ΞΕΠΛΥΜΑ

        ΞΈΠΛΥΜΑ


Κεντούσε τη ζωή
με τα χρώματα και τον παλμό
της φλόγας που χορεύει
ασταμάτητα στα μάτια .
Τον έρωτα με το κόκκινο,
την αγάπη με το πράσινο,
την γέννηση με τη βροχή,
το θάνατο με το χρώμα της γης.
Τ' όνειρο για ένα καλύτερο κόσμο
με τα χρώματα που ‘χει στο Σούνιο
ο ναός του Ποσειδώνα
στις τέσσερις τ ’Απρίλη το χάραμα!
Στην κιτρινισμένη πολυθρόνα τώρα
στη ροτόντα δίπλα,
παρατηρεί
ξεθωριασμένα τα χρώματα!
Όλα στις αποχρώσεις του γκρι,
μ' όμορφες πράξεις ξεπλένει τις ενοχές
κι ανυπόμονα περιμένει
τον τελευταίο χτύπο,
που θα κάνει τα χρώματα να ξαναλάμψουν!
Θα τον μεταφέρει

από τον κόσμο του έχειν
στον κόσμο του είναι!