί στην υπέρτατη μορφή ελευθερίας. Την υπαρξιακή ελευθερία.
Είναι ένα πεδίο λοιπόν η αγάπη που όποιος μπορεί να εισέλθει σε αυτό
του δίνει την "ιδιότητα" της υπαρξιακής ελευθερίας.
Μου θυμίζει πεδίο Χιγκς αυτό.
Τηρουμένων των αναλογιών, μπορείς να σκεφτείς πολλά εδώ, μα αυτό είναι
δικό σου ζήτημα. Εξάλλου τον τρόπο μετασχηματισμού του ανεκδήλωτου
σε πραγματικότητα ψάχνουμε, την μορφοποίησή του...
Επί τη ευκαιρία: ερευνάτε τας γραφάς...*3.
Με λίγο καθαρό μάτι είναι πολύ εύκολο να καταλάβεις ότι η μεγαλύτερη
και ποιο έγκυρη γραφή που υπάρχει, είναι το ίδιο το σύμπαν μόνο που
αυτήν τη γραφή συμβαίνει να την διαβάζει κατά κύριο λόγο η επιστήμη.
Αυτή όταν δεν είναι χειραγωγημένη ξέρει να διαβάζει σωστά.
Δεν έχει κανένα νόημα να μιλάς για αγάπη όταν αυτή την ταυτίζεις με
ορμονικές διαταραχές όπως αισθήματα-συναισθήματα (και όχι μόνο)
με οποιασδήποτε μορφή-τρόπο και αν θέλεις μπορείς να λειτουργείς,
έτσι θα είναι για σένα αν έτσι νομίζεις και θέλεις.
Δεν πρέπει όμως να σου διαφεύγει ότι η διάρκειά της θα είναι όσο
και η βιολογικότητά σου, πιστεύω καταλαβαίνεις ότι μία τέτοια θεώρηση
εκμηδενίζει τις "ιδιότητες" στην απειρία και την καθιστά
οντολογικά σκουπίδι για ανακύκλωση αφού συντηρεί τον πόνο
αδυνατεί να αποδώσει δομή - να δημιουργήσει δομή στο τίποτα
και να μετασχηματίσει, το ανεκδήλωτο σε πραγματικότητα.
ΣΧΕΤΙΚΑ
1 Όποιος δεν αγαπάει, δε γνώρισε το Θεό, γιατί ο Θεός είναι αγάπη.
Α΄ ΙΩΑΝΝΟΥ 4:8
2 Οι σχέσεις αποτελούν δομή, ενώ η αγάπη είναι αδόμητη osho
3 Άλλωστε στα Ευαγγέλια βρίσκουμε την εντολή: «Ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῑς δοκεῑτε ἐν αὐταῑς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν καὶ ἐκεῑναι εἰσὶν αἱ μαρτυροῡσαι περὶ ἐμοῡ (Ιω. 5.39-40)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου